tatis: apparuit ei mulier vidua: colligens ligna: ⁊ vocauit eā: dixitqꝫ ei. Da mihi paululum aque in vaſe vt biba. Cūqꝫ illa pergeretvt afferret: clamauit poſt tergū eiꝰ dicēs. Affer mihi obſecro ⁊ buccellā panis ī manu tuaQue rn̄dit. Uiuit dn̄s deus tuꝰ qꝛ nō habeopanē niſi quātū pugillus caꝑe pōt farine inhydria: ⁊ paululū olei in lechito. En colligoduo ligna vt ingrediar ⁊ faciā illud mihi ⁊ filio meo vt comedamꝰ ⁊ moriamur. Ad quaꝫhelias ait. Noli timere: ſꝫ vade ⁊ fac̄ ſic̄ dixiſti. Uerūtn̄ mihi pͥmū fac de ipſa farina ſubcinericiū panē ꝑuulū: ⁊ affer ad me: tibi autē⁊ filio tuo facies poſtea. Hec aūt dicit dominus deus iſrl̓. Hydria farine nō deficiet: neclechitus olei minuet̉ vſqꝫ in diem in qua dominꝰ daturꝰ ē pluuiā ſuꝑ faciē t̓re. Que abijt⁊ fecit iuxta v̓bū helie. Et comedit ipſe ⁊ illa⁊ domꝰ eius: ⁊ ex illa die hydria farine nō defecit: ⁊ lechitus olei nō ē īminutus iuxta verbum dn̄i qd̓ locutꝰ fuerat in manu helie. Factum eſt aūt poſt ꝟba hec: egrotauit filiꝰ mulieris matriſfamilias et erat languor fortiſſimus ita vt non remaneret in eo alitus. Dixitgͦ ad heliā. Quid mihi ⁊ tibi vir dei. Ingreſſus es ad me vt rememorarent̉ iniqͥtates mee⁊ interficeres filium meū. Et ait ad eā heliasDa mihi filiū tuū. Tulitqꝫ eū de ſinu eius ⁊portauit eum in cenaculū vbi ipſe manebat ⁊poſuit ſuꝑ lectulū ſuū: ⁊ clamauit ad dn̄m: etdixit. Dn̄e deꝰ meus etiā ne viduā apd̓ quaꝫego vtcūqꝫ ſuſtentor afflixiſti vt interficeresfilium eius? Et expandit ſe atqꝫ mēſus ē ſuꝑpuerū tribꝰ vicibus ⁊ clamauit ad dn̄m ⁊ aitDn̄e deus meus reuertat̉ obſecro aīa puerihuiꝰ in viſcera eius. Et exaudiuit dn̄s voceꝫhelie et reuerſa eſt anima pueri intra euꝫ ⁊ reuixit. Tulitqꝫ helias puerum: et depoſuit eūde cenaculo in inferiorē domū ⁊ tradidit matri ſue ⁊ ait illi. En viuit filiꝰ tuꝰ. Dixitqꝫ mulier ad heliam. Nunc in iſto cognoui qm̄ virdei es tu: ⁊ verbum domini in ore tuo verumXVIIIOſt dies multos factum eſt verbumdn̄i ad heliam in anno tertio dicens.Uade ⁊ oſtende te achab vt dem pluuiam ſuꝑ faciē terre. Iuit ergo helias vt oſtēderet ſe achab. Erat aūt fames vehemens inſamaria. Vocauitqꝫ achab abdiam diſpenſatorē domꝰ ſuę. Abdias aūt timebat dn̄m deum valde. Nā cum int̓ficeret iezabel prophetas dn̄i: tulit ille cētum ꝓphetas ⁊ abſconditeos qͥnquagenos et qͥnquagenos in ſpelūciset pauit eos pane et aquā. Gixit gͦ achab adabdiam. Uade in terrā ad vniuerſos fontesaquarum et in cunctas valles ſi forte poſiu-Regummus inuenire herbam ⁊ ſaluare equos ⁊ mulos ⁊ nō penitus iumēta intereāt. Diuiſeruntqꝫ ſibi regiones vt circūirēt eas. Achab ibatꝑ viā vnā: ⁊ abdias ꝑ viā alterā ſeorſuꝫ. Cūqꝫ eſſet abdias in via: helias occurrit ei. Quicū cogͦuiſſet eū: cecidit ſuꝑ faciem ſuam: ⁊ aitNū tu ēs dn̄e mi helias? Cui ille rn̄dit. Ego.Et dixit. Uade ⁊ dic dn̄o tuo. Adeſt helias.Et ille. Quid peccaui inqͥt qm̄ tradas me ſeruum tuū in manu achab vt int̓ficiat me? Uiuit dn̄s deꝰ tuꝰ: quia nō eſt gens aut regnū qͦnō miſerit dn̄s meus te requirēs. Et reſpondentibꝰ cunctis nō eſt h̓: adiurauit regna ſingula ⁊ gentes eo ꝙ minime reꝑireris. Et nūcdicꝭ mihi: vade ⁊ dic domīo tuo adeſt heliasCūqꝫ receſſero a te: ſpūs dn̄i aſportabit te inlocū quem ego ignoro: ⁊ ingreſſus nunciaboachab: ⁊ nō inueniēs te: interficiet me Seruꝰaūt tuus timet dn̄m ab infantia ſua. Nunqͥdnō indicatū eſt tibi dn̄o meo quid fecerim cuꝫinterficeret iezabel ꝓphetas dn̄i: ꝙ abſconderim de ꝓphetꝭ dn̄i centū vi ros qͥnquagenos⁊ quinquagenos in ſpeluncis ⁊ pauerim eospane ⁊ aqua. Et nunctu dicis vade ⁊ dic domino tuo adeſt helias vt īterficiat me. Et dixit helias. Uiuit dn̄s exercituū ante cuiꝰ vultum ſto: quia hodie apparebo ei. Abijt ergoabdias in occurſum achab ⁊ indicauit ei. Uenitqꝫ achab in occurſum helie ⁊ cum vidiſſeteum ait. Tu ne es ille qui cōturbas iſrael. Etille ait. Non ego turbaui iſrl̓: ſed tu ⁊ domuspatris tui qui dereliquiſtis mādata domini⁊ ſecuti eſtis baalim. Verū tn̄ nūc mitte ⁊ cōgrega ad me vniuerſum iſrl̓ in monte carmeli⁊ ꝓphetas baal quadringentos qͥnquaginta: ꝓphetaſqꝫ lucorū quadringētos qͥ comedunt de menſa iezabel. Miſit achab ad omnes filios iſrl̓: ⁊ cōgregauit ꝓphetas in monte carmeli. Accedēs aūt helias ad omnē populum iſrl̓: ait. Uſqꝫ quo claudicatis in duaspartes? Si dn̄s eſt deus ſequimini eū. Si autem baal ſequimini illum. Et nō reſpondit eipopulꝰ verbū. Et ait rurſus helias ad populum. Ego remanſi ꝓpheta dn̄i ſolus ꝓpheteaūt baal quadringenti ⁊ qͥnquaginta: ꝓpheteqꝫ lucorū quadringenti viri ſunt. Dent̉ nobis duo boues: ⁊ illi eligant ſibi bouem vnū:⁊ in fruſta cedentes ponāt ſuꝑ ligna: ignemaūt nō ſupponant. Et ego faciam bouem alterum: ⁊ imponā ſuꝑ ligna: ignem aūt nō ſupponam. Inuocate nomina deorū veſtrorū: ⁊ego inuocabo nomen dei mei. ⁊ deus qui exaudierit ꝑ ignem: ip̄e ſit deus. Reſpondensom̄is populus ait. Optima ꝓpoſitio qua locutus eſt helias. Dixit ergo helias ꝓphetisbaal. Eligite vobis bouē vnū ⁊ facite primi.