Regumlomon. Bn̄dictꝰ dn̄s deus iſrl̓ qͥ locutꝰ eſt oreſuo ad dauid pr̄em meū. ⁊ in manibꝰ eiꝰ ꝑfecit dicēs. Adie quā eduxi ppl̓m meū iſrael d̓egypto. non elegi ciuitatē de vniuerſis tribubus iſrael vt edificaretur domus: ⁊ eſſet nomen meum ibi. ſed elegi dauid vt eſſet ſuꝑ populū meū iſrl̓. Voluitqꝫ dauid pr̄ meꝰ edificare domū nōi dn̄i d̓i iſrl̓. ⁊ ait dn̄s ad dauidpr̄em meū. Ꝙ cogitaſti in corde tuo edificaredomū noī meo. bn̄feciſti hͦ ip̄m mēte tractās.Uerūtn̄ tu nō edificabis mihi domū: ſed filiꝰtuus qͥ egrediet̉ de renibꝰ tuis ip̄e edificabitdomū noī meo. Cōfirmauit dn̄s ẜmonē ſuuꝫquē locutꝰ ē. ſtetiqꝫ ꝓ dd̓ pr̄e meo. ⁊ ſedi ſuꝑthronū iſrl̓ ſicut locutꝰ eſt dn̄s ⁊ edificaui domum noī dn̄i dei iſrl̓: ⁊ cōſtitui ibi locū arce īqua fedꝰ dn̄i ē qd̓ ꝑcuſſit cū pr̄ibꝰ nr̄is quardo egreſſi ſunt de t̓ra egypti. Stetit aūt ſalomon an̄ altare dn̄i in cōſpectu eccl̓ie iſrl̓: ⁊ expandit manꝰ ſuas in celū ⁊ ait. Dn̄e deus iſrael nō ē ſil̓is tui deꝰ in celo deſuꝑ ⁊ ſuꝑ terramdeorſum qͥ cuſtodis pactū ⁊ miſericordiā ſeruis tuis qͥ ambulāt coram te ī toto corde ſuo:qͥ cuſtodiſti ẜuo tuo dauid pr̄i meo q̄ locutꝰes ei. Ore locutꝰ es: ⁊ manibꝰ ꝑfeciſti: vt hecdies ꝓbat. Nūc igit̉ dn̄e deꝰ iſrl̓ ꝯẜua famulo tuo dauid pr̄i meo q̄ locutꝰ es ei dicēs. Nōauferet̉ de te vir corā me qͥ ſedeat ſuꝑ thronūiſrl̓: ita tn̄ ſi cuſtodierint filij tui viā ſuā vt ambulēt corā me ſic̄ tu ambulaſti ī ꝯſpectu meoEt nūc dn̄e deꝰ iſrl̓ firment̉ v̓ba tua q̄ locutꝰes ẜuo tuo dauid pr̄i meo. Ergo ne putandūeſt ꝙ ꝟe deꝰ habitet ſuꝑ terrā? Si em̄ celū etceli celorū te caꝑe nō poſſunt quātomagꝭ domꝰ hec quā edificaui tibi. Sꝫ reſpice ad or̄onē ẜui tui. ⁊ ad p̄ces eiꝰ dn̄e deꝰ meus. Audihymnū ⁊ orationē quā ẜuꝰ tuꝰ orat coram tehodie. vt ſint oculi tui aꝑti ſuꝑ domū hāc nocte ac die. ſuꝑ domuꝫ de qͣ dixiſti. erit nomenmeū ibi. vt exaudias orationē quā orat ī locoiſto ad te ẜuus tuus vt exaudias dep̄catiōeꝫẜui tui ⁊ ppl̓i tui iſrl̓ qd̓cūqꝫ orauerit in locoiſto. ⁊ exaudies in loco habitaculi tui in celo:⁊ dū exaudierꝭ ꝓpitiꝰ erꝭ. Si peccauerit hō īꝓximū ſuū. ⁊ habuerit aliqd̓ iuramentū qͦ teneat̉ aſtrictꝰ. ⁊ venerit ꝓpter iuramētū corāaltari tuo in domū tuā. tu exaudies in celo: etfacies ⁊ iudicabis ẜuos tuos ꝯdemnās īpiū⁊ reddēs viā ſuā ſuꝑ caput eiꝰ: iuſtificāſqꝫ iuſtū ⁊ retribuēs ei ẜm iuſticiā ſuā. Si fugeritppl̓s tuꝰ iſrl̓ inimicos ſuos. qꝛ peccaturꝰ ē tibi. ⁊ agētes penitētiā ⁊ cōfitētes noī tuo: venerint ⁊ adorauerint ⁊ dep̄cati te fuerint ī domo hac. exaudi ī celo. ⁊ dimitte pctm̄ ppl̓i tuiiſrl̓ ⁊ reduces eos ī t̓rā quā dediſti pr̄ibꝰ eoꝝSi clauſum fuerit celū ⁊ nō pluerit ꝓpt̓ pctāeorum ⁊ orantes in loco iſto penitētiam egerint nomini tuo: ⁊ a peccatis ſuis conu̓ſi fuerint ꝓpter afflictionē ſuam: exaudi eos in celo. ⁊ dimitte pctā ſeruorū tuorū ⁊ populi tuiiſrael ⁊ oſtende eis viam bonam ꝑ quā ambulent: da pluuiam ſuꝑ terram qua dediſti populo tuo in poſſeſſionē. Fames ſi oborta fuerit in terra aut peſtilentia: aut corruptus aeraut erugo: aut locuſta: vl̓ rubigo: ⁊ afflixeriteum inimicus eiꝰ portas obſidens: oīs plagavniuerſa infirmitas: cuncta deuotatio ⁊ imp̄catio q̄ acciderit om̄i hoī d̓ populo tuo iſraelſi quis cognouerit plagā cordis ſui ⁊ expāderit manus ſuas in domo hac: tu exaudies incelo in loco hītationis tue ⁊ repropiciaberis⁊ facies vt des vnicuiqꝫ ẜm omēs vias ſuasſicut videris cor eiꝰ: qꝛ tu noſti ſolus cor omniū filiorū hoīm: vt timeant te cunctis diebuſquibꝰ viuūt ſuꝑ faciem terre quā dediſti patribus noſtris. Inſuꝑ ⁊ alienigena qͥ nō ē deppl̓o tuo iſrael cū venerit de terra longinquaꝓpter nomē tuū: audit̉ em̄ nomen tuum magnum ⁊ manus tua fortis ⁊ brachium tuū extentū vbicunqꝫ: cū venerit ergo ⁊ orauerit inhͦ loco tu exaudies in celo in firmamento habitaculi tui: ⁊ facies om̄ia ꝓ qͥbus inuocauerit te alienigiena. vt diſcant vniuerſi ppl̓i t̓rarum nomen tuuꝫ timere: ſicut ppl̓us tuus iſrl̓⁊ ꝓbent quia nomē tuū inuocatū eſt ſuꝑ domuꝫ hāc quā edificaui. Si egreſſus fuerit populus tuꝰ ad bellum cōtra inimicos ſuos perviam quocūqꝫ miſeris eos. orabunt te contraviā ciuitatis quā elegiſti. ⁊ cōtra domū quāedificaui nomini tuo. ⁊ exaudies in celo oratꝭonem eorū. ⁊ p̄ces eorū ⁊ facies iudiciū eorūꝘ ſi peccauerint tibi (nō eſt em̄ hō qͥ non peccet) ⁊ iratus tradideris eos inimicꝭ ſuis. ⁊ captiui ducti fuerint in terram inimicorum longe vel ꝓpe ⁊ egerint penitentiā in corde ſuo īloco captiuitatis. ⁊ cōuerſi dep̄cati te fuerīt īcaptiuitate ſua dicētes: peccauimus: iniq̄ egimus: impie geſſimus. ⁊ reuerſi fuerint ad te īvniuerſo corde ſuo. ⁊ tota aīa ſua int̓ra inimicorū ſuorum ad quam captiui ducti fuerint:⁊ adorauerint te contra viam terre ſue quamdediſti pr̄ibus eorū ⁊ ciuitatis quā elegiſti ⁊templi qd̓ edificaui noī tuo. exaudies in celoī firmamēto ſolij tui or̄ones eorū ⁊ p̄ces eorū⁊ facies iudiciuꝫ eorū. ⁊ ꝓpiciaberꝭ ppl̓o tuoqͥ peccauit tibi. ⁊ oībꝰ iniqͥtatibꝰ eoꝝ qͥbꝰ p̄uaricati ſunt in te. ⁊ dabis mīam corā eis qͥ eoscaptiuos habuerint vt miſereant̉ eis. Populus em̄ tuus ē hereditas tua qͦs eduxiſti d̓ terra egypti de medio fornacꝭ ferree vt ſint oculi tui aperti ad deprecationem ſerui tui et populi tui iſrl̓. ⁊ exaudies eos ī vniu̓ſis ꝓ qͥbꝰ ī