lam meam: ⁊ ducite eum in gion: ⁊ vngat eūibi ſadoch ſacerdos ⁊ nathan ꝓpheta in regēſuꝑ iſrl̓. Et canetis buccina atqꝫ dicetis. Uiuat rex ſalomon. Et aſcēdetꝭ poſt eū ⁊ venietis in hierl̓m: ⁊ ſedebit ſuꝑ ſoliū meū: ⁊ ip̄e regnabit ꝓ me illiqꝫ p̄cipiā vt ſit dux ſuꝑ iſrael⁊ ſuꝑ iudā. Et rn̄dit banaias filiꝰ ioiade regidicēs. Amē. Sic loquat̉ dn̄s deꝰ dn̄i mei regis. Quō fuit dn̄s cū dn̄o meo rege: ſic ſit cūſa lomōe: ⁊ ſublimiꝰ faciat ſoliū eiꝰ: a ſolio domini mei regis dauid. Deſcēdit gͦ ſadoch ſacerdos ⁊ nathan ꝓpheta ⁊ banaias filiꝰ ioiade: ⁊ cerethi ⁊ felethi ⁊ īpoſuer̄t ſalomonē ſuper mulā regꝭ dauid: ⁊ adduxerūt eū in gionSumpſitqꝫ ſadoch ſacerdos cornu olei d̓ tabernacl̓o ⁊ vnxit ſalomonē: ⁊ cecinerunt buccina: ⁊ dixit oīs ppl̓s. Uiuat tex ſalomon. Etaſcēdit vniu̓ſa ml̓titudo pꝰ eū: ⁊ ppl̓s canētiūtibijs ⁊ letantiū gaudio magno: ⁊ īſonuit t̓raa clamore eorū. Audiuit aūt adonias: ⁊ oēsqͥ īuitati fuerāt ab eo. Iāqꝫ ꝯuiuiū finitū eratSed et ioab audita voce tube ait. Quid ſibivult clamor ciuitatꝭ tumultuātis? Adhuc illo loquēte ionathan filiꝰ abiathar ſacerdotisvenit. Cui dixit adonias. Ingredere qꝛ virfortꝭ es ⁊ bona nūciās. Rn̄ditqꝫ ionathā adonie. Nequaqͣꝫ. Dn̄s em̄ nr̄ rex dauid regē cōſtituit ſalomonē: miſitqꝫ cum eo ſadoch ſacerdotē ⁊ nathā ꝓphetā: ⁊ banaiā filiū ioīade: ⁊cerethi ⁊ felethi: ⁊ īpoſuerūt eū ſuꝑ mulā regis. Unxerūtqꝫ eū ſadoch ſacerdos ⁊ nathāꝓpheta regē in gion: ⁊ aſcenderūt inde letantes: ⁊ īſonuit ciuitas. Hec ē vox quā audiſtꝭSꝫ ⁊ ſalomon ſedet ſuꝑ ſoliū regni: ⁊ ingreſſiſerui regis bn̄dixerūt dn̄o nr̄o regi dauid dicentes. Amplificet deꝰ nomē ſalomonis ſuꝑnomē tuū: ⁊ magnificet thronū eius ſuꝑ throuū tuū. Et adorauit rex dd̓ ī lectulo ſuo: īſuꝑ⁊ hec locutꝰ eſt. Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓: qͥ dedithodie ſedentē in ſolio meo vidētibꝰ ocl̓is meis. Territi ſunt ergo ⁊ ſurrexerūt oēs qͥ inuitati fuerāt ab adonia: ⁊ iuit vnuſquiſqꝫ in viam ſuā. Adonias aūt timēs ſalomonē ſurrexit ⁊ abijt in tabernaculū dn̄i: tenuitqꝫ cornualtarꝭ. Et nūciauerūt ſalomoni dicētes. Ecceadonias timēs regē ſalomonē tenet cornu altaris dicens. Iuret mihi rex ſalomon hodie:ꝙ nō int̓ficiat ẜuū ſuū gladio. Dixitqꝫ falomon. Si fuerit vir bonꝰ nō cadet ne vnꝰ qͥdēcapillꝰ eiꝰ in t̓rā. Sin aūt malū inuētū fuerit īeo: moriet̉. Miſit gͦ rex ſalomon ⁊ eduxit eūab altari: ⁊ īgreſſus adorauit regē ſalomoneꝫDixitqꝫ ei ſalomon. Uade in domū tuā. IlPprōpinquauerunt autem dies dauid vt moreret̉: p̄cepitqꝫ ſalomoni fiIlio ſuo dicēs. Ecce ego ingredior viāRegumvniuerſe terre. Confortare ⁊ eſto vir fortis: ⁊obſerua vt cuſtodias mandata dn̄i dei tui vtambules in vijs eiꝰ: ⁊ cuſtodias cerimoniaseiꝰ ⁊ p̄cepta eiꝰ ⁊ iuſticia ⁊ teſtimonia: ſic̄ ſcriptū ē in lege moyſi: vt ītelligas vniu̓ſa q̄ facꝭ:⁊ qͦcūqꝫ te ꝟterꝭ: vt ꝯfirmet dn̄s ẜmōes ſuosquos locutus eſt de me dicens. Si cuſtodierint filij tui vias meas: ⁊ ambulauerint coraꝫme in ꝟitate in om̄i corde ſuo: ⁊ ī om̄i aīa ſuanō auferetur tibi vir de ſolio iſrl̓. Tu qͦꝫ noſtique fecerit mihi ioab filiꝰ ſaruie: q̄ fecerit duobꝰ pͥncipibꝰ exercitꝰ iſrl̓ abner filio ner ⁊ amaſe filio iether: qͦs occidit ⁊ effudit ſanguinembelli in pace: ⁊ poſuit cruorē prelij in baltheoſuo qͥ erat circa lūbos eiꝰ: ⁊ in calciamēto ſuoqd̓ erat in pedibꝰ eiꝰ. Facies gͦ iuxta ſapientiam tuā: ⁊ nō deduces caniciē eiꝰ pacifice ad īferos. Sed ⁊ filijberzellai galaaditis reddesgr̄am: erūtqꝫ comedētes in mēſa tua. Occurrerūt em̄ mihi. qn̄ fugiebā a facie abſalon fratris tui. Habes qͦꝫ a pud te ſemei filiū gera filij gemini de baurī: qͥ maledixit mihi maledictione peſſima qn̄ iba ad caſtra. Sed quia deſcendit mihi in occurſum cū tranſirē iordanē⁊ iuraui ei ꝑ dn̄m dicēs nō te int̓ficiā gladio:tu noli pati eū eē innoxiū. Uir aūt ſapiēs esvt ſcias que facias ei: deduceſqꝫ canos eiꝰ cūſanguīe ad inferos. Dormiuit igit̉ dauid cūpr̄ibꝰ ſuis ⁊ ſepultꝰ ē in ciuitate dauid. Diesaūt quibꝰ regnauit dauid ſuꝑ iſrl̓: quadragīta anni ſunt. In hebron regnauit ſeptē annisin hierl̓m higintatribus. Salomon aūt ſeditſuꝑ thronū dauid pr̄is ſui ⁊ firmatū ē regnuꝫeiꝰ nimis. Et ingreſſus ē adonias filiꝰ agithad berſabee matrē ſalomonis. Que dixit ei.Pacificꝰ ne ē īgreſſus tuꝰ Qui rn̄dit. Pacificus. Addiditqꝫ. Sermo mihi ē ad te. Cui aitLoquere. Et ille. Tu inqͥt noſti qꝛ meuꝫ eratregnū: ⁊ me ꝓpoſuerat oīs iſrl̓ ſibi in regem:ẜ trāſlatū ē regnū ⁊ factū ē fratrꝭ mei. A dn̄oem̄ cōſtitutū ē ei Nūc gͦ petitionē vnā p̄cor ate: ne cōfundas faciē meā. Que dixit ad eumLoquere. Et ille ait. Precor vt dicas ſalomoyriregi: neqꝫ eniꝫ negare tibi qͥcqͣꝫ pōt: vt detmihi abiſac ſunamite vxorē. Et ait berſabee.Bn̄ ego loqͣr ꝓ te regi. Uenit gͦ berſabee adrege ſalomonē: vt loqueretur ei ꝓ adonia. Etſurrexit rex in occurſū eiꝰ adorauitqꝫ eā: ⁊ ſedit ſuꝑ thronū ſuū. Poſituſqꝫ ē thronꝰ matriregis: que ſedit ad dexterā eiꝰ. dixitqꝫ ei. Petitionē vnā ꝑuulā ego dep̄cor a te: ne cōfundas faciē meā. Et dixit ei rex. Pete mr̄ mea.Neqꝫ em̄ fas ē: vt auertā faciē tuā. Que ait.Det̉ abiſac ſunamitis adonie fratri tuo vxorRn̄ditqꝫ rex ſalomon: ⁊ dixit mr̄i ſue. Quare poſtulas abiſac ſunamitē adonie? Poſtu-