Quartū bellū fuit in geth in quo vir fuit excelſus qͥ ſenos in manibꝰ pedibuſqꝫ habebatdigitos. id ē. vigintiqͣtuor: et erat de originearafa: ⁊ plaſphemauit iſrl̓. Percuſſit aūt euꝫionathas filius ſammaa fratris dauid. Hi qͣtuor nati ſunt de arafa in geth: ⁊ ceciderūt inmanu dauid ⁊ ſeruorū eius.XXIIDcutus ē aūt dauid dn̄o v̓ba carminis huiꝰ: in die qͣ liberauit eū dn̄s demanu oīm inimicorū ſuorū: et de manu ſaul. Et ait. Dn̄s petra mea ⁊ robur meū⁊ ſaluator meus. Deus dn̄s fortis meus: ſperabo in eum. Scutum meum ⁊ cornu ſalutismee: eleuator meus: ⁊ refugium meum: ſaluator meus. de iniquitate liberabis me. Laudabilem inuocabo dn̄m: ⁊ ab inimicis meis ſaluus ero. Ꝙꝛ circūdederūt me cōtritiōes mortis: torrētes belial terruerūt me. Funes inferi circūdederūt me: p̄uenerūt me laquei mortis. In tribulatione mea inuocabo dn̄m ⁊ addeū meū clamabo. Et exaudiet de templo ſcōſuo vocē meā: ⁊ clamor meꝰ veniet ad aureseius. Cōmota eſt ⁊ ꝯtremuit terra: fundamēta montiū cōcuſſa ſunt ⁊ cōquaſſata: qm̄ iratus ē eis. Aſcēdit ſumꝰ de naribꝰ eiꝰ: ⁊ ignisde ore eius volauit: carbones ſuccēſi ſunt abeo. Et īclinauit celos ⁊ deſcēdit ⁊ caligo ſb̓ pedibꝰ eiꝰ. Et aſcēdit ſuꝑ cherubin ⁊ volauit: ⁊lapſus ē ſuꝑ pēnas veti. Poſuit tenebras incircūitu ſuo latibulū: cribras aquas de nubibus celorū. Pre fulgore in cōſpectu eius nubes: ſuccēſi ſunt carbones ignis. Tonabit decelo dn̄s ⁊ excelſus dabit vocē ſuā. Miſit ſagittas ſuas ⁊ diſſipauit eos: fulgura ⁊ ꝯſumpſit eos. Et apparuerunt effuſioues maris etreuelata ſunt fundamēta orbis ab increpatione dn̄i: ab inſpiratione ſpūs furoris eiꝰ. Miſit de celo ⁊ aſſumpſit me: ⁊ traxit me de aqͥsmultis. Liberauit me ab inimico meo potentiſſimo: ⁊ ab his qͥ oderāt me: qm̄ robuſtioreſme erāt. Preuenit me in die afflictionis mee:⁊ factus ē dn̄s firmamētū meū. Et eduxit mein latitudinē liberauit me: quia complacui eiRetribuet mihi dn̄s ẜm iuſticiā meam ⁊ ẜmmundiciam manuum mearum reddet mihiQuia cuſtodiui vias dn̄i: ⁊ nō egi īpie a deomeo. Om̄ia em̄ iudicia eius in cōſpectu meo⁊ p̄cepta eius nō amoui a me. Et ero ꝑfectuscorā eo: ⁊ cuſtodiā me ab iniquitate mea. Etreſtituet mihi dn̄s ẜm iuſticiā meā: ⁊ ẜm mūdiciā manuū mearū in cōſpectu oculorū ſuorum. Cum ſancto ſanctꝰ eris: ⁊ cū robuſto ꝑfectus. Et cū electo electꝰ erꝭ: ⁊ cū ꝑu̓ſo ꝑuerteris. Et ppl̓m pauꝑem ſaluum faciēs: oculistuis excelſos humiliabis. Quia tu lucernamea dn̄e: ⁊ tu dn̄e illuminabis tenebras meI4as. In te em̄ currā accinctꝰ: in deo meo tranſiliā murū. Deꝰ īmaculata via eius: eloquiūdn̄i igne examinatū: ſcutū ē oīm ſperantiū inſe. Quis ē deꝰ p̄ter dn̄m ⁊ qͥs deus fortis pręter deū nr̄m. Deus qͥ accinxit me fortitudine⁊ cōplanauit ꝑfectā viā meā. Coequans pedes meos ceruis: ⁊ ſuꝑ excelſa mea ſtatuensme. Docēs manꝰ meas ad p̄lium: ⁊ cōponēsquaſi arcū ereum brachia mea. Dediſti mihiclypeū ſalutis tue: ⁊ manſuetudo mea multiplicauit me. Dilatabis greſſus meos ſubtusme: ⁊ nō deficient tali mei. Perſeqͣr inimicosmeos ⁊ cōterā: ⁊ nō cōuertar donec cōſumaꝫeos. Cōſumā eos ⁊ confringā vt nō ꝯſurgatcadent ſub pedibus meis. Accinxiſti me fortitudine ad p̄lium incuruaſti reſiſtētes mihiſubtus me. Inimicos meos dediſti mihi dorſum: odientes me: ⁊ diſꝑdam eos. Clamabūt⁊ nō erit qͥ ſaluet: ad dn̄m ⁊ nō exaudiet eos.Delebo eos vt puluerē terre: quaſi lutuꝫ platearū cōminuā eos atqꝫ cōfringā. Saluabisme a contradictionibꝰ ppl̓i mei: cuſtodies mein caput gentiū. populus quem ignoro ſeruiet mihi: Filij alieni reſiſtēt mihi: auditu aurꝭobedient mihi. Filij alieni defluxerunt: ⁊ cōtrahent̉ in anguſtijs ſuis. Uiuit dn̄s ⁊ bn̄dictus deus meus: ⁊ exaltabit̉ deꝰ fortꝭ ſalutismee. Deus qͥ das vindictas mihi: et deijcisppl̓os ſub me Qui educis me ab inimicis meis: ⁊ a reſiſtentibꝰ mihi eleuas me a viro iniqͦliberabis me. Propterea ꝯfitebor tibi dn̄e ingentibus ⁊ nomini tuo cātabo Magnificāsſalutes regis ſui: ⁊ faciēs miẜicordiā chriſtoſuo dauid: ⁊ ſemini eius in ſempiternum.XXIIIEc aūt ſunt verbahPnouiſſima que dixit dauid filius iſai.Dixit vir cui cōſtitutū eſt de chriſtodei iacob: egregiꝰ pſaltes iſrl̓. Spūs dn̄i locutus eſt ꝑ me: ⁊ ſermo eiꝰ ꝑ linguā meā. DixitDeꝰ iſrl̓ mihi locutꝰ ē fortis iſrl̓. Dn̄ator hominū iuſtus: dn̄ator ī timore dei. Sic̄ lux aurore oriente ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat: etſicut pluuij germinat herba de terra. Nec tāta eſt domꝰ mea apd̓ deū vt pactū eternū iniret mecū firmū in om̄ibꝰ atqꝫ munitū. Cūctaem̄ ſalꝰ mea ⁊ oīs volūtas: nec ē quicqͣꝫ ex eoqd̓ nō germinet. Preuaricatores autē qͣſi ſpine euellent̉ vniuerſi: q̄ non tollunt̉ manibusEt ſi qͥs tangere voluerit eas armabit̉ ferro⁊ ligno lanceato: igneqꝫ ſuccenſe cōburenturvſqꝫ ad nihilū. Hec noīa fortium dauid. Dauid ſedens in cathedra ſapiētiſſimꝰ pͥnceps īter tres. Ip̄e ē qͣſi tenerrimꝰ ligni ꝟmiculꝰ qͥoctingētos int̓fecit īpetu vno Poſt hūc eleazar filiꝰ patrui eiꝰ ahoītes int̓ tres fortes quierāt cū dd̓ qn̄ exprobrauer̄t philiſtijꝫ: ⁊ ꝯgre-