Regumme ⁊ ondet mihi eā ⁊ tab̓naculū ſuū. Si āt dixerit mihi: nō places: p̄ſto ſum: faciat qd̓ bonū ē corā ſe. Et dixit rex ad ſadoch ſacerdotēO vidēs reu̓tere in ciuitate ī pace: ⁊ achimaas filiꝰ tuus ⁊ ionathan filius abiathar duofilij vr̄i ſint vobiſcū. Ecce ego abſcōdar in cāpeſtribꝰ deẜti: donec veniat ẜmo a vob̓ indicans mihi. Reportauerunt gͦ ſadoch ⁊ abiathar arcā dei in hierl̓m: ⁊ maſerunt ibi. Porro dauid aſcēdebat cliuū oliuarū ſcandens ⁊flens nudis pedibꝰ īcedēs ⁊ oꝑto capite. Sꝫ⁊ omīs ppl̓s qͥ erat cū eo oꝑto capite aſcendebat plorās. Nūciatū ē aūt dauid ꝙ achitofeleēt in cōiuratiōe cū abſalon̄. Dixitqꝫ dauid.Infatua q̄ſo dn̄ē ꝯſiliū achitofel. Cūqꝫ aſcēderet dauid ſummitatē montis in quo adoraturus erat dn̄m: ecce occurrit ei chuſi arachites ſciſſa veſte ⁊ terra pleno capite. Et dixitei dauid. Si veneris mecū: eris mihi oneri: ſiaūt in ciuitatē reuertaris ⁊ dixeris abſalonſeruus tuus ſum rex: patere me viuere ſic̄ fuiẜuꝰ pr̄is tui ſic ero ẜuꝰ tuꝰ diſſipab̓ cōſiliumachitofel. Habes aūt tecū ſadoch ⁊ abiatharſacerdotes: ⁊ om̄e verbū qd̓cūqꝫ audieris indomo regis: indicabis ſadoch ⁊ abiathar ſacerdotibus. Sūt em̄ cū eis duo filij eoꝝ achimaas filiꝰ ſadoch. ⁊ ionathan filiꝰ abiathar⁊ mittetis ꝑ eos ad me om̄e ꝟbū qd̓ audieritis Ueniēte gͦ chuſi amico dauid in ciuitatē:abſalō qͦꝫ īgreſſus ē hierl̓m ⁊ achitofel cū eo.Unqꝫ dauid tranſiſſet pau­ XVIc I lulū mōtꝭ verticē: apparuit puer ſibamiphiboſeth in occurſū eiꝰ cū duobꝰaſinis qͥ onerati erāt ducentis panibus. ⁊ cētum alligaturis vuepaſſe. ⁊ ſeptē maſſis palatarum. ⁊ duobꝰ vtribꝰ vini. Et dixit rex ſibeQuid ſibi volūt hec? Rn̄ditqꝫ ſiba. Dn̄e mirex aſini domeſticis regis vt ſedeāt. ⁊ panes⁊ palate ad veſcendū pueris tuis. vinū autēvt bibat ſiquis defecerit in deſerto Et ait rexUbi eſt filius dn̄i tui? Rn̄ditqꝫ ſiba regi. Remanſit in hieruſalem dicens. Hodie reſtituet mihi domus iſrael regnū pr̄is mei. Et aitrex ſibe Tua ſint omīa que fuerunt miphiboſeth. Dixitqꝫ ſiba. Oro vt īueniā gr̄am corāte dn̄e mi rex. Uenit ergo rex dauid vſqꝫ bahurim. Et ecce egrediebat̉ inde vir d̓ cognatione domꝰ ſaul noīe ſemei filiꝰ gera procedebatqꝫ egrediēſ ⁊ maledicebat mittebatqꝫ lapides cōtra dauid ⁊ cōtra vniu̓ſos ẜuos regisdauid. Oīs aūt ppl̓s et vniu̓ſi bellatores a dextro ⁊ a ſiniſtro latere regis incedebant. Itaaūt loqͣbat̉ ſemei cū malediceret regi. Egredere egredere vir ſanguinū ⁊ vir belial. Reddidit tibi dn̄s vniu̓ſū ſanguinē domꝰ ſaul. qͦniā īuaſiſti regnū ꝓ eo. ⁊ dedit dn̄s regnū inmanu abſalon filij tui. ⁊ ecce premunt te mala tua quoniaꝫ vir ſanguinū es. Dixit autemabiſai filius ſaruie regi. Quare maledicit canis hic moriturus domino meo regi? Uadāet amputabo caput eius. Et ait rex Quid mihi et vobis eſt filij ſaruie? Dimittite eum vtmaledicat. Dominus enim precepit ei vt malediceret dauid. Et quis eſt qui audeat dicere quare ſic fecerit. Et ait rex abiſai ⁊ vniuerſis ſeruis ſuis. Ecce filius meus qui egreſſuseſt de vtero meo querit animā meam: quātomagis hic filius gemini maledicet mihi? Dimittite eum vt maledicat iuxta preceptuꝫ domini ſi forte reſpiciat dn̄s afflictionem meam⁊ reddat mihi dn̄s bonum pro maledictionehac hodierna. Ambulabat itaqꝫ dauid ⁊ ſocij eius per viam cū eo. Semei autem per iugum montis ex latere contra illum gradiebatur maledicens. ⁊ mittens lapides aduerſumeum terramqꝫ ſpargens. Venit itaqꝫ rex dauid ⁊ vniuerſus populus cum eo laſſus ⁊ refocillati ſunt ibi. Abſalon autē ⁊ om̄is ppl̓useius ingreſſi ſunt hieruſalem. ſed ⁊ achitofelcū eo. Cū aūt veniſſet chuſi arachites amicꝰdauid ad abſalon: locutus eſt ad euꝫ. Saluerex. ſalue rex. Ad quem abſalon̄. Hec eſt inquit gratia tua ad amicum tuum. Quare nōiuiſti cū amico tuo? Rn̄ditqꝫ chuſi ad abſalōNequaqͣꝫ: quia illiꝰ ero quem elegit dominꝰ⁊ om̄is h̓ ppl̓s ⁊ vniu̓ſus iſrael. ⁊ cū eo manebo. Sꝫ vt ⁊ hoc inferā. cui ego ẜuiturus ſumNōne filio regis? Sicut parui pr̄i tuo ita parebo ⁊ tibi. Dixit autē abſalon ad achitofel.Inite conſiliū quid agere debeamus. Et aitachitofel ad abſalon. Ingredere ad cōcubinas pr̄is tui quas dimiſit ad cuſtodiendamdomū vt cū audierit oīs iſrl̓ ꝙ fedauerꝭ pr̄emtuū. roborent̉ tecū manꝰ eoꝝ. Tetenderūt gͦabſalon tab̓naculuꝫ in ſolario. ingreſſuſqꝫ eſtad cōcubinas pr̄is ſui corā vniuerſo iſrl̓. Cōſiliū aūt achitofel quod dabat in diebus illisquaſi ſiquis conſuleret deū. Sic erat oē cōſilium achitofel. ⁊ cum eſſet cuꝫ dauid ⁊ cū eētcum abſolon.XVIIIxit ergo achitofel ad abſalon: Elid Agam mihi duodecim milia viroruꝫ ⁊cōſurgens ꝑſequar dauid hac nocte⁊ irruēs ſuꝑ eum qͥppe qͥ laſſus ē ⁊ ſolutꝭ manibꝰ. ꝑcutiā eū. Cūqꝫ fugerit oīs ppl̓s qͥ cumeo ē. ꝑcutiā regē deſolatū. ⁊ reducā vniu̓ſumppl̓m qūo vnꝰ hō reuerti ſolet. Unū em̄ virūtu querꝭ ⁊ oīs ppl̓s erit ī pace. Placuitqꝫ ſermo eius abſalon ⁊ cūctis maioribꝰ natu iſrl̓.Ait aūt abſalon. Vocate chuſi arachitem etaudiamꝰ qͥd etiam ipſe dicat. Cunqꝫ veniſſetchuſi ad abſalon̄. ait abſalon ad eum. Huiuſ-