gens fornicabit̉ poſt deoſalienos in terra adquā ingrediet̉ vt habitet ī ea ibi derelinquetme: ⁊ irritum faciet fedus qd̓ pepigi cum eo.Et iraſcet̉ furor meus cōtra eum in die illo etderelinquā eum ⁊ abſcondā faciē meā ab eo.⁊ erit in deuorationē. Inueniēt eum oīa mala ⁊ afflictiones ita vt dicat in illo die. Uerequia nō eſt deus mecū: inuenerūt me hec mala. Ego aūt abſcondā ⁊ celabo faciem meā indie illo ꝓpter om̄ia mala que fecit: quia ſecutus eſt deos alienos. Nūc itaqꝫ ſcribite vob̓canticū iſtud ⁊ docete filios iſrael vt memoriter teneant ⁊ ore decantēt: ⁊ ſit mihi carmēiſtud ꝓ teſtimonio inter filios iſrl̓. Introducam em̄ eū in terram pro qua iuraui pr̄ibꝰ eiꝰlacte ⁊ melle manantē. Cūqꝫ comederint ⁊ ſaturati craſſiqꝫ fuerint: ꝯuertent̉ ad deos alienos ⁊ ſeruient eis: detrahētqꝫ mihi ⁊ irritumfacient pactum meū Poſtqͣꝫ inuenerīt eū mala multa ⁊ afflictiones: rn̄debit ei canticū iſtd̓ꝓ teſtimonio qd̓ nulla delebit obliuio ex oreſeminis tui. Scio em̄ cogitatiōes eius que facturus ſit hodie anteqͣꝫ introducā eū in terrāquā ei pollicitus ſum. Scripſit quoqꝫ moyſen canticū: ⁊ docuit filios iſrael. Precepitqꝫdn̄s ioſue filio nun: ⁊ ait. Cōfortare ⁊ eſto robuſtus. Tu em̄ introduces filios iſrl̓ in terrāquā pollicitus ſum: ⁊ ego ero tecū. Poſtqͣꝫ gͦſcripſit moyſes verba legis huiꝰ in volumīeatqꝫ cōpleuit: p̄cepitqꝫ leuitis qͥ portabāt arcam federis dn̄i dicēs. Tollite librū iſtū ⁊ ponite eū in latere arce federis dn̄i dei vr̄i: vt ſitibi cōtra te in teſtimoniū. Ego em̄ ſcio cōtentionē tuā ⁊ ceruicē tuā duriſſimā. Adhuc viuente me ⁊ ingrediēte vobiſcū ſemꝑ ꝯtentioſe egiſtis ꝯtra dn̄m: quātomagis cū mortuuſfuero Rōgregate ad me oēs maiores natu ꝑtribꝰ vr̄as atqꝫ doctores: ⁊ loquar audientibus eis ſermones iſtos: ⁊ inuocabo ꝯtra eoscelum ⁊ terrā. Noui em̄ ꝙ poſt mortem meāinique agetis ⁊ declinabitis cito de via quāp̄cepi vobis: ⁊ occurrēt vobis mala in extremo temꝑe qn̄ feceritis malū in conſpectu domini vt irritetis eū ꝑ oꝑa manuū veſtrarumLocutus ē ergo moyſes audiēte vniuerſo cetu iſrael ꝟba carminis huius: ⁊ ad fineꝫ vſqꝫcompleuit.XXXIIUdite celi q̄ loquor: audiat t̓ra verba oris mei. Cōcreſcat in pluuiaꝫ doctrina mea: fluat vt ros eloquiū meūQuaſi imber ſuꝑ herbā ⁊ quaſi ſtille ſuꝑ gramina: quia nomē dn̄i īuocabo. Date magnificentiā deo nr̄o: dei ꝑfecta ſunt oꝑa: ⁊ omēsvie eius iudicia. Deꝰ fidelis ⁊ abſqꝫ vlla iniquitate: iuſtus ⁊ rectus. Peccauerūt ei: ⁊ n̄filij eius in ſordibus. Generatio praua atqꝫ ꝑuerſa: heccine reddis dn̄o ppl̓e ſtulte ⁊ inſipiens. Nūquid nō ip̄e ē pater tuus qͥ poſſeditte: ⁊ fecit ⁊ creauit tc. Memēto dierū antiqͦrum: cogita generationes ſingulas. Interroga patre tuū ⁊ annunciabit tibi: maiores tuos ⁊ dicent tibi. Qn̄ diuidebat altiſſimꝰ gentes: qn̄ ſeꝑabat filios adam: conſtituit terminos ppl̓orum iuxta numerū filorū iſrl̓. Parsaūt dn̄i ppl̓s eius: iacob funiculus hereditatis eius. Inuenit eum in terra deſerta: in loco horroris ⁊ vaſte ſolitudinis. Circūduxiteum ⁊ docuit ⁊ cuſtodiuit quaſi pupillā oculi ſui. Sicut aqͥla ꝓuocans ad volandū pullos ſuos: ⁊ ſuꝑ eos volitans expādit alas ſuas: ⁊ aſſumpſit eū atqꝫ portauit in humerꝭ ſuis. Dn̄s ſolus dux eius fuit ⁊ nō erat cum eodeus alienus. Cōſtituit eū ſuꝑ excelſam t̓rāvt comederet fructus agrorum. Vt ſugeretmel de petra oleumqꝫ de ſaxo duriſſimo. Butirum de armēto ⁊ lac de ouibus cum adipeagnoꝝ ⁊ arietum filiorū baſan. Et hircos cūmedulla tritici: ⁊ ſanguinē vue biberent meraciſſimū. Incraſſatus ē dilectꝰ ⁊ recalcitrauit. incraſſatus impinguatus dilatatus. Dereliquit deum factorē ſuū: ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Prouocauerunt eū in dijs alienis⁊ in abominationibus ad iracundiā concitauerunt. Immolauerunt demonijs ⁊ non deodijs quos ignorabāt. Noui recenteſqꝫ venerunt: quos nō coluerūt pr̄es eoꝝ. Deum qͥ tegenuit dereliquiſti: ⁊ oblitus es dn̄i creatorꝭtui. Uidit dn̄s ⁊ ad iracundiā cōcitatus eſt:quia ꝓuocauerūt eū filij ⁊ filie. Et ait abſcondam faciē meā ab eis: ⁊ conſiderabo nouiſſima eoꝝ. Generatio em̄ ꝑuerſa eſt: ⁊ infidelesfilij. Ip̄i me ꝓuocauerūt in eo qͥ nō erat deuſ⁊ irritauerūt in vanitatibꝰ ſuis. Et ego ꝓuocabo eos in eo qͥ nō eſt ppl̓s: ⁊ in gente ſtultairritabo illos. Ignis ſuccenſus eſt in furoremeo ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. Deuorabitqꝫ terrā cū germine ſuo: et montiumfundamēta cōburet. Cōgregabo ſuꝑ eos mala: ⁊ ſagittas meas cōplebo in eis. Cōſumentur fame: ⁊ deuorabūt eos aues morſu amariſſimo. Dentes beſtiarū īmittā in eos: cū furore trahentiū ſuꝑ terra atqꝫ ſerpentium. Foris vaſtabit eos gladius ⁊ intus pauor iuuenem ſimul ac ꝟginē lactentē. cū hoīe ſene. Etdixi. Ubi nam ſunt? Ceſſare faciā ex hoībusmemoriā eorū. Sꝫ ꝓpter iram inimicorū diſtuli: ne forte ſuꝑbirēt hoſtes eorū: ⁊ dicerētManus nr̄a excelſa: ⁊ nō dn̄s fecit hec oīa.Gens abſqꝫ ꝯſilio eſt ⁊ ſine prudentia: vtināſaperent. ⁊ intelligerent ac nouiſſima ꝓuiderent. Quō ꝑſequebat̉ vnus mille: ⁊ duo fugarent decē milia. Nōne ideo quia deꝰ ſuus