Et recordaberis cūcti itineris ꝑ qd̓ adduxitte dn̄s deus tuus qͣdraginta annis ꝑ deſertūvt affligeret te atqꝫ tēptaret ⁊ nota fierēt quein tuo animo ꝟſabant̉. vtrū cuſtodires mandata illius an nō. Afflixit te penuria: ⁊ dedittibi cibum māna qd̓ ignorabas tu ⁊ pr̄es tuivt oſtēderet tibi ꝙ non in ſolo pane viuit hō.ſed in omni ꝟbo qd̓ egredit̉ de ore dn̄i. Ueſtimētū tuū quo oꝑiebaris nequaqͣꝫ vetuſtate defecit: ⁊ pes tuus nō eſt ſubtritus. En qͣdrageſimus annꝰ ē: vt recogites in corde tuoquia ſicut erudit filiū ſuū hō: ſic dn̄s deꝰ tuꝰerudiuit te: vt cuſtodias mādata dn̄i dei tui⁊ ambules in vijs eius: ⁊ timeas euꝫ. Dominus em̄ deꝰ tuus introducet te in terrā bonāterrā riuorū aquarūqꝫ ⁊ fontiū: in cuiꝰ cāpis⁊ mōtibus erūpunt fluuiorū abyſſi. terrā frumēti hordei ac vinearū: in qua ficus et malogranata ⁊ oliueta naſcunt̉. terrā olei ac mellis. vbi abſqꝫ vlla penuria comedes panē tuum. ⁊ rerū oīm habūdantia ꝑfrueris cuiꝰ lapides ferrū ſunt: ⁊ de montibꝰ eius eris metalla fodiunt̉ vt cū comederis ⁊ ſatiatꝰ fuerisbn̄dicas dn̄o deo tuo ꝓ terra optima quā dedit tibi. Obſerua ⁊ caue ne qn̄ obliuiſcarꝭ dn̄idei tui: ⁊ negligas mādata eiꝰ atqꝫ iudicia etcerimonias qͣs ego p̄cipio tibi hodiene poſtqͣꝫ comederis ⁊ ſatiatus fueris domos pulcras edificaueris ⁊ habitaueris in eis: habueriſqꝫ armēta boum: ⁊ ouiū greges: argēti etauri cūctarūqꝫ rerū copiā: eleuet̉ cor tuum ⁊nō reminiſcaris dn̄i dei tui qͥ eduxit te de terra egypti de domo ſeruitutis: ⁊ ductor tuꝰ fuit in ſolitudine magna atqꝫ terribili in qͣ eratſerpēs flatu adurēs ⁊ ſcorpio ac dipſas ⁊ nulle oīno aque: qui eduxit riuos de petra duriſſima: ⁊ cibauit te māna in ſolitudine qd̓ neſcierūt pr̄es tui. Et poſtqͣꝫ afflixit ac ꝓbauitad extremū miſertus ē tui ne diceres in cord̓tuo: fortitudo mea ⁊ robur manꝰ mee hec mihi om̄ia p̄ſtiterūt: ſed recorderꝭ dn̄i dei tui ꝙip̄e vires tibi p̄buerit: vt impleret pactū ſuūſuꝑ quo iurauit pr̄ibus tuis ſicut pn̄s īdicatdies. Sinaūt oblitus dn̄i dei tui ſecutus fueris deos alienos: colueriſqꝫ illos ⁊ adoraueris: ecce nūc p̄dico tibi ꝙ omnino diſpereasSicut gentes qͣs deleuit dn̄s in introitu tuoita ⁊ vos ꝑibitis ſi inobediētes fueritis vocidn̄i dei veſtri.Udi iſrael. Tu tranſgredieris hodiea Liordanē: vt poſſideas natiōes maximas ⁊ fortiores te ciuitates ingentes☞ ⁊ ad celum vſqꝫ muratas ppl̓m magnum atqꝫſublimē filios enachim quos ip̄e vidiſti ⁊ audiſti: quibꝰ nullꝰ pōt ex adu̓ſo reſiſtere. Scies ergo hodie ꝙ dn̄s deꝰ tuus ip̄e trāſibit an̄-te ignis deuorās atqꝫ cōſumens: qui cōterateos: ⁊ deleat atqꝫ diſꝑdat ante faciē tuā velociter: ſicut locutꝰ ē tibi. Ne dicas in cord̓ tuocū deleuerit eos dn̄s deꝰ tuus ī cōſpectu tuoꝓpter iuſticiā meā introduxit me dn̄s vt terram hāc poſſiderem cū ꝓpter impietates ſuas iſte delete ſint nationes. Neqꝫ em̄ ꝓpteriuſtitias tuas ⁊ eqͥtatē cordis tui ingredieriſvt poſſideas terras earū: ſed quia ille egerūtimpie: introeunte te delete ſunt: ⁊ vt compleret v̓bū ſuū dn̄s qd̓ ſub iuramento pollicituſeſt pr̄ibus tuis abraaꝫ yſaac ⁊ iacob. Scito gͦꝙ nō ꝓpter iuſticias tuas dn̄s deꝰ tuꝰ dederit tibi terrā hanc optimā in poſſeſſionē cumduriſſime ceruicis ſis ppl̓s. Memento ⁊ neobliuiſcaris quō ad iracundiaꝫ ꝓuocauerisdn̄m deū tuū in ſolitudine ⁊ ex eo die qͦ egreſſus es ex egypto vſqꝫ ad locum iſtū ſemꝑ aduerſum dn̄m contendiſti. Nā ⁊ in oreb ꝓuocaſti eum: ⁊ iratus delere te voluit qn̄ aſcēdiin montem vt acciperē duas tabulas lapideas pacti qd̓ pepigit vobiſcū deus. Et ꝑſeueraui in monte quadraginta diebus ac noctibus. panē nō comedēs ⁊ aquā nō bibēs. Deditqꝫ mihi dn̄s duas tabulas lapideas ſcriptas digito dei: ⁊ cōtinētes oīa ꝟba que vobis locutus ē in mōte de medio ignis qn̄ contio ppl̓i cōgregata ē. Cūqꝫ trāſiſſent qͣdragin,ta dies ⁊ totidē noctes: dedit mihi dn̄s duastabulas lapideas: tabulas federꝭ. dixitqꝫ mihi. Surge ⁊ deſcende hinc cito: quia ppl̓s tuꝰquē eduxiſti de egypto deſeruerūt velociterviā quā demōſtraſti eis: fecerūtqꝫ ſibi conflatile. Rurſumqꝫ ait dn̄s ad me. Cerno ꝙ populus iſte dure ceruicꝭ ſit. Dimitte me et cōteram eū: ⁊ deleā nomē eius de ſub celo: ⁊ cōſtituam te ſuꝑ gentē q̄ hac maior ⁊ fortior ſit.Cūqꝫ de monte ardente deſcendereꝫ: ⁊ duastabulas federis vtraqꝫ tenerē māu: vidiſſemqꝫ peccaſſe vos dn̄o deo vr̄o: ⁊ feciſſe vobisvitulum cōflatilem ac deſeruiſſe velocit̉ viaꝫeius quā vobis oſtēderat: ꝓieci tabulas demanibus meis. cōfregiqꝫ eas in cōſpectu veſtro. Et ꝓcidi an̄ dn̄m ſicut prius qͣdragintadiebus ⁊ noctibuſ. panē nō comedēs ⁊ aquānō bibēs: ꝓpter om̄ia pctā vr̄a q̄ geſſiſtis cōtra dn̄m: ⁊ eū ad iracundiam ꝓuocaſtis. Timui em̄ indignationē ⁊ irā illius: qua aduerſum vos concitatus delere vos voluit Et exaudiuit me dn̄s etiā hac vice. Aduerſum aaron quoqꝫ vehementer iratus voluit eū cōterere: ⁊ ꝓ illo ſimiliter dep̄catus ſum. Peccatum aūt veſtrum qd̓ feceratis. id eſt vituluꝫarripiens igne ꝯbuſſi: ⁊ in fruſta cōminuēsoīno quoqꝫ in puluerē redigēs: proieci in torrentem qui de monte deſcendit. In incendio