fuderit. atqꝫ ita emundabit̉ vr̄a poſſeſſio mecōmorante vobiſcū. Ego em̄ ſuꝫ dn̄s qͥ habito inter filios iſrael.XXXVICceſſerūt aūt ⁊ pͥncipes familiaꝝ ga¶ Ilaad filij machir filij manaſſe d̓ ſtirpeAfiliorū ioſeph locutiqꝫ ſunt moyſi coram pͥncipibus iſrael atqꝫ dixerūt. Tibi dn̄onoſtro p̄cepit dn̄s vt terrā ſorte diuideres filijs iſrael: ⁊ vt filiabus ſalphaad fratris nr̄idares poſſeſſionē debitā pr̄i quas ſi alteriustribus hoīes vxores acceperint. ſequet̉ poſſeſſio ſua ⁊ trāſlata ad aliam tribū de nr̄a hereditate minuet̉: atqꝫ ita fiet vt cum iubileusid eſt. qͥnquageſimꝰ annus remiſſionis aduenerit cōfundat̉ ſortium diſtributio. ⁊ alioruꝫpoſſeſſio ad alios tranſeat. Rn̄dit moyſes filijs iſrl̓ ⁊ dn̄o p̄cipiente ait. Recte tribus filiorum ioſeph locuta ē. ⁊ hec lex ſuꝑ filiabꝰ ſalphaad a dn̄o ꝓmulgata eſt. Nubāt qͥbꝰ volunt: tm̄: vt ſue tribus hominibꝰ ne cōmiſcetur poſſeſſio filiorū iſrael de tribu in tribum.Om̄es em̄ viri ducent vxores de tribū ⁊ cognatione ſua: ⁊ cuncte femine de eadeꝫ tribumaritos accipiēt. vt hereditas ꝑmaneat ī familijs. nec ſibi miſceant̉ tribꝰ ſed ita maneantvt a dn̄o ſeꝑate ſūt. Fecerūtqꝫ filie ſalphaadvt ſibi fuerat imꝑatum. ⁊ nupſerūt maala ettherſa ⁊ egla ⁊ melcha et noa filijs patrui ſuide familia manaſſe qͥ fuit filius ioſeph et poſſeſſio que illis fuerat attributa māſit in tribu⁊ familia pr̄is earū. Hec ſūt mandata atqꝫ iudicia que mādauit dn̄s ꝑ manū moyſi ad filios iſrael in campeſtribus moab ſupra iordanem cōtra hiericho.Explicit liber Numeri. Incipit liber elleaddaberim qͥ deutronomiū p̄notat̉. Capl̓m IEc ſūt verba que locutus eſt moyſes ad om̄em iſrael trāsiordanem in ſolitudinecampeſtri contra marerubrum. inter pharan ⁊thofel ⁊ laban ⁊ aſerothvbi auri ē plurimū vndecim diebus de orebꝑ viā montꝭ ſeir vſqꝫ cadeſbarne. Quadrageſimo anno vndecimo mēſe pͥmo die mēſis locutus eſt moyſes ad filios iſrael om̄ia q̄ p̄ceperat illi dn̄s. vt diceret eis. poſtqͣꝫ ꝑcuſſit ſeon regē ammorreorū: qui habitauit in eſebō.⁊ ogregē baſan qui māſit in aſeroth ⁊ ī edraitrās iordanem ī terra moab. Cepitqꝫ moyſesexplanare legem ⁊ dicere. Dn̄s deꝰ nr̄ locutꝰeſt ad nos in oreb dicens. Sufficit vobis ꝙ īhoc monte manſiſtis. Reuertimini ⁊ venitead montem ammorreoruꝫ. ⁊ ad cetera que eiDeutronomiumꝓxima ſunt campeſtria atqꝫ montana et humiliora loca contra meridiē ⁊ iuxta litus maris. terrā chananeorū ⁊ libani vſqꝫ ad flumēmagnū eufraten. En inquit tradidi vobis:Ingredimini ⁊ poſſidete eam: ſuꝑ quaꝫ iurauit dn̄s patribꝰ veſtris abraam iſaac ⁊ iacobvt daret illā eis ⁊ ſemini eoꝝ poſt eos. Dixiqꝫ vobis illo in temꝑe. Nō poſſum ſolus ſuſtinere vos. quia dn̄s deus veſter multiplicauit vos: et eſtis hodie ſicut ſtelle celi plurimi. Dominus deus patrū veſtrorum addatad hunc numerum multa milia: ⁊ benedicatvobis ſicut locutus eſt. Non valeo ſolus negocia vr̄a ſuſtinere ⁊ pondus et iurgia. Date ex vobis viros ſapientes ⁊ gnayos quorūconuerſatio ſit probata in tribubus veſtris:vt ponam eos vobis principes. Tunc reſpōdiſtis mihi. Bona res eſt quam vis facere.Tuliqꝫ de tribubus veſtris viros ſapiēteset nobiles ⁊ conſtitui eos principes tribunoſet centuriones ⁊ quinquagenarios ac decanos qui docerent vos ſingula. precepiqꝫ eisdicens. Audite illos et quod iuſtum eſt iudicate. Siue ciuis ſit ille ſiue peregrinus: nulla erit diſtantia perſonarum. Ita paruū audietis vt magnuꝫ. nec accipietis cuiuſqͣꝫ perſonam: quia dei iudiciū eſt. Ꝙ ſi difficile vobis viſum aliquid fuerit: referte ad me. ⁊ egoaudiam. Precepiqꝫ eis omnia que facere deberetis. Profecti autem de oreb tranſiuimꝰper heremum terribilem ⁊ maximam ſolitudinem quam vidiſtis per viam montis ammorrei. ſicut preceperat dominus deus noſter nobis. Cunqꝫ veniſſemus in cadeſbarnedixi vobis. Ueniſtis ad montem ammorreiquem dominus deus veſter daturus eſt vobis. Uide terram quam dominus deus tuuſdabit tibi. Aſcende et poſſide eam. ſicut locutus eſt dominus deus noſter patribus tuis.Noli timere: nec quicqͣꝫ paueas. Et acceſſiſtis ad me omnes atqꝫ dixiſtis. Mittamꝰ viros qui conſiderent terram. et renunciēt perquod iter debeamus aſcendere. ⁊ ad quas ꝑgere ciuitates. Cunqꝫ mihi ſermo placuiſſet:miſi ex vobis duodecim viros ſingulos detribubus ſuis. Qui cum perrexiſſent ⁊ aſcendiſſent in montana venerūt vſqꝫ ad vallembotri. ⁊ conſiderata terra ſumentes de fructibus eius. vt oſtenderent vbertatē attulerūtad nos atqꝫ dixerūt. Bona eſt terra quā dominus deus noſter daturus eſt nobis. Etnoluiſtis aſcendere ſed increduli ad ſermonēdomini dei nr̄i murmuraſtis ī tabernaculisvr̄is. atqꝫ dixiſtis. Odit nos dn̄s. et idcircoeduxit nos de terra egypti vt traderet nos inmanu āmorrei atqꝫ deleret. Quo aſcēdemus