tata. Si plures fuerint anni qͥ remanent vſqꝫad iubileū ẜm hos reddet ⁊ p̄ciū ſi pauci. ponet rōnē cū eo iuxta annoꝝ numeꝝ: ⁊ reddetemptori qd̓ reliquū ē annorū qͥbꝰ an̄ ſeruiuitmercedibꝰ imputatis. Nō affliget eū violenter in cōſpectu tuo. Ꝙ ſi ꝑ hec redimi non potuerit anno iubileo egrediet̉ cuꝫ liberisⁱ ſuis.Mei enim ſunt ſerui filij iſrael: quos eduxide terra egypti.XXVIGo dn̄s deꝰ vr̄. Nō facietꝭ vob̓ ido⁊lum ⁊ ſculptile nec titulos erigetꝭ necinſignē lapidēponetꝭ in terra vr̄a vtadoretis eū. Ego em̄ ſum dn̄s deꝰ vr̄. Cuſtodite ſabbata mea: ⁊ pauete ad ſanctuariū meum. Ego dn̄s. Si in p̄ceptis meis ambulaueritis ⁊ mādata mea cuſtodieritꝭ ⁊ feceritis eadabo vobis pluuias tꝑibꝰ ſuis: ⁊ t̓ra gignetgermē ſuū: ⁊ pomis arbores replebunt̉. Apprehēdet meſſium tritura vindemiā: ⁊ vindemia occupabit ſementē: ⁊ comedetꝭ panē veſtrū in ſaturitate: ⁊ abſqꝫ pauore habitabitisī terra vr̄a. Dabo pacē in finibꝰ vr̄is dormietis: ⁊ nō erit qͥ exterreat. Auferam malas beſtias: ⁊ gladius nō trāſibit terminos veſtrosPerſequimini inimicos vr̄os: ⁊ corruent coram vobis. Perſequent̉ qͥnqꝫ de vr̄is centūalienos: ⁊ centū de vobis decē milia. Cadētinimici vr̄i gladio in cōſpectu vr̄o. Reſpiciāvos ⁊ creſcere faciā. multiplicabimini: ⁊ firmabo pactū meū vobiſcū. Comedetis vetuſtiſſima veterū ⁊ vetera nouis ſuꝑuenientibꝰproijcietis Ponā tabernaculū meū in medioveſtri: ⁊ nō abijciet vos anima mea. Ambulabo int̓ vos. ⁊ ero deꝰ vr̄: voſqꝫ eritis ppl̓usmeus. Ego dn̄s deus vr̄ qui eduxi vos d̓ terra egyptiorū: ne ſeruiretis eis: ⁊ qͥ cōfregi cathenas ceruicū veſtrarū vt incederetis erectiꝘ ſi nō audieritis me: nec feceritis oīa mandata mea: ſed ſpreueritis leges meas: ⁊ iudicia mea ꝯtempſeritis vt nō faciatis ea q̄ a mecōſtituta ſunt: ⁊ ad irritū ꝑducatis pactū meum ego quoqꝫ hec faciā vobis Uiſitabo voſvelociter in egeſtate ⁊ ardore: qui ꝯficiat oculos vr̄os: ⁊ cōſumat aīas vr̄as. Fruſtra ſeretis ſementē: que ab hoſtibꝰ deuorabit̉. Ponam faciem meā cōtra vos: ⁊ corruetis corāhoſtibꝰ vr̄is: ⁊ ſubijciemini his qui oderuntvos. Fugietis nemine ꝑſequēte. Sinautemnec ſic obedieritis mihi: addā correptōes veſtras ſeptuplū ꝓpter peccata vr̄a: ⁊ cōteramſuꝑbiā duritie vr̄e. Daboqꝫ vob̓ celū deſuꝑſicut ferrū: ⁊ terrā eneā. Cōſumet̉ incaſſuꝫ labor veſter: nō ꝓferet terra germen: nec arbores poma p̄bebunt. Si ambulaueritis ex aduerſo mihi. nec volueritis audire me: addamplagas vr̄as vſqꝫ in ſeptuplū ꝓpter pctā veſtra. Emittāqꝫ in vos beſtias agri que cōſumant vos ⁊ pecora vr̄a: ⁊ ad paucitatē cuncta redigant: deſerteqꝫ fient vie vr̄e. Ꝙ ſi necſic volueritꝭ reciꝑe diſciplinā: ſed ābulaueritis ex aduerſo mihi: ego quoqꝫ cōtra vos aduerſus incedā. ⁊ ꝑcutiā vos ſepties propterpeccata vr̄a: inducāqꝫ ſuꝑ vos gladiū vltorēfederis mei. Cunqꝫ cōfugeritis in vrbes: mittā peſtilentiam in medio vr̄i: ⁊ trademini inmanibꝰ hoſtiū: poſtqͣꝫ cōfregero baculū panis veſtri: ita vt decē ml̓ieres in vno clibanocoquāt panes ⁊ reddāt eoſad pōdus ⁊ comedetis ⁊ nō ſaturabimini. Sinaūt nec per hecaudieritis me: ſed ambulaueritis cōtra me etego incedā aduerſus vos in furore cōtrario:⁊ corripiam vos ſeptē plagis ꝓpter pctā veſtra: ita vt comedatis carnes filiorū veſtrorū⁊ filiarū veſtrarū. Deſtruā excelſa vr̄a: ⁊ ſimulacra cōfringam. Cadetis int̓ ruinas idolorū veſtrorū: ⁊ abominabit̉ vos aīa mea intantū vt vrbes vr̄as redigā in ſolitudinem: ⁊deſerta faciā fanctuaria vp̄a: nec recipiam vltra odorē ſuauiſſimū: diſꝑdamqꝫ terrā vr̄am⁊ ſtupebunt ſuꝑ ea inimici vr̄i cum habitatores illiꝰ fuerint. Vos aūt diſꝑdam in gētes ⁊euaginabo poſt vos gladiū: eritqꝫ terra vr̄adeſerta. ⁊ ciuitates vr̄e dirute. Tunc placebunt terre ſabbata ſua cūctis diebus ſolitudinis ſue. Qn̄ fueritis in terra hoſtili: ſabbatizabit ⁊ requieſcet in ſabbatis ſolitudinis ſueeo ꝙ nō requieuerit in ſabbatis vr̄is: qn̄ habitabatis in ea. Et qui de vobis remanſerintdabo pauorē in cordibꝰ eorū in regionibꝰ hoſtium. Terrebit eos ſonitus folij volantis ⁊ita fugient quaſi gladiū. Cadēt nullo ſequente. ⁊ corruent ſinguli ſuꝑ fratres ſuos: qͣſi bella fugientes. Nemo vr̄m inimicis audebit reſiſtere. Peribitis inter gētes: ⁊ hoſtilis vosterra cōſumet. Ꝙ ſr ⁊ de his aliqui remanſerint: tabeſcēt in iniquitatibꝰ ſuis in terra inimicorū ſuorū. ⁊ ꝓpter peccata patrū ſuorū ⁊ſua affligent̉: donec cōfiteant̉ iniquitates ſuas ⁊ maiorū ſuorū quibus p̄uaricati ſūt ī me⁊ ambulauerūt ex aduerſo mihi. Ambulaboigit̉ ⁊ ego cōtra eos ⁊ inducam illos in terrāhoſtilem donec erubeſcat incircūciſa mēs eorum Tūc orabūt ꝓ impietatibꝰ ſuis. ⁊ recordabor federis mei qd̓ pepigi cū iacob ⁊ yſaac⁊ abraā. Terre quoqꝫ memor ero: q̄ cum relicta fuerit ab eis: cōplacebit ſibi in ſabbatꝭ ſuis: patiens ſolitudinē ꝓpter illos. Ipſi ꝟo rogabunt ꝓ peccatis ſuis: eo ꝙ abiecerint iudicia mea ⁊ leges meas deſpexerint. Attn̄ etiaꝫcū eſſent in terra hoſtili: nō penitꝰ abieci eosneqꝫ ſic deſpexi vt cōſumerent̉: ⁊ irritū facerem pactum meum cū eis. Ego em̄ ſum dn̄s