riatur. Qui īmolat dijs occidet̉: preter dn̄oſoli. Aduenā nō cōtriſtabis: neqꝫ affliges eūAduene em̄ ⁊ ipſi fuiſtis in terra egypti. Uidue ⁊ pupillo nō nocebis. Si leſeritꝭ eos: vociferabunt̉ ad me: ⁊ ego audiā clamorē eorū⁊ indignabit̉ furor meꝰ ꝑcutiāqꝫ vos gladio.⁊ erunt vxores veſtre vidue: ⁊ filij veſtri pupilli. Si pecuniā mutuā dederis popl̓o meopauꝑi qui habitat tecum: nō vrgebis eum qͣſi exactor: nec vſuris opprimes. Si pignusa ꝓximo tuo accepis veſtimētū: ante ſolis occaſum reddes ei. Ipſum em̄ eſt ſolū qͦ operitur indumentū carnis eius: nec habet aliud īquo dormiat. Si clamauerit ad me exaudiāeū: quia miſericors ſum. Dijs nō detrahes ⁊pͥncipi ppl̓i tui nō maledices. Decimas ⁊ primitias tuas non tardabis offerre. Primogenitū filiorū tuorū dabis mihi. De bobus qͦqꝫ⁊ ouibꝰ ſimiliter facias. Septē diebus ſit cūmatre ſua: die octaua reddes euꝫ mihi. Uiriſancti eritis mihi. Carnē que a beſtijs fueritp̄guſtata: nō comedetis: ſꝫ ꝓijcietis canibusn Omendacij nec iunges manū tuā vtXXIIIOn ſuſcipies vocemimpio dicas falſum teſtimoniū. Noſequeris turbā ad faciendū malū: nec in iudicio plurimorū acquieſces ſententie: vt a ꝟodeuies. Pauꝑis qͦqꝫ nō miſereberis in iudicio. Si occurreris boui inimici tui: aut aſinoerranti: reduc ad euꝫ. Si videris aſinū odiētis te iacere ſub onere: nō pertranſibis. ſꝫ ſubleuabis cuꝫ eo. Non declinabis in iudiciumpauꝑis. Mendaciū fugies. Inſontē ⁊ iuſtūnō occides. qꝛ aduerſor impium. Nec accipies munera que etiā excecant prudētes ⁊ ſubuertunt verba iuſtorū. Peregrino moleſtusnon eris. Scitis em̄ aduenarū aīas. qꝛ ⁊ ipſiꝑegrini fuiſtis in terra egypti. Sex annis ſeminabis terrā tuā: ⁊ cōgregabis fruges eiusAnno aūt ſeptimo dimittes eam ⁊ requieſcere facies: vt comedant pauperes populi tui.⁊ quicqͥd reliquū fuerit: edant beſtie agri: itafacies in vinea ⁊ in oliueto tuo. Sex diebusoꝑaberis: ſeptima die ceſſabis vt requieſcatbos ⁊ aſinus tuus ⁊ refrigeret̉ filius ancilletue ⁊ aduena. Om̄ia que dixi vobis cuſtodite: ⁊ ꝑ nomē externorū deorum nō iurabitis:neqꝫ audiet̉ ex ore veſtro Tribus vicibus ꝑſingulos annos mihi feſta celebrabitis. Solennitatem quoqꝫ azymoꝝ cuſtodies Septēdiebus comedetis azyma ſicut p̄cepi tibi tꝑemēſis nouorū: qn̄ egreſſus es de egypto Nōapparebis in cōſpectu meo vacuus. Et ſolēnitatē menſis pͥmitiuorū oꝑis tui quecunqꝫſeminaueris in agro: ſolennitatē quoqꝫ ī exitu anni qn̄ cōgregaueris omnes fruges tuasde agro. Ter in āno apparebit omne maſculinum tuū corā dn̄o deo tuo. Nō īmolab̓ ſuꝑfermento ſanguineꝫ victime tue: nec remanebit adep̄s ſolennitatis mee vſqꝫ mane. Primitias frugum terre tue deferes in domumdn̄i dei tui. Nō coques hedum in lacte mr̄isſue. Ecce ego mitto angelū meuꝫ qui p̄cedatte ⁊ cuſtodiat in via: ⁊ ītroducat in locū quēp̄paraui. Obſerua euꝫ ⁊ audi vocē eius: neccontemnendū putes quia nō dimittet cū peccaueris: ⁊ eſt nomē meū in illo. Ꝙ ſi audierisvocem eius: ⁊ fecerꝭ om̄ia que loquor. inimicus ero inimicis tuis: ⁊ affligā affligentes tePrecedetqꝫ te angelus meꝰ ⁊ ītroducet te adamorreū ⁊ etheū et pherezeū chananeumqꝫ⁊ eueū ⁊ iebuſeū: quos ego conterā Nō adorabis deos eorum: neqꝫ coles eos. Nō facies oꝑa eorū: ſed deſtrues eos: et confringesſtatuas eorū. Seruietiſqꝫ dn̄o deo veſtro vtbn̄dicam panibus tuis et aquis: ⁊ auferā infirmitatē de medio tui. Nō erit infecūda necſterilis terra tua. Numerū dierū tuorum implebo. Terrorē meū mittā in p̄curſum tuū: ⁊occidā omnē ppl̓m ad quē ingredieris. Cunctorūqꝫ inimicorū tuoꝝ corā te terga vertamemittens ſcabrones pͥus qui fugabūt eueum⁊ chananeū ⁊ etheū anteqͣꝫ introeas Nō eijciam eos a facie tua anno vno ne terra in ſolitudinem redigat̉: ⁊ creſcant contra te beſtie.Paulatim expellam eos de conſpectu tuo:donec augearis ⁊ poſſideas terrā. Ponā aūtterminos tuos a mari rubro vſqꝫ ad mare paleſtinorū: ⁊ a deſerto vſqꝫ ad fluuium. Tradam in manibus veſtris habitatores terre:⁊ eijciam eos de conſpectu veſtro. Nō inibiscum eis fedus: nec cum dijs eoruꝫ. Nō habitent in terra tua: ne forte peccare te faciant inme ſi ſeruieris dijs eoruꝫ: quod tibi certe eritin ſcandalum.XXIIIIQyſi quoqꝫ dixit. Aſcende ad domin num tu ⁊ aarō: nadab ⁊ abin: ⁊ ſeptuaginta ſenes ex iſrael: ⁊ adorabitis ꝓcul. Soluſqꝫ moyſes aſcendet ad dominum.⁊ illi nō appropinquabūt: nec populus aſcēdet cuꝫ eo. Uenit gͦ moyſes ⁊ narrauit plebioīa ꝟba dn̄i atqꝫ iudicia. Rn̄ditqꝫ oīs populus vna voce. Qm̄ia verba dn̄i que locutuseſt faciemus Scripſit aūt moyſes vniuerſosſermones dn̄i: ⁊ mane cōſurgēs edificauit altare dn̄o ad radicem montis. et duodecim titulos ꝑ duodecim tribus iſrael. Miſitqꝫ iuuenes de filijs iſrael ⁊ obtulerūt holocauſtaīmolauerūtqꝫ victimas pacificas dn̄o vitulos duodecim. Tulit itaqꝫ moyſes dimidiaꝫꝑtē ſanguinis ⁊ miſit in crateras: ꝑtem autēreſiduam fudit ſuꝑ altare. Aſſumenſqꝫ volu