dixerit: quod eſt opus veſtrum: reſpōdebitꝭUiri paſtores ſumꝰ ẜui tui: ab īfantia nr̄a vſqꝫ in pn̄s: ⁊ nos ⁊ pr̄es nr̄i. Hec aūt dicetꝭ vthabitare poſſitis in terra ieſſen: quia deteſtātur egyptij omēs paſtores ouiū. XLVIINgreſſus ergo ioſeph nūciauit pharaoni dicens Pater meꝰ ⁊ frēs oueseorum ⁊ armenta et cuncta que poſſident venerunt de terra chanaan: ⁊ ecce conſiſtunt in terra ieſſen. Extremos quoqꝫ fratrum ſuorum qͥnqꝫ viros cōſtituit coraꝫ regeQuos ille interrogauit. Quid habetis oꝑisRn̄derunt. Paſtores ouiū ſumus ſerui tui:⁊ nos ⁊ pr̄es nr̄i. Ad ꝑegrinandum in terraꝫtuā venimus: qm̄ nō eſt herba gregibꝰ ẜuorum tuorū: ingraueſcēte fame in terra chanaan. Petimuſqꝫ vt eſſe nos iubeas ẜuos tuosin terra ieſſen. Dixit itaqꝫ rex ad ioſeph. Pater tuus ⁊ fratres tui venerunt ad te. Terraegypti in cōſpectu tuo eſt: in optimo loco faceos habitare: ⁊ trade eis terram ieſſen? Qd̓ ſinoſti in eis eſſe viros induſtrios: conſtitue illos magiſtros pecorū meoꝝ. Poſt hec introduxit ioſeph patrē ſuū ad regem: ⁊ ſtatuit eūcoram eo. Qui bn̄dicens illi: ⁊ interrogatusab eo: qͦt ſunt dies annorū vite tue? reſponditDies ꝑegrinationis vite mee cētumtrigintaannorum ſunt: parui ⁊ mali: ⁊ non ꝑuenerūtvſqꝫ ad dies patrū meorū quibus ꝑegrinatiſunt. Et bn̄dicto rege egreſſus eſt foras. Ioſeph vero pr̄i ⁊ fratribus ſuis dedit poſſeſſionem in egyto in optimo terre loco rameſſes:vt preceperat pharao: ⁊ alebat eos: omnēqꝫdomū pr̄is ſui: prebens cibaria ſingulis. Intoto em̄ orbe panis deerat: et oppreſſerat fames terrā maxime egypti ⁊ chanaan. Equibus oēm pecuniā congregauit ꝓ venditionefrumenti: ⁊ intulit eaꝫ in erariū regis. Cunqꝫdefeciſſet emptoribus preciū venit cūcta egyptus ad ioſeph: dicens. Da nob̓ panes Quare morimur corā te deficiente pecunia? Quibus ille rn̄dit. Adducite pecora veſtra: ⁊ dabo vobis ꝓ eis cibos: ſi precium nō habetisQue cū audduxiſſent dedit eis alimenta proequis et ouibus ⁊ bobus ⁊ aſinis: ſuſtētauitqꝫ eos illo anno ꝓ cōmutatione pecorū. Uenerūt quoqꝫ anno ſcd̓o ⁊ dixerūt ei. Non celamus dn̄o nr̄o ꝙ deficiente pecunia: pecoraſimul defecerūt nec clam te eſt ꝙ abſqꝫ corꝑibus et terra nihil habeamus. Cur ergo morimur te vidente? Et nos ⁊ terra nr̄a tui erimꝰ.Eme nos in ſeruitutē regiā: ⁊ p̄be ſemina: neꝑeunte cultore redigat̉ terra in ſolitudinem.Emit igit̉ ioſeph omnē terrā egypti: vendētibus ſingulis poſſeſſiones ſuas p̄ magnitudine famis. Subiecitqꝫ eā pharaoni: et cun-ctos populos eiꝰ a nouiſſimis terminis egypti vſqꝫ ad extremos fines eius preter terramſacerdotum que a rege tradita fuerat eis quibus ⁊ ſtatuta cibaria ex horreis publicis p̄bebant̉: ⁊ idcirco non ſunt compulſi vendere poſſeſſiōes ſuas. Dixit ergo ioſeph ad populos. En vt cernitis ⁊ vos ⁊ terrā veſtrampharao poſſidet. Accipite ſemina et ſerite agros vt fruges habere poſſitis. Quintā ꝑtēregi dabitis quatuor reliquas ꝑmitto vobisin ſementē: ⁊ in cibū familijs ⁊ liberis veſtriſQui rn̄derūt. Salus noſtra in manu tua eſt.Reſpiciat nos tm̄ dn̄s noſter ⁊ leti ſeruiemꝰregi. Ex eo temꝑe vſqꝫ in p̄ſentē diem in vniuerſa terra egypti regibus quinta ꝑs ſoluit̉:⁊ factū eſt quaſi in legem. abſqꝫ terra ſacerdotali: que libera ab hac conditione fuit. Habitauit ergo iſrael in egypto .i. in terra ieſſen etpoſſedit eā: auctuſqꝫ ē ⁊ multiplicatꝰ nimis.⁊ vixit in ea decē ⁊ ſeptē annis. Factiqꝫ ſuntoēs dies vite illius centū quadragintaſepteꝫannorum. Cūqꝫ appropinquare cerneret diēmortis eius: vocauit filiū ſuum ioſeph: et dixit ad eum. Si inueni gratiā in cōſpectu tuo.pone manuꝫ tuā ſub femore meo: ⁊ facies mihi miſericordiā ⁊ veritatē: vt nō ſepelias mein egypto: ſed dormiā cū patribus meis ⁊ auferas me de terra hac cōdaſqꝫ in ſepulcro maiorum meorum. Cui rn̄dit ioſeph. Ego faciāquod iuſſiſti. Et ille. Iura ergo inquit mihiQuo iurante adorauit iſrael dn̄m conuerſusad lectuli caput.XLVIIIIs ita trāſactis nunciatū eſt ioſephh ꝙ egrotaret pater ſuus. Qui aſſumptis duobus filijs: manaſſe ⁊ effraimire ꝑrexit. Dictūqꝫ eſt ſeni. Ecce filius tus ioſeph venit ad te. Qui confortatus ſedit in lectulo. Et ingreſſo ad ſe ioſeph ait. Deus omnipotens apparūit mihi in luza: que eſt in terra chanaan bn̄dixitqꝫ mihi. ⁊ ait. Ego te augebo ⁊ multiplicabo: ⁊ faciā te in turbas populorū. Daboqꝫ tibi terrā hanc ⁊ ſemini tuopoſt te. in poſſeſſionē ſempiternā. Duo gͦ filijtui qui nati ſunt tibi in terra egypti an̄qͣꝫ hucvenirē ad te: mei erunt effraim ⁊ manaſſes: ſicut ruben ⁊ ſymeon reputabunt̉ mihi. Reliquos autē quos genueris poſt eos tui erunt⁊ noīe fratrū ſuorū vocabunt̉ in poſſeſſionibus ſuis. Mihi em̄ qn̄ veniebā de meſopotamia: mortua eſt rachel in terra chanaan inipſo itinere. Eratqꝫ vernū tempus. Et ingrediebar effratam: ⁊ ſepeliui eam iuxta viam effrate que alio noīe appellat̉ bethleē Uidensaūt filios eius dixit ad eū. Qui ſunt iſti? Rn̄dit filij mei ſunt: qͦs donauit mihi dn̄s in hͦ loco. Adduc inqͥt eos ad me: vt bn̄dicam illis.