Geneſismultos: ancillas ⁊ ẜuos: camelos ⁊ aſinos.Oſtqͣꝫ aūt audiuit verXXXIba filioꝝ laban dicentiū: tulit Iacobom̄ia q̄ fuerūt pr̄is nr̄i: ⁊ de illius facultate ditatꝰ. factus eſt inclitus: aīadu̓tit qͦꝫfaciē laban ꝙ non eſſet erga ſe ſicut heri ⁊ nudiuſtertius: maxime dicēte ſibi dn̄o: reu̓terein terrā patrū tuoꝝ ad generatōnē tuā eroqꝫtecū: miſit ⁊ vocauit rachel ⁊ lyam in agrumvbi paſcebat greges: dixitqꝫ eis. Video faciem̄ pr̄is vr̄i ꝙ nō ſit erga me ſicut heri ⁊ nudiuſtertiꝰ. Deus aūt pr̄is mei fuit mecū. ⁊ ipſenoſtis ꝙ totis viribꝰ meis ẜuierim pr̄i vr̄o.Sed ⁊ pr̄ veſter circumuenit me: ⁊ mutauitmercedē meā decē vicibꝰ: ⁊ tn̄ nō dimiſit euꝫdeꝰ vt noceret mihi. Siqn̄ dixit: varie eruntmercedes tue: pariebāt oēs oues varios fetꝰqn̄ ꝟo ecōtrario ait: alba q̄qꝫ accipies ꝓ mercede: oēs greges alba peperer̄t. Tulitqꝫ deꝰſubſtātiā pr̄is vr̄i ⁊ dedit mihi. Poſtqͣꝫ eniꝫꝯceptus ouiū tp̄s aduenerat: leuaui oculosmeos: ⁊ vidi in ſomnis aſcēdentes mares ſuper feminas: varios ⁊ maculoſos ⁊ diuerſoūcolorum. Dixitqꝫ angelus dn̄i ad me in ſomnis Iacob. Et ego reſpondi aſſum. Qui ait.Leua oculos tuos: ⁊ vide vniuerſos maſculos aſcendentes ſuꝑ feminas varios maſculos atqꝫ reſperſos. Vidi em̄ om̄ia que fecit tibi laban. Ego ſum deus bethel: vbi vnxiſtilapidē: ⁊ votū vouiſti mihi. Nūc ergo ſurge⁊ egredere de terra hac: reu̓tēs in t̓ra natiuitatis tue. Reſponderūtqꝫ rachel̓ ⁊ lya. Nunquid habemꝰ reſidui qͥcqꝫ in facultatibus ethereditate domꝰ pr̄is nr̄i? Nonne quaſi alienas reputauit nos: ⁊ vēdidit: comeditqꝫ p̄cium noſtrū? Sed deus tulit opes pr̄is nr̄i: eteas tradidit nob̓ ac filijs nr̄is. Un̄ oīa q̄ p̄cepit tibi dn̄s fac. Surrexit aūt iacob ⁊ impoſitis liberꝭ ac ꝯiugibꝰ ſuis ſuꝑ camelos abijt:tulitqꝫ oēꝫ ſb̓am ſuā ⁊ greges ⁊ qͥcqͥd in meſopotamia acqͥſierat: ꝑgēs ad yſaac patrē ſuuꝫin t̓ra chanaan Eo tꝑe ierat laban ad tondēdas oues: ⁊ rachel furata ē idola pr̄is ſui: noluitqꝫ iacob ꝯfiteri ſocero ſuo ꝙ fugeret. Cūqꝫ abiſſet tā ip̄e qͣꝫ oīa q̄ iuris ſui erāt: ⁊ amnetranſmiſſo ꝑgeret ꝯtra montē galaad: nūciatū eſt laban die t̓tio ꝙ fugeret iacob. Qui aſſumptis fratribꝰ ſuis: ꝑſecutꝰ eſt eū diebꝰ ſeptē. ⁊ cōprehēdit eū in mōtē galaad Uiditqꝫin ſomnis dicentē ſibi dn̄m. Caue ne qͥcqͣꝫ aſpere loquarꝭ ꝯtra iacob. Iāqꝫ iacob extēderat in mote tabernaculū. Cūqꝫ ille ꝯſecutꝰ fuiſſet eū cū fratribꝰ ſuis in eodē monte gala adfixit tentorium. Et dixit ad iacob. Quare itaegiſti: vt clam me abigeres filias meas quaſicaptiuas gladio. Cur ignorāte me fugere vo-luiſti: nec indicare mihi vt ꝓſeq̄rer te cū gaudio ⁊ cāticis ⁊ tympanis ⁊ citharis. Non espaſſus vt oſcularer filios meos ⁊ filias measStulte oꝑatus es. Et nūc qͥdem valet manꝰmea reddē̓ tibi malū: ſꝫ deus pr̄is tui heri dixit mihi. Cauene loquaris ꝯtra iacob qͥcqͣꝫduriꝰ. Eſto. Ad tuos ire cupīebas: ⁊ deſiderio erat tibi domus pr̄is tui. Cur furatus esdeos meos. Rn̄dit iacob. Ꝙ inſcio te ꝓfectꝰſum: timui ne violenter auferres filias tuas.Ꝙ aūt furti me arguis: apud quēcunqꝫ inueris deos tuos: necet̉ cora fratribus noſtris.Scrutare: qͥcqͥd tuorū apud me inuenerꝭ aufer. Hec dicēs ignorabat ꝙ rachel furata eētidola. Ingreſſus itaqꝫ laban tabernaculū iacob ⁊ lye ⁊ vtriuſqꝫ famule nō inuenit. Cunqꝫ intraſſet tentoriū rachelis: illa feſtinas abſcondit idola ſubter ſtramenta cameli ⁊ ſeditdeſuper: ſcrutantiqꝫ omne tentoriū ⁊ nihil inuenienti ait. Ne iraſcat̉ dn̄s meus ꝙ corā teaſſurgere nequeo: quia iuxta ꝯſuetudinē feminarū nūc accidit mihi. Sic deluſa ſollicitudo querentis eſt. Tumenſqꝫ iacob: cū iurgioait. Quā ob culpā meā ⁊ ob qd̓ peccatū meūſic exarſiſti poſt me ⁊ ſcrutatꝰ es oēm ſuppellectilē meā? Quid inueniſti de cūcta ſb̓a domꝰtue. Pone hic corā fratribus meis ⁊ fratribꝰtuis: vt iudicent inter me ⁊ te. Idcirco viginti annis fui tecū: oues tue ⁊ capre ſteriles nōfuerunt: arietes gregis tui nō comedi: nec captum a beſtia oſtendi tibi. Ego dānum om̄ereddebā. Quicquid furtim peribat a me exigebas die noctuqꝫ eſtu vrgebar ⁊ gelu: fugiebatqꝫ ſomnus ab oculis meis. Sicqꝫ per viginti ānos in domo tua ſeruiui tibi: qͣtuordecim ꝓ filiabus. ⁊ ſex pro gregibus tuis. Immutaſti quoqꝫ mercedē meā decē vicibꝰ. Niſi deus patris mei abraā ⁊ timor yſaac affuiſſet mihi: forſitan modo nudū me dimiſiſſes.Afflictionē meā ⁊ laborē manuū mearum reſpexit dn̄s: ⁊ arguit te heri. Reſpondit ei laban. Filie mee. ⁊ filij ⁊ greges tui ⁊ oīa q̄ cernis mea ſunt. Quid poſſum facere filijs ⁊ nepotibus meis? Ueni ergo ⁊ ineamus fedus:vt ſit teſtimoniū inter me ⁊ te. Tulit itaqꝫ iacob lapidē. ⁊ erexit illū in titulū. Dixitqꝫ fratribus ſuis. Afferte lapides. Qui cōgregantes fecerūt tumulū: comederuntqꝫ ſuꝑ eum.Quē vocauit labantumulum teſtis: ⁊ iacobaceruū teſtimonij: vterqꝫ iuxta ꝓprietatē lingue ſue. Dixitqꝫ laban. Tumulus iſte teſtiserit inter me ⁊ te hodie Et idcirco appellatū ēnomē eius galaad: id eſt tumulus teſtis. Etadiecit laban. Intueatur ⁊ iudicet dominusinter nos qn̄ receſſerimus a nobis ſi afflixeriſfilias meas: et ſi introduxeris alias vxores