ſeptuaginta interpretum ſuggillationē noua pro veteribus cudere: ⁊ ita ingeniū quaſi vinum probātes: cum ego ſepiſſime teſtatus ſim me pro virili portione in tabernaculo dei offerre que poſſim: nec opes alteriusaliorum paupertate fedari. Quod vt auderem origenis me ſtudium prouocauit qͥ editioni antique tranſlationem theodotionismiſcuit. aſterico ⁊ obelo: id eſt ſtella ⁊ verūomne opus diſtinguens: dum aut illuceſcere facit que minus ante fuerant: aut ſuperflua queqꝫ iugulat ⁊ ꝯfodit: ⁊ maxime queeuangeliſtarum et apoſtolorum autoritaspromulgauit. In quibus multa de veteriteſtamento legimus que in noſtris codicibus non habentur: vt eſt illud. Ex egyptovocaui filium meum: ⁊ quoniā nazareꝰ vocabitur: ⁊ videbunt in quē cōpunxerunt. etflumina de ventre eius fluent aque viue: etque nec oculus vidit nec auris audiuit necin cor hominis aſcendit que preparauit deus diligentibus ſe: et multa alia que ꝓpriuꝫſyntagma deſiderant. Interrogemus ergoeos vbi hec ſcripta ſunt ⁊ cū dicere non potuerint de libris hebraicis proferamus Prmū teſtimoniū eſt in oſee: ſecundū in Eſaia:tertiū in Zacharia: quartū in Prouerbijsquintum eque in Eſaia. quod multi ignorantes apocriphorum deliramenta ſectantur: ⁊ hiberas nenias libris autenticis preferunt. Cauſas erroris nō eſt meū exponere. Iudei prudenti factum dicunt eſſe conſilio: ne p̄tolomeus vnius dei cultor etiamapud hebreos duplicem diuinitatem deprehenderet. Qd̓ maxime idcirco faciebant: qꝛin platōnis dogma cadere videbatur. Deniqꝫ vbicunqꝫ ſacratum aliquid ſcripturateſtatur de patre ⁊ filio et ſpirituſancto: autaliter interpretati ſunt: aut omnino tacuerunt: vt regi ſatiſfacerent: ⁊ arcanum fideinō vulgarent Et neſcio quis primus autorſeptuaginta cellulas alexandrie mendacioſuo extruxerit: quibus diuiſi: eadem ſcriptitarint: cum ariſteus eiuſdem ptolomei hyperaſpites ⁊ non multo poſt tempore Ioſephus nihiltale retulerint: ſed in vna baſilica congregatos contuliſſe ſcribant: nō prophetaſſe. Aliud eſt enim eſſe vatem: aliud ēeſſe interpretem. Ibi ſpiritus ventura predicit: hic eruditio ⁊ verborum copia ea queintelligit tranſfert. Niſi forte putandus eſttullius economicū xenofontis: ⁊ platōnispythagoram: ⁊ demoſtenis protheſifontēafflatus rhetorico ſpiritu tranſtuliſſe. Autaliter de eiſdem libris per ſeptuaginta interpretes: aliter per apoſtolos ſpirituſſanctusteſtimonia texuit: vt qd̓ illi tacuerūt: hi ſcriptum eſſe mentiti ſint. Quid igitur: Dānamus veteres. Minime: ſed poſt priorū ſtudia in domo domini quod poſſumus laboramus. Illi interpretati ſunt ante aduentūchriſti ⁊ quod neſciebant: dubijs protulereſententijs: nos poſt paſſionem et reſurrectionem eius: non tam prophetiam qͣꝫ hiſtoriam ſcribimus. Alter enim audita: aliterviſa narrantur. Quod melius intelligimusmelius ⁊ proferimus. Audi igit̉ emule obtrectator auſculta. Non damno: non reprehēdo ſeptuagīta: ſꝫ ꝯfidēt̓ cūctis illis apoſtolos prefero Per iſtoꝝ os mihi chriſtusſonat quos ante prophetas inter ſpiritualia chariſmata poſitos lego: in quibus vltimū pene gradum interpretes tenent. Quidliuore torqueris? Quid imperitorum aīoscontra me concitas? Sicubi in trāſlationetibi videor errare: īterroga hebreos. diuerſarum vrbium magiſtros cōſule. Quod illi habent de chriſto: tui codices nō habent.Aliud eſt ſi contra ſe poſtea ab apl̓is vſurpata teſtimonia probauerunt: ⁊ emendatiora ſunt exemplaria latina qͣꝫ greca: grecaqͣꝫ hebraica. Verū hec cōtra inuidos. Nūcte deprecor deſideri chariſſime: vt quia metantum opus ſubire feciſti ⁊ a geneſi exordium capere oratiōibus iuues: quo poſſimeodem ſpiritu quo ſcripti ſūt libri: in latinūeos tranſferre ſermonem.Explicit prefatio. Incipit liber Geneſisqui dicitur hebraice breſith. Capl̓m IN prīcipio crequit deus celum ⁊ terraꝫ. Terraautem erat inanis ⁊ vacua: ⁊ tenebre erant ſuper faciem abyſſi.⁊ ſpiritꝰ dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquas.Dixitqꝫ deꝰ. Fiat lux. Et facta eſt lux. Etvidit deus lucē ꝙ eſſet bona: ⁊ diuiſit luceꝫa tenebris: appellauitqꝫ lucem diem. et tenebras nocteꝫ. Factūqꝫ eſt veſpere ⁊ mane dies vnus. Dixit quoqꝫ deus. Fiat firmamētum in medio aquarū: ⁊ diuidat aquas abaquis. Et fecit deus firmamentū: diuiſitqꝫaquas que erant ſub firmamento ab his q̄erant ſuper firmamentū. Et factum eſt ita.Uocauitqꝫ deus firmamentum celum: ⁊ factū eſt veſpere ⁊ mane dies ſecundus. Dixit vero deus Congregentur aque que ſubcelo ſunt in locum vnū: ⁊ appareat arida EtZ. 42 43