ſecūda cauſa cecitatis eoꝝ aꝑit̉ ⁊habꝫ duos ꝑagraphos In qͦrūpͥmo on̄dit ipſe cecitatis eoꝝ ſignum in ceca interrogacōe qua faciūt ad ſe inuicē In ſcd̓o cecitatison̄ditur vera ca. dicūt ergo. Nūquid interficiet ſeipſū ⁊ ſubdit̉vn̄ huiꝰ dicti habuerūt occaſionem. (qꝛ dicit quo ego vado vosnō poteſtis venire) hic eclamātſimul Criẜ. ⁊Augꝰ. de fatuitateInterficere emī ſeipſū nō eſt ireſꝫ pociꝰ ꝑ mortē remane Adhucautē ſi interficere ſe eſſꝫ ire ⁊ ipſihac via poſſent ire qꝛ ipſi multomagis poſſent ſe ipſos interficere Adhuc autē nō interficit ſeipſū ſic̄ dicit ph̓us niſi qͥ ⁊ apud ſe⁊ apud alios turpis ē ⁊ amarꝰ⁊ ꝯplexione ⁊ moribꝰ. qꝛ illi necapud ſe nec apud hoīes pace inueniant: mors eis ē eligibilior q̄vita. xp̄s autē in ꝯplexiōe ⁊ addeitate vnōe ⁊ om̄s gre ⁊ vtutispleītudīe ⁊ ſibi ⁊onibꝰ alijs ſcīsdelcābiliſſimꝰ fuit ⁊ ideo vita ſua⁊ ſibi ⁊ alijs iocūdiſſiā fuit ⁊ ionunꝙͣ ad hoc inclinari poſſꝫ vt jterficeret ſeipſū. Ipſi auteꝫ ombono ꝑuati pocius ad hͦ inclinarent̉ ⁊ ideo om̄s cecitatis ſignumfuit hec q̄ſtio eoꝝ hoc em̄ deꝰ maxime ihibuit. psͣ. Nolite tāge̓xp̄os meos ⁊cͣ. Zach̓. ij. qͥ tagitvos tagit pu. ocu. mei. ſꝫ achitofel ⁊ iudas ꝓditores interfecer̄tſeipſos quoꝝ iſti in ꝓdicōe cōtrͣxp̄m iam tūc cōepta ſocij fuer̄t.Actu. vij. prēs vrī occiderūt proph̓as qui p̄nunciauerūt de aduetu iuſti cuiꝰ vos nūc ꝓditores fuiſtis ⁊ homicide ⁊ ido multū fuitvicinū eis vt interficeret ſeipſosSed fatua hac q̄ſtione fecerūtideo qꝛ nichil iam aliquid meditabant̉ niſi xp̄i initerfectōeꝫ ⁊ iōmodica verborū occaſio induxiteos vt illam qͦcūqꝫ modo loqueretur ad inūice Lu. vi. Ex abiindancia cordis os loquit̉ bonꝰ hōde bono theſauro cordis ſui ꝓfertbona. malꝰ autē de malo theſauro cordis ſui ꝓfert mala. qꝛ dicquo ego vado: mors emī xp̄i ꝓfectus eſt ⁊ non defectus ⁊ hoc ē: dͦego vado: vos qui non niſi ꝑ meacceſſum ad lumē ⁊ ad pr̄em habere poteſtis. Eph̓. ij. ꝑ ipſū em̄acceſſum habemꝰ ad pr̄em ⁊ oacceſſum nō habetis ꝑ me iō nopoteſtis venire Io. vi. Nemo vennit ad pr̄em niſi ꝑ me Io. iij. nemo aſcēdit ī celū nͥ qͥ de celo deſcēdit ⁊cͣ. ⁊ qꝛ vos nō adhetis filiohoīs: iō vbi ego ſū vēire non poteſtis (⁊ dicebat eis) cauſas veriſſimas demōſtratiuas ſue cecitatis⁊ tagit duo .ſ. cauſā ⁊ effci. Cauſā āt duplice. natura corruptaꝫ ⁊corruptū affcn. natura tagit ī hͦꝙ dic (voꝰ de deorſū eſtis) natua̓ei hūana ī gra innocēcie ⁊ imaufortoris dei fuit ī ſūmo ⁊ ab hacaltitudīe cecidit qn̄ pctō acqͥeuit