dn̄ām ⁊ ſcm̄ āgelū cuſtodē ſuū cete̓osqꝫ ſāctosquos in ſpeciali habet veneracōe ⁊ dilcōe. Velſi hec omnia non proſint; infligat homo ſibiip̄ialiquē dolorē per flagella aut alias ſalua diſcrecōe ⁊ ſi nec adhuc ſic pax fuerit nichil melius ēniſi ut tunc homo ꝯtēpnat tales ſpurcitias ⁊ faciat ſicuti faceret. ſi quis ſibi diceret vel oſtenderet aliqua que ip̄e audire ſiue videre dedignaretur. Tunc enī quaſi cū indignacōe auerteret⁊ aures ⁊ oculos ⁊ ꝯuerte̓t ſe ad alia etiā quātūcumqꝫ alius loqueret̉ ſeu mōſtraret que ſibinon placerent. Sic ⁊ hic fiat. Si aūt nec ſic infernales muſce pūgitiue pacem ꝑmiſerint. optimū remediū eſt ut homo nichil de eis āpliuscuret. ſꝫ ſub diuina ꝯfidētia pacientiam habeat⁊ ſit ſecurus quantū eū nocebūt. non ſolū ȳmo⁊ ad magnā coronam eidē proderūt ¶ Quatuor generaliadocumēta conͣ malas cogitacōesRō pleniori ītellcū eoꝝ q̄ dicta ſūt. ⁊ ꝓ faciliori remedio ꝯſequendo. Contra tam groſſas ⁊ ruſticanas temptacōes cogitacōnū. ponamus aliqua documenta breuit̓. Quoꝝ primūeſt iſtud. ꝑiculoſiſſimū. eſt cū quis ſe dare vultad deuotionem ⁊ ad ſpūalia exercitia ſi non ſcitſcripturas nec habet bonū directorem. ꝯſiliariūfidelem. exꝑtu. deuotū. ⁊ diſcretu. deū timentemde quo audeat ⁊ poſſit toͣliter cōfidere ⁊ ꝯſciētie