iuxta nos ſūt. timemus naturaliter velimꝰ autnolimus. Ita ut etiam qn̄ꝫ videatur nobis extimore nimio licet fantaſtice ꝙ videamꝰ vel ſentiamus cir nos tetras ymagines vel audiamꝰvoces aūt ſibilatioēs horribiles / cū tamēn ī re nͥlſit ¶ Remedia conͣ pͥmā ⁊ ſcd̓aꝫ naturales cāsIcamꝰ igitur nunc ad propoſitū noſtrū ꝙ̄quantum ad euacuationē cerebri vel eiushabundantiam in humoribꝫ corruptis ⁊cͣ/ ꝑſonā talis indiget magis conſilio exꝑtorum artismedicine ⁊ bono regimine corporali ꝙͣ doctrinatheologorum ⁊ ſpirituali medicamine. Sed ꝙͣtum ad ocioſitatē nimiam ſi ipſa fuerit ī cauſaque omnia mala docere cōſueuit. remediū principale eſt ut homo ſtudeat cogitationes ſuasbeſtiales et indomitas. freno rationis tenere nevagēt̓ libere ſēꝑ quo voluerint. Et poterit hocfieri. ſi homo occupauei̓t ſe diuerſis exercitijsvtilibꝫ tā ſpiritualibꝫ ꝙͣ cōꝑalibus alt̓natis vicibꝫ. dūmō tn̄ hoc fiat cū mētis qͣdā delcōe ⁊ nō vſqꝫ ad tediū ⁊ nauſeā ī vno exercitio/ alioquincogitacōes ꝓpt̓ tediū nō ītēdēt ſꝫ eq̄ ut pͥus ⁊ qn̄ꝫmulto āplius diuagādo ad alia ſe cōuertēt. Suꝑ hijs hēmꝰ exēplū de ſcō. An. qͥ qͣdā vice ī heremo guit̓ affligebat̉ tēptacōne malarum cogitacionū. vnde cōquerebat̉ domino dicēs. domīevellē ſaluai̓ ſꝫ non volūt ꝑmitte̓ cogitacōes mee