cū homo nimis figit cogitatū ſuum in res corporeas ⁊ reꝝ ſenſibiliū ymagines. Nolumꝰ tn̄ ꝑhec reprobae̓ imaginacōes de oꝑe noſtre redēptionis de capcōne alligacōe colaphis ſputis flagellacōe crucifixione dn̄ī noſtri iheſu criſti ⁊ ceteris hmōi ȳmo hortamur quantū poſſumꝰ utde talibꝫ homo ſepe cogitet. ſꝫ ſub hac cōdicōe⁊ hmōi cautela ut viꝫ cū diſcrecōe ⁊ non minishoc faciat/ atqꝫ ut non nimis diu ⁊ inmobiliterquaſi ſeu nimis fixe cirͣ corporalia ⁊ ymaginesrerū hmōi cogitacō inmoret̉. Sed ſemꝑ conetur cogitatū ſuū ab iſtis corporeis ymaginacōnibus trahere ſupſū ad earūdem rerum corporaliū ſpiritualitatem/ que inde ſpū ſancto docenteelici poterit copioſeſ ſi homō aſſueſcat ⁊ dederitſe ad talia facienda. Et ne videatur inpoſſibiletotaliter licet appareat in exꝑtis difficile aliqͣlit̓id quod dicimus. Sumamus exemplum de venerabili ſacramento dominici corporis. quodcum videmus ī manibus ſacerdotis oculis corporis adoramus deuote. ſicut verum deum ethominem humani generis redemptorem. angelorum dominum. ⁊ demonum expungnatorēper hoc ꝙ videmus oculis cordis: nec inoramur cum cogitatu noſttro diu circa illud qd̓exterioribus apparet oculis. utpote circa albedinē rotunditatē ⁊ ꝑuitatē ſacre huius hoſtie.