confeſſorem. Nam ſecūdū haꝝ ꝑſonaꝝ conſiliūet dictamē debet is freqn̄ter ꝓpriū iudiciū mutare et vincere. Cū ergo de eo qd̓ agendū eſt habet is hmōi certitudinē? poteſt ſe merito quietare licet plures alias negligētias q̄ venialia pccāſunt admiſerit. ſꝫ ſi in hijs punctis principalibꝫſe defeciſſe cognoſcit? penitere debet. ⁊ poſtmodūloco ⁊ tꝑe cōfiteri. videtis itaqꝫ prorſus eſſe neceſſaru ut quiſqꝫ diligēter ꝑquirat. q̄ res pcc̄mmortale ſit. q̄ nō. ī quo quiſqꝫ obliget̉ in quo nōEt tūc quicꝙͣ ſuꝑ hoc egerit/ id vltroneū erit ⁊ſuꝑ erogacōnis ad augmētū ſue gratie ſimuletalioꝝ. Credere enī ꝙ illud melius bonū quodquis facere valet ſemꝑ implere teneat̉. ita ꝙ ſihoc obmiſerit: peccet mortalit̓? erroneū eſſet. nūꝙͣ etiā quis poſſet optine̓ cōſciētie pacem.Inalit̓ ꝓ gn̓ali regula accipite/ ꝙ vti deus⁊ bonus āgelus ſemꝑ ad bonū hortanturcūctaqꝫ ſeu proſꝑa ſeu adu̓ſa. ſiue bonum ſiuemalū ſui vel alterius ad ſalutē ⁊ profectum bonorum conu̓tūt; ſic ex adu̓ſo oīa in damnum etꝑnitiē detorquere molit̉ hoſtis. Habūdat quisdiuicijs: enitit̓ hoſtis ut illis abutat̉/ vel in ſuꝑbia vel in luxuriam vel in vſurā ⁊ iniquā tꝑaluiacquiſitionē. Cōtra. ſanctus angelus conatur⁊ ſuādꝫ. ut ill̓ vtat̉ ad largiēdas elemoſiās / adſupplicit̓ r̓ddēdas grās deo ad habēdā ſufficiētiā