ōnūꝙͣ hortatur hoſtis ut cū alicui opusſuū agere īcūbit. vel rem quālibet ẜm mocem eoꝝ qͥbus ꝯuiuit efficere: tūc ad vacādūdeo cūctis hmōi occupacōibꝰ et q̄dem debitisſe ſubtrahat. et ſolū ꝯſtituat vel id ab hoſte fitut illo tꝑe facilius tetre abhominādeqꝫ cogitaciones racoris. inanis glorie. et ſingulai̓tatisque certe peſſima eſt mētē huiꝰ ſubeant Agitetiā nonūꝙͣ hoſts ut maiori ꝯplacēcia quis bonū volūtariū ad qd̓ neq̄ꝙͣ obligatur ꝙ rē ſaluti neceſſariam efficiat Puta ꝙ quis pociusſoluere infringereqꝫ malit ieiuniū qd̓ p̄cipitpria volūtas inſtituit queeccleſia. ꝙ illud ꝙprofecto res prorſus eſt illicita Ex aduerſo aliquando fuggerit corporeo ſemꝑ labori intende̓ut quis nūꝙͣ deo vacare queat. neqꝫ ꝓpriā vitam aīaduertere diſcutereqꝫ poſſit Sane optīmū eſt vtroqꝫ moderate vti etiam huic etiamilli viciſſim oꝑam dando vnū altero tꝑareonūꝙͣ alioꝝ peccata ꝯſiderae̓ facit. ut ꝓximū quis iudicet et infamēt. ut nō cū diligat ſꝫ ꝯtempnat. ut nullam ſalutarē doctrināab hoc dictam recipiat. ut qͥdqͥd hic boni egerit mala intencōe fieri aſſeueret ut ei ſi ſuꝑiorfuerit: obedire recuſet ut eū ſi ſubditus ē tractet īmaniter. atqꝫ vlla ſine miſericordia corrigat ⁊ ſuper oīa. ut quia hmōi delicta nō oꝑat̉