Tractatu de fide c̓ca finem. Ecce enim intellcūsſuꝑba preſūptionē dicit aliqn̄ oracōeꝫ nil vale̓Quare. cQuia tenet vel oīa de neceſſitate abſoluta euenire. l̓ deū terrena nō curare. l̓ oīa fortuite agi. Sicut noͣt Claudianus. Sepe mihi dubiū ⁊cͣ. Aut quia deus ſic res adminiſtrat ut ⁊eas ꝓprios motus agere ſinat. Et ita qͥd proficit inquiūt oratio. Ffuerūt tandem alij qui dicerent. non niſi ab irradiacōe celeſti ſuſciperevirtutem. ut alkindus de radijs. Fuerūt quinegarūt vocalit̓ orādum eſſe aūt ī ſacris locispluſquā ꝓphanis. dixerūt alij ꝙ orōnes eccleſie omēs pollute ſint per ſymoniā. dixerunt alij ut beggardi non eſſe vocalit̓ orādū ſed tantum mētalit̓ in quadā lib̓tate ſpūs. qn̄ dicuntnon ſubici p̄ceptis d̓inis. Sed et errores aliosquos oēs dirimit fides propt̓ qd̓ reddit̉ apd̓deū inefficax orō quā ī fide fieri debere tradiditIacobus. Poſtulet inquit iu fide. Hic late patet materiā grādis ſuꝑ factis pͣp̄e ⁊cͣ Tandemſub epilogo cōcludēs dicamꝰ ꝙ aduerſus īſultus aduerſarie poteſtatis. aduerſus ſciſmata⁊ errores ⁊ ſcandala ſpūalis nequicie. aduerſus deniqꝫ laq̄os omēs quos ī via ꝑegriacōisnr̄e abſcōdūt ſuꝑbi. efficaciſſimū r̓mediū ē habere cōmitem oracōem. fide ⁊ ſpe ſubmxam etaīmatā caritatē. Vnde fidelis rex Ioſaphat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten