miſericordit̉ oblaturꝰ. Ipſe enī ſecūdum apo-tolicā doctrinā obtulit ſemetipſū ꝓ nob̓ oblacionē ⁊ hoſtiā deo ī odorē ſuauitatis. ipſe verꝰdeꝰ ⁊ pōtifex qͥ ꝓ nobis nō ī ſanguine tauroꝝ⁊ hircorū. ſed ī ſanguine ſuo ſemel introiuitin ſancta. qd̓ tunc pontifex ille ſignificabat qͥcum ſanguinc in ſancta ſanctorum per ānosſingulos introibat ¶ Iſte igitur eſt qui inſe vno totum exhibuit. qd̓ eſſe neceſſariū adredempcionis noſtre ſciebat effectum. ¶ Idemſcilicet ſacerdos et ſacrificium. idē deꝰ et templū. Sacerdos ꝑ quē ſumꝰ reconciliati. ſacrificiū qͦ recōciliati. deꝰ cui reconciliati. templūqͦ recōciliati. Solꝰ tamē ſac̓dos ſac̓ficiū ⁊ templum. Et hec omnia deꝰ ſecundū formā ſeruinō autē ſolꝰ deꝰ. qͥa hoc cū patre ⁊ cū ſpū ſcōſcd̓m formā dei Recōuliati ſumꝰ igit̉ ꝑ ſolū filiū ſcd̓m carnē. ſꝫ nō ſoli filio ſcd̓m diuinitatē.t̓nitas enī nos ſibi r̄cōciliauit ꝑ hoc qd̓ ſolū v̓bū carnē ipſa t̓nitas fecit in qͦ ſic veritas incōmutabilis manet humāe diuineqꝫ nature. vtfiċ vera ſemꝑ ē eiꝰ diuinitas quā de patre incōmutabilē habet ita vere ſemꝑ atqꝫ in commutabilis eiꝰ humanitas ſit quā ſibi mittā ſūmadiuinitas gerit. Hec pauca de fide ſancte trinitatis. q̄ ſolus et verus eſt naturaliter deus

eſI. Incatūpti