De reformationepi. ij. Regꝭ. xi. cū in belloml̓ti fuiſſēt vulnerati. Nō inqͥt frāgat te res iſta. variꝰ enī ēeuētus p̄lij ⁊ nūc iſtū. nūc illum conſumitgladiꝰ. Et vere varia ſūt deſideria. variusmotꝰ eoꝝ. ⁊ varia hoīs diſpoſitio. ⁊ ẜm hocbene vl̓ male ſucceditei. Cogita ſi nō ꝓficisvitiū extinguēdo: ꝓficis tamē cumulandomeritū laboribꝰ tuis: ⁊ ſi nō vitia nō extin-guīs nec minuis: certe tn̄ huiliarꝭ ī cogni-tiōe tui: eo ꝙ ſentis fortitudinē vitioꝝ: qd̓ꝙ ſꝑpugnare vi-alias nō faceres. Cogitaciſſe reputabit̉: vere ſi ita fuerꝭ virilis ī ag-grediēdo. ⁊ ſtrenuꝰ ī ſuſtinēdo: nō poteris nōꝓficere. Si enī nō ꝓficis vitiū extīguēdoforſitan āpliꝰ nō ꝓficiſcēdo ꝓficis. id ē. ꝓpt̓ml̓tos tuos labores īde āpliꝰ ꝓmerebis.¶ De ſeptem vitiis capitalibus inCa. xliii.genere.Taqꝫ armato: tibi p̄liādū eſt ꝯͣ ſeptē duces vitioꝝ: q̄ ſub regina ſuꝑ-bia militāt: ⁊ deuaſtāt multoꝝ cor-da. Ipſa enī ſuꝑbia: initiū oīs pctī. reginaeſt. habens ſub ſe ſeptem duces: ⁊ hec ſuntocto. vitia capitalia. Que idcirco dicunt̉ caꝑi talia: qꝛ habēt ſub ſe ml̓ta alia vitia q̄ exinde deriuatur. Et duces: qꝛ habet ⁊ ipſa