De reformationeque dicta ſūt. opꝰ. modū ⁊ cauſam: habeasmateriā copioſe meditādi. ⁊ de paucis plu-rima colligas. Cogita igit̉ quō ſolēni illacena. de qͣ ſupra dictū eſt celebrata: ⁊ hym-nō dicto. xp̄s deꝰ ⁊ homo: vidēs appropinquare tēpus ſuū: ſurrexit vt iret ad montēhoc eſt opus quod fecit. Cogita igitur: vtſupra dictū eſt. de modo quomodo ſe habuitintus ⁊ extra. eundo. fuga diſcipuloꝝ pre-dixit: petrū aſſerit ſe ter negaturū. ⁊ alia q̄lequebat̉: hoc iteꝝ opꝰ. Cogita: qͦ modo exteriori ꝟba illa depropſit: et quali īterioriꝓtulit affectu. Et ſic facias vbiqꝫ. nec opuseſt ſemꝑ repetere. Aſſūpto petro. iacobo ⁊iohāne ait. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortēRelictis illis ſolus orat in mōte: finita tertia vice oratione: ex imaginatiōe mortꝭ ⁊ interno dolore ⁊ timore: factꝰ eſt ſudor eiꝰ ſicutſanguis inuēs ꝑ hoc ineffabilē penā ſua: nāde nullo vnqꝫ aliqͥd tale legimꝰ. Tūc age-lus ſuū dominū confortauit. Cogita qͦmodops inimicis ſuis obuiauit: ⁊ ſponte ſe ob-tulit. ⁊ eos verbo ſuo in terra ꝓſtrauit. De-inde a iuda oſculat̉: a iudeis capit̉. trahit̉.vincitur. ⁊ ad domū anne adducitur. ⁊ oēsdiſcipl̓i fuger̄t. Et hic ſit tibi faſciculꝰ vnꝰmemorie ꝯmedandꝰ. Et hic ſi placet potes