De reformationenus ve patit̉: qͣꝫto penāplus ſenſerit: ſicutnotū eſt. Tāto aūt qͥſqꝫ penā faciliꝰ ⁊ acriusſentit: qͣꝫto fuerit natura viuatior: ⁊ ſenſuseiꝰ faciliꝰ ꝑcipit: ſed xp̄s erat natura viua-ciſſimus: ideo q̄libet pena ſibi inflicta eratei gͣuiſſima. Cogita gͦ ſi illa crucifixio ⁊ illeclauatiomanū ⁊ pedū: de qͣ ꝓph̓a ait. Fode-rūt manᵉ me as ⁊ pedes meos: alteri cuiuishoīm fuiſſet intolerabilis: qͣꝫto grauior ⁊ acerbior xp̄o ī ſua natura delicatiſſima: nobi-liſſima ⁊ viuaciſſima. Itē ſcd̓m Auguſiinū.xp̄s nō patiebatur niſi volens. Ipſe enimpaſſiones volūtarie ſibi aſſumpſit: ⁊ tantūpatiebat̉: qͣꝫtū voluit ſeu ſponte aſſumpſit:Xp̄s aūt patiebat̉ vt ſatiſfaceret ꝓ pctō nr̄oCredendū ē ꝙ ip̄e ꝑfectiſſime ſatiſfecit: etigit̉ amariſſima etiā penā aſſumpſit. Pctm̄enī primi hoīs pena infinita īdiguit ad ſatiſfaciēdū. Et hec ratio ē Bonaueture. Itēerat pena eo grauior qͦ a peculiari ſuo ppl̓oī flicta: cui merito dicere poterat. Populemeꝰ qͥd tibi facere debui ⁊ nō feci: tu aūt qͥdmichi peiꝰ retri buere poteras qͣꝫ feciſti. Itēpena xp̄i erat in omni ſenſu: in omni mēbroſicut īuenies ſi bene opus paſſiōis in mētetractaueris. Itē deuote ymaginare īteriorēxp̄i penalitatē: que forte exteriore pena nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten