De reformationeEri a me dn̄e qꝛ homo peccator ſum. quemtremūt poteſtates: ⁊ adorant dominatiōesDeniqꝫ cogita ꝙ iſte quem ſumis erit iudextuꝰ. Time igit̉ ne ſi īdigne ſūpſeris ⁊ ſinereuerētia: pꝰ mortē īuenias iratū: cū ad eiꝰtri bunal p̄ſentatꝰ fueris iudicādꝰ. Cogitaꝙ licꝫ mille milibꝰ anoꝝ te ad hͦ ſacramētūꝑ puras oratiōes: ſāctiſſimas meditatiōesp̄parauerꝭ. nichil eſſet ad ꝯdignā ſūptionēetiā ſi haberes merita oīm ſanctoꝝ: quantominꝰ tu qͥ tepide: qͥ ſine deuotiōe ⁊ ſine p̄pa-ratiōe accedis. Itē attēde ꝓpriā vilitate: mōſuperiꝰ dicto: ⁊ reputab̓ te īdignū: ⁊ acqͥresreuerētiā ꝯgruā: ⁊ hͨ maxīe valet ꝓ huiꝰ ſa-cramēti digna ſuſceptione: vt qͣꝫtū poterisfias vilis in ocl̓is tuis. Habe etiā deſideriūad huiꝰ reuerendi ſacramēti ſuſceptionemPanis enī iſte: vt dicit beatꝰ Auguſtinꝰ.eſurie querit hoīs interioris. Diuerſi autēdiuerſimode affectū ad ſuſceptionē huiꝰ ſacramēti ſibi formāt. Aliqui enī trahunturamore vnionis xp̄i. vt dilectū in ſe ſepiusāplexent̉. Aliqͥ trahunt̉ deſiderio ſanatiōispaſſionū ſuaꝝ ⁊ maloꝝ deſiderioꝝ: vt eū qͣſimedicū ad ſe vocēt: ꝑ quē ab omni infirmitate curent̉. Aliquos trahit ꝯſciētia delictorum: eohoc ſacramentum inſtitutū ſit in