De reformationetua inqͥt caritate dilexi te. Et ex ꝑpetua etmaxīa caritate donat ſua bn̄ficia. Circa teip̄m aut: cui tantꝰ donat ſua bn̄ficia: attende: qͣꝫ vilis ſis: qͣꝫ plenꝰ malicijs ⁊ ꝯcupiſcē-tijs: ſicut tibi ſuperiꝰ ſatis eſt oſtenſum: cudiceret̉ de diſcuſſione tui. ⁊ ꝓpria cognitōeet de memoria pctōꝝ. Circa beneficia du-pliciter forma meditatiōes. Primo circahoc ꝙ mala tua tibi benigniſſime dimiſit.Scd̓o ꝙ īnumerabilia tibi ꝯtulit dona ⁊munera. Dimiſit enī tibi tot mala qͦt feciſtide qͥbꝰ ſupra dictū eſt: īmo dimiſit tibi totquot facere potuiſti. aquibꝰ te preſeruauit.Attēde etiā ꝙ lōganimit̉ te expectauit inpctīs. et nō occidit ſic̄ meruiſtiꝰ. Circa autbeneficia q̄ tibi dedit cogita: qͣꝫ multa: qͣꝫbona. qͣꝫ vtilia. qͣꝫ magna. qͥs enumerabit eaqͥs intelliget. qͥs loquet̉? Etiā attēde vt hicmodū habeas cogitandi. Cogita ꝙ tibi de-dit dona nature. dona gre. et dona ſuꝑex-cellētie. Percurre aliqͣ de ſingulis. Nā inqͦlibet ſūt ml̓ta bona valde. De dono natureeſt ꝙ creauit te ⁊ ab et̄no te p̄diſpoſuit cre-andū. nō creauit te pecꝰ ſꝫ hoīeꝫ. Dedit tibivi ſū: auditū: ⁊cͣ. et ſingulis creauit ſenſibꝰea q̄ ſibi congruūt oblectamēta. Itē dedittibi animā immortalem. cui dedit rationem