De reformationemen: inde tibi pudor bonꝰ naſcet̉ adducēsgloriā. Erubeſces enim vitijs ꝯſentire: cōfunderis ſemꝑ in eodē ſtatu ꝑmanere ⁊ nōꝓficere: magis ex inde humiliaberis. ſciēsꝙ aliꝰ talē te nouerit qualē tuipſe te erubeſcis. Inde magis ꝯpugeris: dū huiꝰ modioccaſione memineris peccatoꝝ tuoꝝ.De reformatiōe viriū memorie: et111tribꝰ gradibꝰ reformādi eā. ca. xviii.Unc de reformatiōe memorie agendū eſt. Ad cuiꝰ perfectā reforma-tionē in hac vita habendā: tribꝰ diſtinctis gradibꝰ aſcendit̉ cū labore. Quoꝝprimꝰ eſt: ipſam memoriā cū labore ab eua-gatiōe illicita refrenare: ⁊ diuinis vl̓ vtilibus cogitatiōibꝰ qͦdāmodo īui tā occupare.Secūdꝰ eſt: iā ſine īportuna euagatiōe bo-nis meditationibꝰ poſſe intentū eſſe: et inlatitudine cordis ſui ſecū deābulare. Tertius eſt: quodāmodo in deo eſſe abſorptu: vtſcꝫ homo in deo per deuotas meditatiōesabſqꝫ ſtrepitū volubiliū cogitationū: ima-ginationū ⁊ fātaſmatū: dulcit̉ ⁊ cū delectatione requieſcat.¶ De certis materis et tēporibꝰ admeditandū deputatis. Ca. xix