Viriū anime.dis homo in compunctione ſe po-terit exercere.Capitulū. xi.X hac ſciētia ſalutifera deinde aliꝰtibi naſcet̉ fructꝰ p̄cioſus: videlicꝫꝯpūctio ſalutaris. Naſcit̉ aūt iſtaꝯpūctio hͦ modo. Cū enī vt dictū eſt: totꝭvtribꝰ vitijs te opponis: ⁊ illa acriter re-ſiſtūt: ſepe incipis ⁊ nō proficis. O qͣꝫ ſepeegredieris tanqͣꝫ victurꝰ ⁊ reſilis: quotiesmoues ⁊ nō ꝓmoues: quotiēs īciꝑis ⁊ iteꝫceſſas. O qͦtiens conaberis ⁊ nō dat̉ vltra⁊ cū īciꝑis nōnūqͣꝫ deficis. Ecce vnde ſctātriſticia: dolor dulcis: ſuſpiria ſuauiſſima ⁊ꝯpūctio ſalutaris? Certe ex conſideratiōeimꝑfectiōis tue: ⁊ ex deſiderio ꝑfectiorisvite: ex deſiderio ꝑfectiōis ⁊ ī paſſibilita-ris ⁊ puritatis cordis ſa quibꝰ te adhuc lōgiſſime diſtare ꝯſideras Inde tibi ⁊ ſāctacōpunctio ⁊ triſticia ſalutaris: q̄ licet ani-mū interiꝰ deprimat: nō tamen duram velracoroſam facit: ſed humilē ⁊ manſuetā: exteriꝰ vero dulcē: ſocialē ⁊ affabilē: miſeri-cordē ⁊ patientē: ⁊ ad omnē laborē redditparatiſſimū ſpe et deſiderio ꝓficiēdi. Hoc ēvngentū p̄cioſiſſimū qͦ p̄ſentia vulnera aīeſanant̉: p̄terita delent̉: ⁊ futura p̄cauentur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten