De reformationetēpus ſuſtine: quādo tēptatio grauiter in-caleſcit: ſciens quia nulla tēptatio vel tri-bulatio dira poteſt eſſe diuturna: ſed ꝯſū-matōis eiꝰ videbis finē. Et tūc ſi ꝑſeuerāsfueris: percipies huiꝰ pugne fructꝰ dulces⁊ multiplices. Sed forte labore ⁊ dolorēin hac pugna bene ſentis ſed fructū nō at-tendis. Aduerte igit̉ homo quātꝰ et qͣꝫ vti-lis inde tibi fructꝰ oriat̉. Primꝰ aūt fructꝰqui inde orit̉ tibi: eſt ſciētia qua fragilitatētuā ⁊ vitioꝝ fortitudinē liqͥdo cognoſcensnoueris oc in̄ fortitudinē tua ad dn̄m cuſtodiendā: dicēs. Dn̄s fortitudomea et refugiū mrū. ⁊cͣ. Ego aūt in me ſcꝫ: ad nichilūredactꝰ ſum et neſciui. Neſciui inqͣꝫ. priusqꝫ hoc predicto modo diſcerem: indeqꝫ inamorem et caritatē dei: qui te tam fragilētam pie protegit: cōtra tam fortes vitiorūſpūs. accederis. Scd̓o ex hac pugna et exhis q̄ in expugnadis vitijs pateris et ex-periris: ſciētiā et exꝑientia tibi acqͥris: quaeris idoneꝰ et alijs qͥ ſimilibꝰ vitijs ⁊ vitiorū prelijs inquietant̉ ꝯſulere et ad rectamvia dirigere: ac cōgrua medicāmina de ar-canis cordis tui ſicut ibi ex ml̓tis experiētijs collegiſti et abſcōdiſti ꝓferre. Un̄ apoſtolꝰ. ij. Corin. i. Bn̄dictꝰ inqͥt deꝰ et ꝑa-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten