De reformationedit ſuos defectꝰ ab aliis. Ca. vii.T vere homo multū ī tui cognitiōeper predictā diſcuſſionē: ſiue in generali de toto ſtatu tuo ⁊ ordinatōeſiue etiā de quotidianis defectibꝰ ī ſpecialiꝓficeres: ſi te ſine diſſimulatōe: ſine palliatiōe et palpatione iudicares: ſi velū ꝓprijamoris et ad teipſū inclinationis: qd̓ in teoculū cecat vel extinguit: et iudiciū rectūꝑuertit: remoueres. Nūc ꝟo zelꝰ ipſe quēad te nimiū geris: nō ſinit te recte de teip̄oſentire et iuſte iudicare. Indeē ꝙ frequētiꝰin fundo cordis tui neſcio quō teipſū excuſas vl̓ alleuiādo blādiris: etiā in vitijs ⁊ defectibꝰ quos aperte in te vides. Hinc eſt ꝙſententia qua de teipſo ꝓfers: nō ſuſtinespatient̉ ab alijs ꝯfirmari: nec qualē te iudicas ab alijs vis reputari. Si ꝟo teipſumvis cognoſcere: ⁊ ſctōs qͥ ꝓpͥe cognitiōi ſtuduerutimitari: ſūmo conamine ſtude vt vi-tia tua etiā ab alijs freq̄nter tibi īnoteſcātvt ſic tibi fiat fides de teip̄o ex auditu alioꝝUn̄e gregiꝰ doctor Auguſti nꝰ: ſcribēs adſanctu hīe ronymū. Uideo inquit interdūvitia mea: ſed malo ea audire a melioribusne forte dū ipſe de me ſententiā profero:mēticuloſam forſitā michi potiꝰ qͣꝫ verā vi-