De reformatione.tia tus dirigere: ad hoc videlicet: vt cū deiadiutorio vires aīe tue reformes: cor tuū acupiditatibꝰ ⁊ affectiōibꝰ īordinatis ⁊ no-xijs ꝯcupiſcentijs purges. Nūc igit̉ ſcd̓ovt diximꝰ: debes diligētiſſime diſcutere q-lis modo ſis: ⁊ qͣꝫtū a p̄dicto ſtatu ⁊ fine tuodiſtas .i. qͣꝫ ſint vires ⁊ affectiones aīe tuedeformate: īdiſpoſite ⁊ deordinate: qͣꝫqͣꝫ ml̓tis ⁊ varijs cupiditatibꝰ cor tuū ſit pollu-tū. Si enī nō ſentꝭ. quomodo ⁊ in qͥbꝰ vi-res potētie et affectiōes aīe tue deformateſunt: qͦmodo reformabis. Si ignoras qͥbꝰcupiditatibꝰ cor tuū eſt ſordidum: quōq̄ſopurgabis: cūnichil in te videas purgādū?Igit̉ ate oīa in hac parte teipſū diſce agnoſcere: ⁊ qͥd purgandū fuerit ſcire: vt ita ī teverū eſſe ꝓbes: ꝙ cognitio propria iniciumſit ſalutis. Tria autē ſūt p̄cipue quibꝰ tuādeformitate poteris agnoſcere: ⁊ quibꝰ cu-piditatibꝰ pollutꝰ fueris edoceri. Primūeſt: vt teipſū diligenter diſcutias. Scd̓meſt: vt tuos defectꝰ ab alijs frequēter ⁊ libē-ter audias Tertiū: vt virilit̓ vitijs reſiſtēdoeoꝝ in te fortitudinē per eorūde ꝯtra te reſiſtentiā exꝑiaris. Per primū teipſū videsvt qualis fueris diſcas. Per ſcd̓m audisvt qd̓ vidiſti credas: ⁊ fiat fides ex auditu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten