Hiero.
Liber XII. Particula. VII.¶ Marie dicit̉ veniPropter triplicē eius ſtatū .ſ. virginalē: et cōiugalē: et vidualē. Ratōe pͥmi ſignat̉ ꝑrebeccam. ratōe ſcd̓i ꝑ heſter. rōe tercij ꝑ iudith.Quia pͦ humilitatē placuit deo. ꝑ v̓gītatē angel̓. q̄ facta ē eoꝝ foror. ꝑ miẜicordiamhoībꝰ. Per pͥmū vicit diabolū. ꝑ ſecundū carnē. ꝑ terciū mūdum. cuiꝰ amatores ne-ſciunt miſereri.Propt̓ caritatē; qͣ fuit amica: ꝓpter ſimplicitatē qͣ colūba. ꝓpt̓ ꝯtēplatōeꝫ. qͣ formoſa.Un̄ d̓r ei Can̄. ij. Surge ꝓpera amica mea. colūba mea. formoſa mea. et veni.Quia pater et filius ⁊ ſpūſſctūs vocabāt eā ad coronā. Pater cui potētia; vt ei redderet p̄miū hūilitatꝭ. Filiꝰ qͥ ē ſapīa. q̄ nō habitat in corꝑe ſubdito peccatꝭ: p̄miū ꝟ̓gītatis. Spūſſctūs qͥ eſt benignitas; p̄miū caritatꝭ. Et ita (veniſter poſitū ſigͣt trinitatē ꝑſonaꝝ; ip̄aꝫ ad coronā vocātiū. Ul̓ etiā ip̄aꝫ q̄ tota pulcra deſcribit̉ videre geſtientiū. Un̄ dicūt. Reuertere ſunamitꝭ vt intueamur te. Can̄. vi. Ut pater hūilē.filius virginē. ſpūſſctūs honoret miſericordē.Ueni de libano Libanꝰ īterp̄tat̉ albꝰ. cādidꝰ. cādor. cādidatio. qͣſi ī ſignificatꝭ iſtoꝝqͣttuor habitabat virgo qn̄ vocabat̉ ad coronā. Erat enī alba ⁊ cādida: ꝑ duplicemv̓ginitatē. vl̓ ꝑ puritatē ⁊ innocētiā: q̄ duo ſigͣnt̉ ī cādore. Erat etiā cādor ſubſtātiue: nō ſolū adiectiue. qͥa cādor eſt lucis eterne et ſpeculū ſine macula. Sap̄. vij. Eab iſto cādore cādeſcit qͥcqͥd cādidū eſt. qͥa ſicut dicit hieronymꝰ. Nihil ſpecioſitatꝭ. nihil gl̓ie et cādoris qd̓ ex ip̄a nō reſplēdeat. Erat ⁊ ē cādidatio. qꝛ nigroſ peccatores qui diuinā peccādo amiſerūt ſil̓itudinē. impetrādo eis a filio gr̄am ꝯpun-ctōis. miẜicorditer cādidat et dealbat. Qd̓ p̄uiderat yſa .i. qn̄ talibꝰ ꝓmittebat dicēſSi fuerint peccata vr̄a vt coccinū qͣſi nix dealbabunt̉ ⁊c̄.De libano. Nota ꝙ libanꝰ mons qͥdā ē in terra ꝓmiſſiōis. Libanus etiā arbor ē thuris. Et libanꝰ grece d̓r thus latine. Inqͣntū gͦ libanus mons: qͥ ē terra ſuꝑ terramexaltata: deſigͣt magnū cumulū meritoꝝ: ⁊ excellētiā v̓tutū ⁊ oꝑationū ip̄iꝰ. Nr̄aaūt merita ⁊ pauca ſūt ⁊ īpura. Un̄ Iſa. lxiiij. Oēs iuſticie nr̄e ⁊c̄. Uirtutes etiaꝫnr̄e ſi qͣs habemꝰ: ſqualide ſunt et fetulēte ex vicinia viciorū. Dicit̉ gͦ v̓gini vt veniat de libano mōte. receptura ꝓ magno cumulo v̓tutū ⁊ meritoꝝ. magnū cumulūp̄mioꝝ. Inqͣntū libanꝰ arbor thurꝭ; cui ip̄a ſe cōparat. Eccī. xxiiij. vbi dicit. Quaſi libanꝰ nō inciſus vaporaui habitatōeꝫ meā. Quere expoſitōneꝫ ſupͣ ꝑti. vi. ti. vij.Uocat̉ ad coronā. qꝛ facta ē mater: v̓go puriſſima ꝑſeuerās. In hͦ enī qd̓ ſubdit̉.Ilibanꝰ nō īciſus) deſigͣt̉ cādor virgītatꝭ illibate. In hͦ qd̓ ſubdit̉ (aporaui habitatōeꝫ meā mr̄is fecūditas ſalua v̓gītate. Inqͣntū libanꝰ dicit̉ thus: qd̓ igni ſuꝑ-poſitū fragrat ſuauiter. et deſignat fragrātiā v̓tutū ſuaꝝ ſuccēſaꝝ igne caritatꝭ. vocat̉ ad celeſtia. vt ſuaueolētia v̓tutū ſuaꝝ letificet oēs celicolas. et māſiōes celeſtesefficiat redolētiores qͣꝫ fuerint in creatōe pͥma.Aliter ¶ Ueni de libano l. i. de cādore mūdi qͥ totꝰ ē ſuꝑficialis et vanꝰ. qͥa fallax gr̄a⁊ vana ē pulcritudo. Uel (de libano j. i. de cādore virtutū qͥbꝰ vicia ſubegiſti .ſ. caput ſerpētis .i. ſuꝑbiā ꝑ hūilitatē. pectꝰ ſerpētis .i. ſapīam diabolicā .ſ. auariciā perpauꝑtatē. ventrē ſerpētis qͥ pectore ⁊ ventre reꝑit .i. carnalē ꝯcupīam ꝑ v̓ginitatē.vt coronā recipias gl̓ie q̄ nō debet̉ niſi victoribꝰ viciorū. qͥa nō coronabit̉ niſi quilegitime certauerit. ij. ad Thi. ij. ¶ Coronaberꝭ. Iuſticia enī exigebat vt mater afilio rege coronaret̉ corona gl̓ie ī regno. q̄ pͥus eundē filiū diademate gl̓ioſe carniſcoronauerat in exilio. Un̄ Can̄. iij. Egredimini filie ſyon. et videte regē ſalomonēin diademate qͦ coronauit eū mater ſua ⁊c̄. Quere expoſitiōem huiꝰ autoritatꝭ. li.iij. ꝑ. ij. p̄rogatiua. xij. I.¶ Finit liber de laudibꝰ beatiſſime Marie virginis matris dei. im-p̄ſſus Anno dn̄i. Mccccxciij. ꝑ Martinū Simū librariū ⁊ ciueminclyte ciuitatis Argentine. facta diligenti collatiōe p̄uia eiuſdē libriad exemplaria ſcripta.