Druckschrift 
De laudibus Mariae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber XII. Particula. VII. Ca. II.eo frueret̉. Et ideo de hac aqͥla d̓r; ocl̓i eiꝰ de lōge ꝓſpiciūt. Et ad p̄ceptū dn̄i eleuata ē hec aqͥla ī ſua aſſumptōe. qn̄ .ſ. Laſcēdit ſuꝑ cherubin .i. ſuꝑ choros angelo l⁊ volauit ſuꝑ pēnas vētoꝝ l .i. ſuꝑ rōem et ſuꝑ omnē intellectū hūanū. In ex-celſis etiā mētibꝰ eleuatꝭ a terra; mūdi ꝯtēptū: diligit gr̄am habitareAqͥla cet̓as aues p̄cellit ī volatu ſol̓ aſpectu. Et ip̄a ſctōs ceteros ī volatu ꝯtēplatōis et aſpectu ſol̓ iuſticie .i. filij ſui. lucē īhabitat īacceſſibilē. i. Thi. vi. videlicꝫlux ī ip̄a fuit abſcōdita. quā ip̄a nob̓ acceſſibilē fecit: viciniꝰ atqꝫ limpidiꝰ ꝯtēplat̉.Ditiſſimū v̓tutibꝰ donis optimis facit nidū ſuū. id ē. cor qd̓ īhabitat gr̄aꝫ. vt ꝟedicere poſſit ip̄aꝫ ſpūal̓r hoſpitat̉ illd̓ Sap̄. vij. Uener̄t mihi oīa bona parit̓ ilMariala. ⁊c̄.aqͥla. qꝛ Procurat optime filios ſpūales qͦs adoptat gr̄aꝫ; cibo deuotōis. vi-no ꝯſolatōis et ꝯpūctōis. pane lacrimaꝝ. et hmōi. paſtu dignos reddit carneet ſanguine vnigeniti ſui.Reſpiciēs miẜicordit̉ ad cadauero ſos pctōres: ip̄am hūiliter īuocātes. aduolat duabus alis. pietate ꝯpaſſiōe. vt ptꝫ ī theophilo. quē qͣſi roſtro orōis quā eo fuditDe theoad filiū. et qͣſi vnguibꝰ iuſticie: a diaboli faucibꝰ potēter eripuit. cyrogͣphū ſuū ei r̄ſtituēs anulo ꝓpͥo ꝯſignatū. Propter d̓r de maria. Cōfidit ī ea. i. de eiꝰ fide fortitudīe lcor viri ſui chriſti .ſ. let ſpolijs īdigebit. ¶Prouer. vl. Ip̄a qͣſi ditat illis ſponſum ſuū; qͥbus ſpoliat vt dictū eſt diabolū aduerſariū.a Quila btūs Ioh̓es euāgeliſta. Un̄ Eze. i. Facies aqͥle deſuꝑ ip̄oꝝ qͣttuor. GIoh̓es Iohānes aquilaaquilaPrimo: quia in arduis ſuꝑ omnes poſuit nidū ſuū ſicut aquila. Iob. xxxix. quādoſupra pectus dn̄i in cena recubuit. Ioh̓. xiij.Scd̓o; qꝛ ꝓuocat ad volatū pullos ſuos. Deut̓ .xxxij. lābere ſanguinē eos docet.Iob .xxxix. Et ioh̓es ſpūales filios .ſ. fideles eccl̓ie: docꝫ ꝯtēplari et̓na. q̄rereSctūsſurſū ſūt. imitari dn̄icā paſſiōeꝫ. ſic̄ ptꝫ ī his ſcribit ſeptē eccl̓ijs aſie. angel̓ eaiohānes Tercio. qꝛ ī nido ponit ametiſtū. fugat ſerpētes. Nidus eccl̓ia. ametiſtꝰ fides. ſerpentes hereſes: contra quas ſpecialiter ſcripſit.Quarto; qͥa ſolē ītuet̉ ī rota. et iſte ſpecialiꝰ deitatꝭ ꝯtēplatꝰ ē archana. Un̄ dixit. Inpͥncipio erat v̓bū. Alij qͣſi īfirmis ocul̓ ſolē .i. xp̄m videbāt ī nube .i. velatū carne.Quīto; qͥa renouat ſe ī ſenectute. qͥa qͥcqͥd factū ſit de corꝑe eiꝰ; inuentū ē māna ſcaturire. in figura eius qd̓ dicit̉. Renouabit̉ vt aquile iuuentus tua.De hac aqͥla p̄t exponi illd̓ Eze. xvij. Aqͥla gͣndis ⁊c̄. Aqͥla vt dictū ē Igͣndis v̓-tute: ī ſapīa: ī aucͣte. Magnaꝝ alaꝝ Hic qͣttuor ī ioh̓e ꝯmēdāt̉. duplicꝭ v̓gītatꝭpuritas ītelligētie. Per qd̓ d̓r lalaꝝ he due iūgūt̉. qꝛ ſufficit ſubtilitas ītel-lectꝰ. niſi ſubſit mūdicia affectꝰ. ml̓ti eleuant̉ ītellectū; ſꝫ depͥmūt̉ affectū. Itē qd̓ d̓r lmagnaꝝ ꝯmēdāt̉ ī eo chriſti familiaritas. ſtili poſteriorꝭ auc̄taſ.go mēbroꝝ ductu iſtud ꝑtinet ad qͣntitatē tꝑis qͣꝫ corꝑis: qͣꝫtū ad lōgeuitatēmortis. quā .ſ. dn̄s poſt oēs ſibi ꝓrogauit. vt poſterior ſcriberet: defectꝰ alioꝝ ſuꝑpleret. Ad d̓r Llōgo mēbroꝝ ductu ſꝑtinet ſtili poſteriorꝭ auc̄tas. Un̄ Ecc̄i.xxxiij. Ego nouiſſimꝰ euigilaui. Plena plumis et varietate. Et ſi enī pͥncipalit̓circa diuinā naturā īſiſtat: qd̓ ſigͣt̉ qd̓ d̓r lplumis) tn̄ īmiſcet plura ꝑtinēt adhūanā. qd̓ ſigͣt̉ qd̓ dicit̉ (et varietate. p̄miſiſſet deitatꝭ ſublimia dicens.lin pͥncipio erat v̓bū ſubiūxit hūanitatꝭ hūilia dicēs. Et v̓bū caro factū ē ⁊c̄. IIn v̓bo qd̓ ſeqͥt̉ lvēit ad libanū īnuit̉ chriſti familiaritas. Libanꝰ īterp̄tat̉ candor. et ſignat chriſtū ē cādor lucꝭ eterne. Tūc maxīe ioh̓es venit ad hūc libanumqn̄ chriſto ſe ꝯformauit ī puritate. et qn recūbēs ſuꝑ pectꝰ eiꝰ: hauſit aqͣs ſapīe ſa-lutaris: que fluūt impetu de libano. Et eſt qd̓ ſubdit̉ Et tulit medullā cedri.i. pinguedinē dulcedinē ſpūal̓ archani: qͣſi occultatā ſub ſentētijs ẜmōis myſticivl̓ ſub duricia oſſiū. Et ſūmitatē frōdiū eiꝰ auulſit l i. excellētiā celeſtꝭ eloquij. et d̓r (ſūmitatē qͥa altiꝰ oībꝰ locutꝰ ē. vt de eo poſſit illd̓ dici Gen̄. xlix. Neptalimceruꝰ emiſſus dās eloqͥa pulcritudīs. Ibidē ip̄o p̄t dici; ip̄e ē alia aqͥla dedicitur Apoca. viij. Audiui vocē vnius aquile volātis mediū celi ⁊c̄. qd̓ notaturin ſummitatibꝰ frondiū.