MariaamigdalꝰChriſtꝰamiḡdalꝰCapparꝭUerſusſextus
Liber XII. Parti. VI. Ca. XXV. ⁊. XXVI.Quia generauit fructū medicinalē .i. chriſtū. Unde Eccī. xxxviij. ¶ Altiſſimꝰ l. i. deꝰpater Ccreauit d̓ terra carnis v̓ginee lmedicinā generꝭ hūani .ſ. chriſtū hoīeꝫ. Iſa.xlv. Ego dn̄s creaui eū. hoīem. l. Iſa. xxxviij. iuſſit ip̄e yſaias vt tollerēt maſſam d̓ficis et cathaplaſmarēt ſuꝑ vulnꝰ ezechie. ⁊ ſanaret̉. Ecce ꝙ ficꝰ habꝫ fructꝰ medi-(cinalesIn locis calidis dicit̉ fructu abūdare. ī frigidis fructū negare. Lo-ca calida; corda caritate feruētia. loca frigida; corda malicioſa. Hiere. vi. Sic̄ frigidā facit ciſterna aquā ſuā. ſic frigidā fecit maliciā ſuāTac̓ factū de amigdalis refrigerat. Un̄ et dat̉ laborātibꝰ acuta. ⁊ ſimplex doctrīa debtā virgiue: multū valet eſtuātibꝰ caumate carnaliū paſſionū ſeu qͦrūlibet viciorū.Cortex fructꝰ eiꝰ; durꝰ aſper ⁊ amarꝰ. nucleꝰ ꝟo dulcꝭ. Supͣ vbi agit̉ de virga in-uenies myſteriū vbi tractat̉ de qͥnta v̓ga q̄ fuit aaron. ꝑti. vi. c. xxi. R.De fructu eiꝰ artificioſe fit oleū. qͥa chriſtꝰ eſt miẜicordia nr̄a ſicut dicit pͣs. qui artificio ſpūſſancti de ſubſtātia eiꝰ factus eſt hō.Amigdalꝰ gͦ p̄ ceterꝭ arboribꝰ floreſcit. oleo pingueſcit. ꝑ fructū eius infirmꝰ conualeſcit. Sic maria p̄ ceterꝭ ſctīs floret pietate. p̄ ceteris pīgueſcit caritate. magꝭ ꝑ ip̄aꝫqͣꝫ ꝑ ceteros fruimur ſanitate. Eccl̓iaſtes. xij. Dicit̉ de pͥmo lflorebit amigdalusDe ſcd̓o ſubdit̉ līpinguabit̉ locuſta. DDe tercio ibidē ldiſſipabit̉ capparꝭ. Et ſubdit̉ ī auc̄te. Ibit hō in domū eternitatꝭ ſue l.i. reuertet̉ ad ꝑadiſū. ⁊ totū hͦ ꝑ mariāAliter ¶ Florebit amigdalꝰ) qꝛ florē ſuū chriſtū; qͥ dicit̉ pͥmogenitꝰ tā pr̄is qͣꝫ matrꝭ:de ſe ſola ꝓtulit. In cuiꝰ ortu līpinguata ē locuſtatꝭ qꝛ inſtabil̓ gētilitas ꝑ gr̄aꝫ fe-cūdata. ¶Diſſipata ē capparꝭqͥa iudea aculeis pctōrū ſpinoſa: ſpūali pīguedine remāſit vacua. ⁊ appellata ē capparꝭ a grecꝭ. eo ꝙ hēat ī ſūmitatibꝰ rotūda ſeminū caChriſtꝰ amigdalꝰ) qͥa hec arbor an̄ oēs alias floret. et ip̄e ē pͥmitie dor Ipitella.miētiū .i. ad Chor̄. xv. Un̄ dicit pꝰ reſurrectōem. Refloruit caro mea ⁊c̄. Et hoc ēqd̓ dicit. ¶ Florebit amigdalꝰ. impinguabit̉ locuſtaꝭ .i. fidel̓ aīa illo flore .ſ. carne etſanguine eiꝰ (diſſipabit̉ capparꝭ corruptio .ſ. nr̄e mortalitatꝭ qn̄ corruptibile hͦ induet incorruptōem .i. Chor. xv. Capparis ē herba q̄ venerē repͥmit ī cibo ſumpta.et ſignat mortificatōem nr̄e carnis. ⁊ ꝑ hͦ redibit hō ad domū ſue eternitatis.Moraliter. Flos amigdali p̄cedēs alios flores ē bonū ꝓpoſitū: p̄cedēs fructꝰ bonorū opeꝝ. Sed qꝛ tenerrimꝰ ē iſte flos: cito ledit̉ in qͥbuſdā. Iob xv. Ledet̉ qͣſi vi-nea in pͥmo flore botrꝰ eiꝰ. Pinguēdo v̓o olei; caritas eſt. a qua incipiēdum eſt qͥc-quid voluerimꝰ eſſe męritoriū.Maria morus ¶ Capitulū xxv.Orus Iō ẜm Iſidoꝝ. ſic vocat̉ a grecꝭ: ſed a latinis rubꝰ. eo ꝙ fructꝰ eiꝰ velꝟ̓gultū rubet. Fructꝰ facit ſilueſtres: qͥbꝰ fames paſtorū ī deſertꝭ ꝯfouet̉. Fo-lia eiꝰ ſuꝑiecta ſerpēti: ip̄m dicunt̉ interimere. Fructus mori. qͥ chriſtꝰ eſt; tricolor.qͥa pͥmo viret. ſcd̓o rubet. tercio nigreſcit. maturꝰ dulceſcit. Uel etiā ip̄a maria; quep̄t ꝯꝑari moro fructui. viridis ſctītate. cādida v̓ginitate. rubea paſſiōe vl̓ ꝯpaſſiōe.nigra .i. deſpecta qͦ ad filiū in paſſiōe. Uel etiā chriſtꝰ fuit niger ī ſepultura. qn̄ nonerat ei ſpecies neqꝫ decor. Iſa. liij. Uel qͦ ad matrē: qn̄ reputabat̉ corrupta. Un̄ di-cit Nigra ſum ſꝫ formoſa. Uel ī paſſiōe filij fuit maria nigra qn̄ cū decolorato de-colorabat̉ mater: et obſcurabat̉ cū obſcurato. De folijs mori dicūt̉ paſci qͥdā vermes qͥ faciūt ſericū .i. ꝯſciētie hūiliū qͥ doctrina et exēplis marie in p̄ſenti ſibi veſtēꝯtexūt nuptialē. Itē folia .i. v̓ba et orōes marie occidūt in ſuis amatoribꝰ ſerpētesvicioꝝ. ⁊ annihilāt ſerpētes .i. venenatas ꝑſuaſiōes demonū. Et nota ꝙ morꝰ chriſtus. morꝰ crux. morꝰ maria. quorū verba occidūt diabolū.Moraliter. Cādor mori fructꝰ; innocētia. viror fides. groſſicies ſpes. rubor caritas.maturitas ꝑſeuerātia. nigredo hūilitas ꝯſūmans omne bonū. qͥa ꝯtēnens ſeip̄m.Uel mortꝭ deſideriū. Un̄ Phil̓. i. Cupio diſſolui et eſſe cū chriſto. Collectō morſcorꝑalis. mortua enī corꝑa nigreſcere ſolēt. et moꝝ colligit̉ qn̄ nigreſcit.¶ Maria ſichomorus ¶ Capitulū xxvi.Ichomor .i. ſi chomorꝰ nomē grecū. ſic dicta; qͥa folio moro ſil̓is. ⁊ a latiniscelſa appellat̉ ab altitudīe. qͥa nō eſt minima vt morꝰ. Dicitur autem ſichomorus: