Iuſtuslignum
Liber XII. Particula. VI. Ca. XIX.p̄ceſſerūt ſacramēta noue legis. Uel l fructū Idicit miſſionē ſpūſſctī. Ioh̓. xv. LNiſi ego abiero ſſicut flos pͥus recedit qͣꝫ fructꝰ adueniat lꝑaclitꝰ nō veniet ad vos.In tꝑe ſuo I.ſ. paſſiōis: de quo dicit Ioh̓. xij. Tempꝰ meū nōdū impletū eſt. Ul̓Lin tꝑe ſuo. l .i. tꝑe gratie.Moraliter de viro iuſto Erit tanqͣꝫ lignū Aſſigna de radice. et de ſtipite. ⁊ oībꝰ par Lticul̓ iſtiꝰ ligni. Quod plātatū ē ſecꝰ decurſus aquaꝝ gr̄aꝝ. lacrimaꝝ. ſcpͥturaꝝ.Plātari; eſt in caritate fide ⁊ hūilitate radicari. Ml̓ti enī vident̉ eſſe ī eccl̓ia plan-tati. Un̄ alibi. Plātati in domo dn̄i ⁊c̄. Sed nō ſunt. īmo ibi fixi ſunt tāqͣꝫ pali. qͥqꝛ nō radicant̉ cito poſſunt extrahi. vl̓ ſi ibi māſerint areſcūt. ⁊ ideo igni idonei vl̓ſepibꝰ .i. poſſeſſiōibꝰ ꝯſeruādis. ſicut patet in multis. Et de talibꝰ d̓r Sapīe. iiij.Et ſi in ramis. l. i. ī qͥbuſdā oꝑbꝰ l in tꝑe germīauerint. infirmiter poſita a vēto tēptatōis ꝯmouebunt̉. et a nimietate ventoꝝ l. i. tribulatōnū īſurgētiūeradicabūt̉Et nota ꝙ dicit (in tꝑe germīauerīt qꝛ ad tꝑus credūt līfirmiter poſita Iqͥa tꝑetēptatōis recedūt. Aſſigna bn̄. Et tales pali ſunt ibi nūero: nō merito. nec radiceshabēt. qd̓ patꝫ ex eo ꝙ ad tꝑus credūt: ſꝫ in tꝑe tēptatōis recedūt. Lu. viij. Talesſunt illi qͥ dicūt. priꝰ irem ad porcam qͣꝫ facerē hͦ vel illud. Et iſti nullū fructū bonū faciunt plꝰ qͣꝫ porcus. qͥbꝰ dicturꝰ eſt dn̄s Matth̓. xx. ¶ Tolle qd̓ tuū ē j .i. tuliſti qd̓ q̄ſiſti lvade in ignē eternū Matth̓. xxv. Ite maledicti. Sola enī arbor plātata ⁊ radicata frōdet floret fructificat. Unde ſeqͥt̉. ¶ In atrijs domꝰ dei nr̄i flo. IAtria .ſ. domꝰ exterior; eccl̓ia militās ē. et etiā religio ordinata. Seqͥtur. (Qd̓ fructū ſuum dabit. Qui enī creſcit in v̓tutibꝰ; ꝑ illā triplicē aquā debꝫ fructificare inoꝑbꝰ. Iō dicit l Qd̓ fructū boni oꝑis; nō ſolū germē cogitatōis: aut florē ꝓpoſiti: aut folia ꝟboꝝ lſuū in ſe .ſ. nō tm̄ in alijs. Iſa. lxvi. Si ego qͥ alijs generatōeꝫtribuo ſteril̓ ero. ¶ Dabit) volūtarie; n̄ coacte faciet. ij. Choꝝ. ix. Nō ex triſticia autex neceſſitate ¶ Dabit. H hypocritas. qͥ vendūt ꝓ laude lin tꝑe. l .ſ. qd̓ mō ē .i. in vitap̄ſenti: qͣndo tꝑus ē merendi. qꝛ poſt mortē eſt tꝑus recipiēdi. Eccl̓es. ix. Qd̓cūqꝫp̄t facere manꝰ tua ⁊c̄. qͥa nec opus: nec ratio: nec ſapīa: nec ſciētia erit apd̓ īferos:Ioh̓. ix. IMe oportꝫ oꝑari oꝑa eiꝰ qͥ miſit me donec dies ē. Ueniet nox l i. tꝑuspoſt mortēl qn̄ nemo poteſt oꝑariDe folijs huiꝰ ligni .i. chriſti d̓r in pͣs. Foliū eius. l. i. v̓bū lnon defluet. Eze. xlvij. MNō d̓fluet foliū ex eo. Ecce ꝙ v̓ba eiꝰ eterna. Ioh̓. vi. ¶ Uerba vite eterne habesdicit petrꝰ. Nō enī erat de terra. ⁊ ideo nō loq̄bat̉ de terrenis. Ioh̓. iij. Qui d̓ ter-ra eſt de terra loqͥt̉. qͥ de celo venit: ſuꝑ oēs eſt. et qd̓ vidit et audiuit hͦ teſtat̉. Ipſeenī figuratꝰ eſt ꝑ ſamuelē. de qͦ dicit̉. i. Regū. iij. Nō cecidit ex oībꝰ v̓bis eius ī t̓rā.¶ Uerbū chriſti nō defluetA veritate; ꝑ mendaciū. Ioh̓. xvij. dicit filiꝰ patri. Sermo tuꝰ veritas eſt.A neceſſitate; ꝑ ſuꝑfluū. quia nō habuit lfoliū l. i. verbū lquod vēto raperet̉. Iobxiij. vento .ſ. inanis glorie.Uerbumxp̄i nō de Ab efficacia ꝑ vacuum. Iſaie. lv. Uerbum qd̓ egrediet̉ de ore meo nō reuerteturad me vacuum.Ab intentōe ꝑ irritū. Pſal. Que ꝓcedūt de labijs meis nō fa. irrita. Hec oīa pn̄texponi de chriſto ſicut expoſita ſunt ſupͣ de btā virgine. Uerba etiā .i. folia huiꝰ lgni ꝯmendāt̉ a medicinalitate. Un̄ eze. xlvij. Erūt fructꝰ eiꝰ in cibū let folia. I. i.verba lin medicinā) qͥa ſolo v̓bo curabat oēm infirmitatē Apoc̄. xxij. l. Folia ligniad ſanitatē gentiū l. i. gētiliter viuentiū. qͥa peccatores ꝯuertebat ad fidem.Itē de hoc ligno d̓r Apoca. xxij. Ex vtraqꝫ parte flumīs lignū vite. afferēs fructꝰ du Nodecim. ꝑ ſingl̓os menſes reddēs fructꝰ ſuos. et folia ligni ad ſanitatē gentiū. Perhͦ flumen p̄t intelligi decurſus vite mortal̓ et fluxibilitas pctōrū. Ultra flumē ſūtangeli incorruptibiles et immortales. Citra; hoīes adhuc vite corruptibil̓ defectibus ſubiacētes. Uel citra; adhuc viuētes in carne. Ultra; iā defunctiab hac vita.LLignū vite chriſtꝰ dn̄s: qͥ adhuc viuentes reficit ſacramēti ſui ꝑticipatōe. ſed incelo; hoc ē. vltra flumen: angelos et beatos faciet ſue diuītatis et gl̓ificate hūani-tatis cōtēplatōe. Et qͥa hͦ p̄dicauerūt duodecim apl̓i. iō dicūt̉ lfructꝰ duodecim.