Hiero.

Liber XII. Particula. VI. Ca. XVIII.corꝑaliū vtilis ſed ſpūaliū miſerabil̓. in qͥbꝰ ml̓to libētiꝰ ꝓuident iuſtis qͣꝫ ī corꝑa-Augꝰlibꝰ vl̓ terrenis. Dn̄s enim dat tꝑalia iratus. ſicut dicit augꝰ.Iuſtꝰ af Moraliter. Uir iuſtꝰ lꝑ ſingulos mēſes affert pͥmitiua qn̄ ꝓ ſingul̓ defectibꝰ quoſfert pͥmitipaſſus ē in pctō. boni oꝑis pͥmicias deo reddit. Sequit̉. ¶Quia aque eiꝰ I. i. donagr̄arūde ſanctuario egredient̉ I i. a btā trinitate; q̄ eſt celeſte ſanctuariū. Uel (deſanctuario l. i. de celo. a qͦ omne datū optimū Iaco .i. et oē donū ꝑfectū deſcendit.Sequit̉. ¶ Et erūt fructus eiꝰ in cibū Iangelis .ſ. et hoībꝰ in ſacramēto. ¶ Et folia I.i. verba .ſ. orōes. ꝯſolatōes et exēpla virential ī medicinā Erūt etiā in vmbrā ⁊ refrigeriū male exeſtuantiū. His cōſonat qd̓ dicit̉ de ligno Apoc̄. xxij. Ex vtraqꝫ ꝑteflumīs lignū vite ⁊c̄. Hoc exponit̉ de chriſto. ſic̄ on̄det̉ īfra. ⁊ poſſꝫ exponi d̓ v̓gīe.Itē; ip̄a llignū trāſplātatū ſuꝑ aqͣs. Hiere. xvij. lqd̓ ad humorē gr̄arū qͣs querebat̉Lmiſit radices ſuas. l. i. ītellectū et affectū. ⁊ ideo lnō timuit eſtū lꝯcupiſcētiaꝝ. neceterni incēdij ſiccitatē. Nec vnqͣꝫ deſinit facere fructū ſpietatis et miẜicordie. dāſnobis qͦtidie fructū vteri ſui in via. dans etiā illū angelis ⁊ beatꝭ in patria. Un̄ ro-gāda ē aſſidue. mater noſtra q̄ es in celis. panē noſtꝝ qͦtidianū; qͥ eſt fructus tuusda nobis hodie.Ip̄a eſt etiā (lignū cuiꝰ radix l.i. cordis intētio Laꝑta eſt ſecus aqͣs ſcripturaꝝ. Iobxxix. quia ꝯſeruabat in corde ſuo qͥcqͥd de filio dicebat̉ Lu. ij. Ip̄a eſt lignū bene-dictū ꝑ qd̓ facta ē iuſticia Sap̄. xiiij. de diabolo ⁊ hereſibꝰ. Unde canit̉ ei. Gaudemaria v̓go cūctas hereſes ſola īteremiſti ⁊c̄. Nā ꝑ fructū eiꝰ captiui detēti ī limboa diabolo licꝫ iniuſte; ſunt liberati: ⁊ r̄probi iuſte dānati. Unde ⁊ qͥqꝫ fideles tā matri qͣꝫ filio bn̄dicūt. Uel lignū iſtd̓ crux. ꝑ quā de diabolo facta eſt iuſticia.Itē; ip̄a Llignū exiguū ꝑ hūilitatē. lcui ꝯmittere debēt hoīes aīas ſuas. l. i. vitā natu Hre et gratie. (vt ſic trāſentes mare .i. mūdum; per ip̄aꝫ que nauis eſt liberent̉ a naufragio ſiue diluuio pctōꝝ. Ip̄a etenim ē archa noe. de qͣ ad lr̄am iſtd̓ legitur Sap̄.xiiij. Exiguo ligno credūt hoīes ſaluare aīas ſuas. ⁊ trāſeūtes mare ꝑ ratē libera-ti ſunt. Per ip̄m ſiqͥdem lignū .i. archā: iuſte ſaluatū eſt genꝰ hūanū in tꝑe diluuij..ſ. in noe et filijs eiꝰ. qͥ in toto mūdo inuēti ſunt ſoli iuſti illo diluuio inundanteIp̄a etiā lignū hūile de qͦ dn̄s Eze. xvij. ¶ Exaltaui lignū hūile crucē. ſcꝫ vl̓ mariā: q̄exaltata eſt merito hūilitatꝭ ſue: in matrē dn̄i ⁊ reginā ꝑadiſi. ¶ Et hūiliaui lignumſublime. l. i. diabolū: qͥ ſuꝑbiēdo voluit exaltari. qd̓ eſt impoſſibile. qͥa ſicut d̓r prouer. xxix. ¶ Suꝑbū ſeqͥt̉ hūilitas. l. i. abiectio lhūilem autē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. Seqͥiin Ezech̓. ¶Et ſiccaui lignū viride. et frondere feci lignū aridū LLucifer pͥꝰ fuit qͣſilignū viride. qꝛ plenus ſapīa et ꝑfectus decore. Eze. xxviij. Maria vouēs v̓gini-tatē quodāmodo quaſi lignū aridū. Iſa. lvi. Non dicat eunuchꝰ. Ecce ego lignūaridum ⁊c̄. Sed ille ſiccatus eſt. et virga aaron frōduit et floruit. Numeri. .xvij.Item ip̄al lignū vite his qui app̄henderint eam Iquaſi duplici manu bone oꝑatōnis.vt ꝓ ea .i. ꝓ amore eius: ſe exerceāt in operibꝰ bonis; ad honorē dei et exemplū proximi ¶Et qui tenuerit eam ſqͣſi duobꝰ brachijs reuerētie et ſeruitij. vt ī duobꝰ hisꝑſeueret: et nunqͣꝫ dimittat eā. beatus hic in ſpe: in futuro in re. Quere li. ij. ꝑti. i.cauſa. xx. et bene expoſitū inuenies.Item ip̄al lignū qd̓ p̄ſcidit hō dei I.ſ. helyſeus qͥ ſignat chriſtū. qui hō factꝰ eſt in ea.et inquantū deus ip̄am p̄ſcidit ab amore carnalitatis ⁊ terrenitatis. ſicut legituriiij. Regū. vi. let miſit ī fluuiū l. i. in fluxibilitatē generis humani. nō quo ad culpāſed quo ad penā. quādo cōplacuit ei vt virgo naſceret̉ in mundo. et ip̄a mediantevelut quodā manubrio Lattraxit ad ſe ferrū l.i. hominē prius durum frigidū et nigrum ꝑ amiſſam dei ſimilitudinē. Hieronymꝰ ꝑ hoc l ferrū) intelligit genus hūanum; quod a ligno vetito cecidit in profundū miſerie. Sed ab illo profundo ſurſum redijt per lignū crucis. Uel melius. ¶ Ferrū eſt ip̄a humana natura. manu-brium quo prius tenebat̉ a domino; innocentia ſua. Sed ab hoc manubrio pec-cantibus primis parētibus cecidit in aquam miſerie multiplicis. ſed per lignumcrucis et per beatam virginē; redijt ad ſuum manubriū. hoc eſt. ad ſuam innocen-tiam. Itē ip̄a forte lignum et imputribile Iſaie. quadrageſimo. quod elegit ſibi