Liber XII. Particula. VI. CA. XVII.in ea. Subter eā habitabāt animalia et beſtie. et in ramis eiꝰ ꝯuerſabant̉ volucresceli. et ex ea veſcebat̉ oīs caro. LLegit̉ Gen̄. xxx. ꝙ oues laban ꝯcipiebāt̉ in ꝯtemplatōe virgaꝝ variaꝝ. q̄ ex ꝑte erāt decorticate. et ex parte corticē retinētes. Nūcigit̉ cortice remanēte; in ſeq̄ntibꝰ hāc partē decorticemꝰ. vt ſicut ẜm corticē lr̄e denabuchodonoſor intelligit̉. ita ẜm interiorē candorē ſpūalis intelligētie btē virgini adaptet̉. Nam licꝫ ea que ſequunt̉ nō cōueniant beate virgini; nihil ꝓhibet̉ hecd̓ ipſa intelligi. et in hac decorticatōe poterūt aliqͥ cōciꝑe virgīs gr̄am et amorē.Eccelinqͥt Larbor in medio terre qͥa beata virgo in medio eccl̓ie oībꝰ ꝯmūis ſine ꝑſonaꝝ acceptōe. qd̓ indicat eiꝰ imago ad dexterā crucifixi in medio eccl̓ie. Ip̄a eſtenī lignū vite in medio ꝑadiſi. Gen̄. ij. Et altitudo eiꝰl .i. hūilitas nimia. Altuꝫꝯmune eſt ad ſurſū et deorſum. Un̄ Ioh̓. iiij. Puteus altujs .i. ꝓfundꝰ. Altitudogͦ ſiue ꝓfunditas eſt eiꝰ humilitas nimia. Profunde enī erat radicata. et iō ſe de humore gr̄e plꝰ habebat et firmiꝰ ſtabat. Un̄ ſeqͥturꝭ Arbor magna et fortis. MMagͣmeritis; qͥa fecit ei magna qͥ potēs eſt. ¶ Fortis) in oꝑbꝰ bonis ¶ Alta fide ⁊ hūi-litate. Magna caritate. lfortis) patiētia. l ꝓcera ſpe. Uel lmagnatꝭ ad bona agēda lfortisad mala tolerāda (procera ad ſublimia cōtemplāda. Unde ſequitur.¶ Et ꝓceritas eiꝰ cōtingens celū ſpe videlicꝫ et celeſti ꝯuerſatōe. Stās enī in terraSap̄. xviij. ꝑtingebat vſqꝫ ad celū. dum in corꝑe hūano angelicā vitam duxit. Talis fuit hec arbor in ſe. Qualis autē ſit ad nos: ſubdit̉. ¶ Aſpectus eiꝰ erat vſqꝫ adterminos vniuerſe terre. Oculi enī eius miẜicordes; etiā vltimos pctōres nō d̓ſpiciunt: ſed benigne reſpiciūt. ſicut patet in theophilo. Et ſunt ocl̓i eiꝰ lvſqꝫ ad ter.vni. ter. qͥa in ip̄is ſpecialiter delectat̉ et eos reſpicit: in qͥbꝰ finita et terminata eſtoīs terrenitas. vt in ſanctis et pauꝑibꝰ ſpiritu. l Folia eiꝰ pulcerrima. l. i. v̓ba eiusirrep̄hēſibilia. Quere li. iiij. ti. xxxi. N. Un̄ dicit Prouer. viij. Iuſti ſunt oēs ẜmo-nes mei. Non eſt in eis prauū qͥd neqꝫ ꝑuerſum. Pulcerrima letiā .i. plena myſterio Unde Apoca. xxij. ¶ Folia ligni ad ſanitatē qͥa v̓ba et exēpla marie oꝑant̉ ſalutē peccatoribꝰ. qͥ enī iuſtificat̉: ille ſanat̉. Sil̓e ezech. .xlvij. Folia eiꝰ ad medici-nam. Pulcritudo gͦ foliorū: diſcretio verboꝝ. ¶Et fructꝰ eiꝰ nimiꝰ) qͥa quē totꝰ ncapit orbis in eiꝰ ſe clauſit viſcera factꝰ hō Et eſca vniuerſoꝝ in ea vniuerſoꝝ ſ.angeloꝝ et hoīm. qͥa ꝑ eam panē angeloꝝ māducauit hō. et ꝑ eam homīes et angeli comedūt in menſa altaris; quaſi in vno refectorio: ſacramentū filij ſui. ¶ Subteream habitabāt aīalia ⁊ beſtie Iqͥa qͣntūcunqꝫ aīalis et beſtialis ꝑ peccatū qͥs ſueritſi ad eam toto corde cōfugerit: ip̄m ꝓteget ab eſtu ſolis .i. ira filij: ⁊ incēdio gehēne.⁊ feruore ꝯcupiſcētiaꝝ carnaliū ⁊ deſiderio ſeculariū. ¶ Et in ramis eiꝰ ꝯuerſabāt̉volucres celiꝭ. i. ſpūales viri: quorū cōuerſatio in celis. Rami eius; ſunt eiꝰ v̓tuteſet exempla. de qͥbus dicit. Rami mei honoris et gr̄e. ſupra de therebinto C. Hūi-les cōuerſant̉ in ramo hūilitatis. miẜicordes in ramo pietatꝭ. et ſic de alijs. ¶Et exea veſcebat̉ oīs caro Eius enī vberibꝰ nutritus eſt ille qͥ dat eſcā omni carni. īmoille qͥ dedit ſe eſcam timentibꝰ ſe. Et nota ꝙ pͥus dicit̉ Altitudo eius. l .i. hūilitasnimīaet poſt ſubiungit̉. lfructus eiꝰ nimius qͣnto enī hūilior: tāto fructuoſior.Sed forte dicet qͥs. qͥd nobis et fructui iſti. forſitan nō partiet̉ illū? Audi qͥd ip̄a dic̄.Trāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitꝭ me: et a generatōibꝰ meis adimplemī. Nob̓ enī at-tulit fructū iſtū nō ſibi. Unde. Terra noſtra dedit fructū ſuū Dedit) nō ſibi aua-re retinuit. Exquo etiā (terra noſtra Ieſt. noſter eſt fructus eiꝰ. et ideo tanqͣꝫ largiſſima omnes ad eā inuitat dicēs. ¶ Trāſite ad me omnes ⁊c̄.Et nota ꝙ vnica arbor multiplicia habꝫ poma. Primū pomū; pulcra delectatio. ſe-cundū timor. terciū agnitio. quartū ſancta ſpes; que eſt fructus ſublimior. ⁊ iō du-cior. De his qͣttuor habes ibil Ego mater pulcre dilectōis ⁊c̄. Ꝙ ſi nō potes adhunc fructū attingere: quia puſillus es ꝑ timorē; qͥ eſt fructus acerbior. ꝓfert tibialium .ſ. gratiā. Unde dicit. ¶ In me omnis gr̄a ⁊c̄. IHec eſt arbor pulcerrima de qua legit̉ Leui. xxiij. ¶ Sumetis vobis fructꝰ arborispulcerrime ⁊c̄. Hec arbor virgo. cui dicit̉ a filio Can̄. iiij. Tata pulcra es amicamea ⁊c̄. Cuius fructus multiplex; chriſtus dn̄s eſt. qui in ſacramēto fructꝰ ē hoīm