Liber X. Ti. VIII.Quia virtutē ſuam ignorātibꝰ nihil apparet. nec ab eis reputat̉. Sic chriſtꝰ in humanitate virtutē ſuā occultauit. et maxime in paſſiōe vbi nec reputatꝰ ē. Iſa. liij.Itē. Ego ſum vermis et nō hō. Abacuc. iij. Ibi abſcōdita ē fortitudo eius ⁊c̄.Quia carus et p̄cioſus. Iob. .xxviij. Neſcit hō p̄cium eiꝰ. Dicit̉ de ſapientia. ItemChriſtꝰ.i. Choꝝ. vi. Empti enī eſtis p̄cio magno ⁊c̄.d̓r lapis Quia rarꝰ immo ſolꝰ. Unde de ſe ſepe dicit in euāgelijs. Hō qͥdā .i. ſingularꝭ ⁊ ſolꝰ.p̄cioſus Quia modicꝰ ꝑ ſummā hūilitatē. Unde d̓r in pͣs. Mons modicꝰQuia virtuoſus. Unde dicit Lu. viij. Noui virtutē de me exiſſe.Et nota ꝙ nō cuicūqꝫ lapidi ꝯꝑatur hic chriſtus. ſed ſpecialiter iaſpidi et ſardini. ma Fxime ꝓpter duos colores eorū. Iaſpis enī viret. in qͦ ſignat̉ īmarceſcibilitas eter-ne beatitudīs. quam ꝓmittit ip̄is iuſtis. Sardinꝰ rubet. in qͦ ſignat̉ ignis ⁊ ardoreterne damnatōis. quā ꝯminat̉ impijs. Uel iaſpis ꝑtinet ad ſpeciē diuinitatꝭ. qͥanulliꝰ coloris aſpectus ſic ꝯfortat intellectū vt diuinitas. Sardiꝰ ꝟo ꝓpter ruborem; ꝑtinet ad paſſam filij humanitatē.Sequitur. Et iris erat in circuitu ſedis Hic notat̉ retributio tā bonoꝝ qͣꝫ malorū. Ideo dicit(in circuitu ſedis qͥa ex omni parte mūdi apparebūt corā eo homines iudicādi. ¶ Similis viſiōi ſmaragdine. Smaragdus rubet. ecce ignis dānationis malorū. et viret; ecce vita delectabil̓ bonorū in paſcuis virētibꝰ. Sophonieiij. Ip̄i paſcent̉ et accubabūt. Hi ſunt colores qͥ apparēt in arcu nubiū. qͥ fit ex reꝑcuſſiōe ſolis in nube aquoſa .ſ. ex comꝑatōe ꝯuerſatōis chriſti ⁊ ſanctoꝝ q̄ eſt ſolilluminās. ad vitā malorū q̄ eſt vt nubes aqͦſa; tenebroſa .ſ. et fluida. ex qͣ damabūt̉fortius et iuſtiꝰ mali. Sap̄. v. Ibunt directe emiſſiōes fulguꝝ. et tāqͣꝫ habene curuato arcu nubium exterminabunt̉.Item De hac ſede dicit̉ chriſto. l Parata ſedeſ tua ex tūc. l.i. ab eterno ꝑ p̄deſtinatōeꝫ. GUellex tunc l. i. exquo ſanctificata ē in vtero matris. Uel lex tūc l. i. ab initio tꝑisgratie. Parata inquā oꝑe ſpūſſancti. vel ſapiētia filij. Un̄l dn̄s in celo. l. i. ī btā v̓-gine. lparauit ſedē ſuā et ei inſedit tꝑe ſue incarnatōisItē Hec eſt ſedes de qͣ pater ꝓmittit filio ꝑ ꝓphetā ¶ Edificabo in generatōe ip̄ſenti Hꝑ gratiāl et generatōem. futurā ꝑ gl̓iaml ſedem tuā lo chriſte .i. btām virginē. Adhuc etiā nō ceſſat hec ſedes quodāmodo edificari. qͥa ad honorē eiꝰ quaſi qͦtidienoue abbatie conſtruunt̉. noue eccleſie edificant̉. noua altaria dedicant̉. et q̄ inuēterauerāt renouant̉ et pulcrificant̉. et ad oſtendendā ip̄ius gl̓iam a modernis d̓ eaſacre ſcripture multipliciter exponunt̉. Et ideo dicit ip̄a. Qui elucidāt me vitameternā habebunt.Item Hec ſedes poteſt appellari cherubin. Unde dicit̉ chriſto. Qui ſedes ſuꝑ cheru Ib in ⁊c̄. ꝓpter plenitudinē ſcientie que data eſt ei.¶ Cherubin interp̄taturUermiculata pictura. Quia ip̄a varijs donis ⁊ v̓tutibꝰ picturata fuit ⁊ diſtincta.Unde dicit̉ circūamicta varietatibꝰ. Eze. xl. ¶ In portis templi. l. i. in maria ⁊ ſctīsp̄latis. ꝑ qͦs intrat̉ ī tēplū vite eterne. maria eī porta ē ꝑadiſilerāt picture vndiqꝫ.IScientia ml̓tiplicata. De qua augꝰ. Nouerim me. nouerim te. Hanc ſciētiā deditei ſpūſſctūs. et ml̓tiplicauit ei filiꝰ. nouē mēſibus euāgelizans cordi eiꝰ cum ip̄mportaret in vtero. et poſtea annis multis.Scientie plenitudo. Hec ē charitas q̄ docet de omībꝰ. i. Ioh̓. ij. Plenitudo enī le-gis dilectio. Ro. xiij. Scientia enī ſine charitate inflat. i. Choꝝ. .viij. ſed cū chari-tate edificat.¶ Diuerſe ſcientie et intellectus. Ip̄a eſt enīl ſapiēs mulier.) q̄ verbis et exemplis Ledificat domū ſuam l .i. eccleſiā dei et familiares ſuos. ꝓuer. xiiij.Aliter. Dominꝰ dicit̉ ſedere ſuꝑ cherubin quod interp̄tatur plenitudo ſciētie. qͣſi nō Rin cherubin ſed ſuper. id ē. vltra. hoc eſt in ſeraphin quod interp̄tatur ardor velincendium. id eſt. in ardore charitatis. vbi ſedet ⁊ quieſcit. Un̄ magis eſſꝫ laborā-dum ad habendā charitatē qͣꝫ ſcientiā. cū fere omnes faciāt ecōuerſo.¶ Maria cathedra chriſti ¶ Titulus viij.
Cherubin īterp̄tatur