garcaliriꝰ philipDeusiudexCācellarius philippus
Maria figuratur edificiisp̄cioſitatis. ſimilis ſubtilitatis. ſimil̓ admiratōis. ſimil̓ ſanctitatis. ſimilis famoſi-tatis. ſimil̓ formoſitatis. ſimilis gl̓ie ⁊ honoris. ſicut ē beata maria ⁊c̄. Tria regna.celeſtiū. terreſtriū. et infernorū. Per hͦ notat̉ ꝙ nō inuenit ſil̓em ſedē ī vniuerſa creatura. qͥa nec pͥmā ſimilē viſa ē nec habere ſeq̄ntē. Uel duo regna; eccl̓ia militans⁊ triūphans. in qͥbꝰ regnat filiꝰ dei. qͥ eſt rex regū et dn̄s dn̄antiū. Quia maria nōhabuit ſil̓em in actōe. nec ſil̓em in cōtēplatōe. Uel tria regna ꝑtinent ad triplicemſtatū ſaluandoꝝ in qͥbꝰ regnat deꝰ .ſ. Noe. Daniel et Iob. Ezech̓. xiiij. Iob; cōiugati. Noe; cōtinentes regētes archam corꝑis in diluuio pctōꝝ. Daniel; virgines.Quia nec in ſtatu ꝯiugatoꝝ talis ſpōſa. nec tal̓ vidua. nec talis virgo. Et ideo nōfuit factū tale opus in vniuerſis regnis.TT notandū ꝙ thronꝰ ē ſedes iudiciaria. Un̄. Parauit ī iudicio thronū ſuū. RR¶ Et illud. Sedes ſuꝑ thronū qͥ iudicas iuſticiā. Cuiuſmodi ſit hic iudex. deſcribit̉ in pͣs. Deꝰ iudex iuſtꝰ fortis et patiēs nūqͥd iraſcet̉ ꝑ ſingulos dies. Deꝰ Iqͥ omnia ſcit; nō hō; qͥ p̄t decipi. Un̄. Scrutās corda ⁊ renes deꝰ Iuſtꝰ) qͥ nonp̄t corrūpi nec iniuſte parcere. Prouer. vi. Zelꝰ et furor ⁊c̄. Hec duo ſepe corrum-pūt alios iudices. l Fortis qͥ qd̓ iuſte iudicauerit fortiter ꝓſequet̉. nec poterit im-pediri ab executōe. Iob. ix. Deꝰ cuiꝰ ire reſiſtere nemo p̄tꝭ Patiēs Iqͥa nō ſtatī pu-nit. ſed expectat ad penitentiā vſqꝫ ad diē vltōis. Sap̄. xi. Diſſimulās peccata hominū ad penitētiā. Eccl̓i. v. Altiſſimꝰ patiēs eſt redditor. Et qͦs diutiꝰ expectat;diſtrictiꝰ iudicabit. qͥa noluerūt ſe iudicare. Treno. i. Uocauit aduerſū me tꝑs ⁊c̄.Et duriꝰ excruciabit. Ro. ij. An ignoras qm̄ benignitas dei ad penitentiā te ad-ducit ⁊c̄. Nunqͥd iraſcet̉ ꝑ ſingulos dies Iqͣſi diceret. nō. Alia lr̄a exp̄ſſius dicit.Nunqͥd adducet irā ꝑ ſingulos dies Iqͥa nō in ip̄o eſt ira qͣ punit. ſed ī angel̓ malis qͥbꝰ punit. Sed nō qͦtidie. ¶ Et nota ꝙ in hͦ verſu in chriſto oſtendūt̉ eſſe qͣt/ SStuor cardinales. Prudentia. Un̄ dicit̉. Iudex) qͥa ad prudentiā ꝑtinet diſcerne-re et iudicare. CIuſtꝰ lecce iuſticial Fortis lecce fortitudo. ¶ Patiēs lecce tꝑantia.que qͣttuor in qͦlibet iudice reqͥrunt̉. Prudētia ne d̓cipial̓. Iuſticia ne flectat̉. Fortitudo ne terreat̉. Patiētia vl̓ tꝑantia; ne impetu ducat̉. vl̓ ad irā moueat̉. Quia etgo filiꝰ dei d̓ ip̄a carnē aſſumēſ in illa carne apparebit ī iudicio. ⁊ tūc videbūt reprobi in quē ꝯfixerūt. recte thronꝰ dicit̉. Magnū enī ſolaciū erit iuſtis. qͥa videbūt eūin carne in qͣ redemit eos. magna deſolatio impijs qͥ ex hoc agnoſcēt qͣꝫtū amiſer̄t.In hoc throno ſedet chriſtꝰ iudicās orbem terre in eqͥtate. Ꝙ enī iudicabit acce-pit a matre. Quia ſicut dicit̉ Ioh̓. v. Pater nō iudicat quēqͣꝫ ⁊c̄. ſed ptātē dedit filio iudiciū facere. qͥa filius hoīs eſt. Patri attribuit̉ potētia. filio ſapiētia. Cedereaūt debet potētia ſapiētie in iudicio faciēdo. Iudicat chriſtꝰ in eqͥtate qn̄ pctā nr̄alicet infinita ex vna parte. et carnē ſuā quam aſſumpſit ex matre ex altera videns.remiſſio eiꝰ de iure excedit noſtra ꝯmiſſa.Dicit̉ gͦ maria thronus .i. ſedes regia. Dicit̉ etiā thronus gr̄e. qͥa ibi ſedet. ibi regnat TTgratia. q̄ plenū habet in maria dominiū. Ibi etiā inuenit̉ gr̄a quā iugiter parit etemittit in lucē. Unde et dicit̉ Mater gr̄e. Ibi inuenit̉ miẜicordia .i. remiſſio pctōrum. Ibi gratia que parit ⁊ educat omne bonū. Unde Sap̄. xvi. dicit̉ dn̄o. Oīmnutrici gr̄e tue deſeruiebāt. Ibi inuenit̉ auxiliū oportunū ꝯͣ temptatōes. Ex histribus ſeqͥtur gl̓ia in futuro. Et his qͣttuor vtiliꝰ nihil ē in vita hoībꝰ. Sap̄. viij.Et hoc totū dicit apl̓s in vna auctoritate. Heb̓. iiij. Adeamꝰ cū fiducia ad thronūgratie eiꝰ. vt miẜicordiam ꝯſequamur. et gr̄am inueniamꝰ in auxilio oportuno.Sic conſtruel Adeamꝰ cū fiducia l. i. fiducialiter licet pctōres ſimus. qͥa ꝯpatiēset miẜicors eſt et p̄ſtabil̓ ſuꝑ maliciā. Iohel̓. ij. Non dico ad tribunal iudicis. ſedLad thronū gratie l .i. mariā plenā gr̄e. que eſt ille thronus in qͦ qͥeuit fons gratie.vt ꝑ eam ꝯſeqͣmur gr̄am .i. remiſſionē peccatorū p̄cedentiū. et de reliquo inuenia-mus gratiam in auxilio oportuno .i. inueniamꝰ gr̄am nos vacillātes et infirmi. ꝑquā auxilietur ne tēptati recidamꝰ in peccatū. et miẜicordiā ꝯſeqͣmur nos lapſi i.UIremiſſionē peccatorū. Accedamus ergo ad hūc thronū¶ Dilectione. quoniā ip̄a dicit ꝓuer. viij. ¶ Ego diligētes me diligo. Qui aūt a matroFo. clix.