Liber IX. Ti. II.pitur aqua fontis vicē ſpeculi ſupplens; ſic nec ip̄a chriſtū pariēdo. qui ꝓprie di-citur ſpeculū. ſine macula. Sapie. vij.Non cōgelat̉ ſicut cetere aque. ſed iugiter fluūt miſeratōes eius. qͥa nō flat ibi aqͥlo Maquas ligans. cui dictū a principio fuit a deo trinitate. ¶ Surge aqͥlo id eſt. o tē-ptator recede.Ignem multiplicē extinguit. Ignem .ſ. materialē. vt in iudeolo. Ignē temptatio-nū. Ignem luxurie. auaricie. iracūdie. exemplis virtutū ſuarū. Ignem peccatorū.et incendium gehenne.Riuulus vel fluuiolus fontis tēdit ad mare. Unde ip̄a dicit Ecc̄i. xxiiij. ¶ Fluuiꝰmeus appropinqͣuit ad mare l. i. ad amaros per penitentiā et tribulatōes miſeri-cordia et gr̄a mea. Aliter ¶ Fluuius meus l. i. populus ad me fluens Cappropinqͣ-uit ad mare penitentie.Frigidus in ſe. et alios refrigerās guſtātes ſe. et ip̄a frigida ꝑ fomitis extinctōeꝫ re-frigeriū nobis p̄ſtat cōtra caumata vicioꝝ tēptātiū. ſi tn̄ guſtauerimꝰ qm̄ ſuauiſ ē.Perſpicuuſqꝫ illimis. Et ip̄a ꝑſpicua. qꝛ ſine limo ⁊ fecibꝰ motuū iniquoꝝ.Sapidus et dulcis. maxime qͣttuor generibꝰ hoīm. operarijs. viatoribꝰ. pauꝑibꝰ. Net qͥbuſlibet eſtuantibꝰ ſiti. Operarij ſunt; qͥ ſuorū et filij mandatoꝝ iugū trahūt.Uiatores; qͥ manentē ciuitatē in hoc mūdo nō habentes futurā inqͥrunt. Pauperes qͥ defectus ꝓprios attendētes. et diuinā ex hoc iuſticiā formidātes. matrꝭ mi-ſericordiā mendicāt et expetūt. Eſtuantes; qui triplici mala ꝯcupiſcēt̓ia fatigant̉velint nolint. Dicunt autē marie. Sitiuit in te anima mea ⁊c̄.Liberaliter aquas ſuas largitur. Et maria clamat cum filio Iſa. lv. lOmnes ſitentes. per deſideriūl venite ad aquas gratiarū meaꝝ. Et Apoca. xxi. Ego ſitiētidabo de fonte aque viue gratis.A puellis frequentat̉. id ē. aīabus hūilibus et puris. quod ſonat nomen puelle.A paruulis. pauꝑibꝰ. ſeruis. et ancillis freq̄ntius haurit̉. Hi ſunt humiles et ſuosdefectus attēdentes. ⁊ ꝓ eterna mercede obediēter ſeruiētes. Ancille enim ꝓpriuꝫeſt obedire.Ad riuos fontiū abluunt̉ pedes. manus. facies. oculi. et veſteſ ⁊c̄. Et ꝑ exempla marie affectus noſtri et opera. interna facies. ⁊ ip̄iꝰ mentis intentio. ⁊ ornamēta v̓tutū. que quādoqꝫ ſqualorē contrahūt ex vicinitate viciorū.Sic igit̉ fons hic lauat ⁊ recreat pctōres. Iuſtos rigat ad fructificandū. Et perfectos potat in deſiderijs ſuis.¶ Maria puteusTitulus ij.Uteus dicit̉ a potatiōe. Et maria dicit. Qui bibunt me adhuc ſitient. Et Aeſt puteus lacꝰ defoſſus a qͦ hauritur aqͣ. Ip̄a vero qͣſi lacus defoſſus perprofundiſſimā humilitatē. a quo terra eiecta eſt ꝑ paupertatꝭ amorē. Cāti.iiij. dicit̉ puteus aqͣrū viuentiū. Nota ꝙ maria dicit̉ fons ⁊ puteꝰ in hac autoritate. Sed fons qͣntū ad cōmunia beneficia que exhibet qͥbus vult gratis. id ē. abſqꝫcooꝑatōe liberi arbitrij. ſicut in ſacramētis. ¶Puteus) quantū ad illa que laboreet cooꝑatōe liberi arbitrij ab ea et ꝑ eam acqͥrunt̉. ¶ Aquarū viuentiū. l. i. gratiaꝝvel doctrinaꝝ que vitā p̄ſtant hic gratie et glorie in futuro. Et dicunt̉ heˡ aque vi-ue. Aque; qͥa ſitim ſedant ⁊ ceteras aque ꝓprietates explent in aīa. Uiue; quia viAuificāt animā; et eam ſalire faciunt in vitā eternā. Unde maria videt̉ dicere cumfilio Ioh̓. iiij. Qui biberit ex aqua quā ego dabo ei; nō ſitiet ineternū. ſed aqͣ quāego dabo ei fiet in eo fons aque ſaliētis in vitā eternā. Que fluūt impetutꝭ .i. rapide. vt terram .i. terrenitatē ſubuertāt in amatoribꝰ ſuis. Iob. xij. Si continueritaquas om̄ia ſiccabunt̉. ſi emiſerit eas ſubuertēt terram. ¶ De libano id ē. de cādore benignitatis eius. Uel De libano. l. i. chriſto qͥ eſt candor lucis eterne ⁊c̄. Ali­ Bter. Fluūt iſte aq̄ fortiter ⁊ cū īpetu. ml̓tiformia p̄ſtādo bn̄ficia homībꝰ. nec eiſ p̄ualent obicem facere maligni ſpiritus aduerſarij noſtri. Fluunt autem de libano. ideſt. de candore pietatis virginis glorioſe. Uel libanus ſpirituſſanctꝰ eſt qui candidat per gratiam prius nigros peccatores. a quo fluūt aque viue marie p̄cibus