Libel. VI. Ti. .IX.Sonat. In ꝯmendationē exp̄ſſam. vt hic Quis inueniet?. Gloſa. Qualis et qͣntꝰ. Item.Quis ſicut dominus deus noſter ⁊c̄ꝫIn vituperatōem et ꝯtēptū. Ecc̄i. xiij. Pauꝑ locutꝰ ē. et dicūt. Quis eſt hic?In difficultatē et raritatē. Parab̓. xx. Quis pōt dicere. mundū eſt cor meū ⁊c̄. Matthei. xxiiij. Quis putas eſt fidelis ſeruus et prudēs. In pͣs. Quis aſcendet ī montem dn̄i l.i. qͣꝫ rarus.Quis inueniet. qͣſi nullꝰ niſi ſolus chriſtꝰ. qͥ gratia fortitudīs eius qͣ virginitatē pri­ Lma vouit. et hūilitatis quā in ea reſpexit ſe dedit ei in p̄ciū et remunerationē maxime huius duplicis virtutis.Et nota ꝙ mentio fit hic de inuētōe. Sil̓r Lu i. dictū eſt marie. Inueniſti gratiaꝫ Mapud dn̄m. Sicut enī marie fuit inuētio habere talē filiū. ſic chriſto fuit inuentiohabere talē matrē. Un̄ ſicut maria dicere p̄t de ſapiētia dei ex ea carnē aſſumente.Uenerūt mihi omnia bona pariter cū illa. Sap̄. vij. Sic et chriſtꝰ de maria. Ue-nerūt mihi oīa bona pariter cū illa. Quia natꝰ ſum mūdꝰ de mūda. īmaculatꝰ deimmacl̓ata. et de virgine virgo. Uel hec oīa bona; mēbra virginea q̄ de carne eiꝰſibi aptauit. q̄ īmolata in cruce mundū redimere ſuffecerūt.Uel lquis inueniet. Hic notat̉ maxima difficultas. quia nec alia ſufficiēter fortꝭ po Ntuit inueniri. nec alius qͣꝫ chriſtꝰ ip̄am potuit inuenire. Un̄ ip̄a dicit Can̄. ij. Dilectus meus mihi et ego illi.Sequit̉. ¶ Procul et de vltimis finibꝰ p̄ciū eiꝰ. Et nota ꝙ hec expoſitio qͣſi ꝯmūis ē Pmarie eccl̓ie et fideli aīe. Dicit̉ gͦ. ¶ Procul ⁊ de vl. fi. p̄. eiꝰ . i. inuentoriſ. dicit gloſa.Uell eius l. i. fortis ml̓ieris .ſ. marie eccl̓ie vel fidel̓ aīe. chriſtꝰ .ſ. qͥ ſeip̄m p̄cium dedit ꝓ eccl̓ia redimēda. i. Choꝝ. vi. Empti eſtis p̄cio magno. Eph̓. v. Chriſtꝰ ſemetip̄m tradidit ꝓ nobis oblationē et hoſtiā deo ⁊c̄. Procul enī fuit p̄ciū marie .ſ. chriſtus qͥ de celo deſcēdit in vterū eius. qꝛ a ſummo celo egreſſio eiꝰ. ⁊ ex ea aſſumpſitcarnē et ſanguinē. Que ꝓ ip̄a ſicut et ꝓ nobis obtulit ī cruce. Unde dicit̉ chriſto.Redemiſti virgā hereditatis tue. Iſa. xxx. Ecce nomē dn̄i venit de longinqͦ. UelLa ſummo celo. l. i. ab ip̄o paterne maieſtatꝭ vtero abditiſſimo. quē nec angelꝰ necaliqͣ creatura penetrauit. nec ip̄m potuit indagare. De qͦ vtero pater dicit filiol Exvtero ante lucifeꝝ genui te. Et vere chriſtus p̄ciū eius. qͥ ip̄am reddidit p̄cioſam.Quia ex hoc beatā eam dicūt om̄es generatōes. et ꝑ hͦ exaltat̉ in celo et glorificat̉in terra. Ip̄a enī eſt p̄cioſa illa margarita. q̄ qͣſi ſingularis in euāgelio introducit̉.Mat. xiij. Integra carneet ſpiritu. intantū ꝯcupiſcibil̓ vt diuinos animos in ſeꝯuerteret. et vt tota dei fieret. in cuiꝰ negociatōe abſqꝫ om̄i exceptōe negociator celeſtis oīa ſua diſtrahit et cōmutat. Un̄ canit̉. O admirabile ꝯmerciū. Margaritaetiā iſta totā ſe deo dedit. et omnia diuīa ſibi vendicās mutuauit. Nā ⁊ deꝰ illamelegit. et in eiꝰ ꝯꝑatōe oīa ſua contulit. et qͣſi ꝓ ip̄a habēda expēdit Oīa ſua ꝓpͥa.id ē. diuina. de qͥbꝰ dicit Ioh̓. xvi. Oīa q̄cunqꝫ habet pater mea ſunt. Habꝫ paterīmortalitatē eternitatē et lucē. Hec etiā habent filiꝰ et ſpūſſctūs. Hec habꝫ virgomaria. Sed aliter ⁊ aliter. Et v̓e maria p̄cioſa margarita. quia ſicut d̓r Ecc̄i. xxvi.Oīs pōderatio nō eſt digna ꝯtinētis aīe. Quere expoſitōem libro. iiij. ti. xi. de verecūdia marie. circa mediū tituli. Nec fuit de terra p̄ciū eius ſed de celo. qꝛ neſcit hōp̄ciū eius. nec inuenit̉ in terra ſuauiter viuentiuꝫ. Iob. xxviij. ¶Procul l. i. p̄ alijsoībus. et de vltimis finibꝰ. l.ſ. celo et terra. In celis īcorruptio. in terra fecūditas.q̄ duo p̄ alijs ſuntꝭ p̄ciū eius. Uel vltimi fines. hō et angelus. Integritas p̄ciumangeli. fecūditas p̄ciū hoīs. Uel lꝓcul quia vergēte mūdi veſꝑe ſolutū eſtꝭ p̄ciuꝫeius. ſcꝫ ſanguis chriſti qͦ redēpta eſt et ꝯꝑata. i. Pe. i. Nō corruptibilibꝰ ⁊c̄. ſed p̄cioſo ſanguine qͣſi agni īmaculati chriſti ⁊c̄. Ul̓ ad lr̄am lp̄ciū l .i. excellētiſſima ⁊ glorioſiſſima celſitudo marie. fuit l ꝓcul et de vltimis finibꝰ) qn̄ venerabiles magi d̓longinqͥs regiōibꝰ ad ſanctiſſimū eiꝰ partū veniētes obtulerūt filio ſuo munera p̄-cioſa. et dei hominis verā natiuitatē oſtenderūt. Uel vltimi fines. vltima ip̄iꝰ hūilitas. qͣ nulla ꝓfundior. nulla maior. merito cuiꝰ in oculis dn̄i facta eſt p̄cioſa. Uelj. viij.de vltimis finibꝰ l. i. de cōiunctōe dei et hoīs qͥ ſunt vltimi fines. Un̄ S