Liber .VI. Ti. .I.Aliter. In hͦ ꝙ beata v̓go inuitat nos ad generatōes ſuas; monet nos ad motꝰ con Gtēplationis ẜm qͣdruplicē materiā eiꝰ .ſ. qͥd appetendū. qͥd fugiendū. qͥd credēdū.qͥd ſperandū. Appetendꝰ eſt deꝰ. fugiēdū peccatū. timēda gehēna. ſperāda celeſtꝭpatria. Dilectio mouet ad petendū. timor ad fugiendū. agnitio ad credendū. ſpesad ſperādū. Hoꝝ qͣttuor dicit ſe matrē .ſ. Epulcre dilectōis Iquam a deo dāte accepit et in lucē emiſit. Pulcra dilectio eſt; nihil ſub deo diligere. quia qͦcūqꝫ mō tangant̉ ſtercora inficiūt. Ideo oīa reputauit vt ſtercora vt chriſtū lucrifaceret. Phil̓.iij. Siqͥdem abrahā yſaac et ceteri ſancti. Sara et rebecca et cetere ſctē ml̓ieresveteris teſtamēti habuerūt ſanctā dilectōem. nō tamen pulcrā oīmoda pulcritudine. qͥa amor eorū diuiſus fuit/ et ita nō vſqꝫquaqꝫ pulcer. qꝛ lqui tāgit picē. l. i. tē-poralia ꝑ amorēl inqͥnabit̉ ab ea aliqͣ inqͥnatōe. Sed amor marie fuit purꝰ qꝛ indiuiſus. qꝛ tꝑalia plene ꝯtēpſit. et in nullo ab eis fuit cōinqͥnata. et ſimiliter virginitatē pͥma vouit. et ideo dicit̉ mater pulcre dilectōis quā adinuenit et in luceꝫemiſit. ſicut mater pueꝝ quē ꝯceꝑat. Sicut enī filiū poſtea ꝯcepit de ſpūſctō. ſicet ꝓpoſitū virginitatꝭ et pauꝑtatꝭ pͥus conceꝑat de ſpūſctō. Itē Nō tetigit piceꝫ.id ē carnē ne inqͥnaret̉ ab ea. Ecc̄i. xiij. ſed in carne vixit p̄ter carnē. et in mūdo ſu-pra mundū. Aſſumpſit enī pēnas vt aqͥle. Iſa. xl. id ē virginitatē et volūtariā pauꝑtatē. et volauit ſuꝑ pennas vētoꝝ. pͣs. xvij. id ē. patriarchas et ꝓphetas. Ip̄a ē eīml̓ier cui date ſunt due ale .ſ. virginitas ⁊ pauꝑtas. Apoc̄. xij. vt fugiat a facie ſerpentis qͥ pͥmā ml̓ierē maledictōi ſubiecit. Gen̄. iij. In dolore paries. Ideo dictūeſt ei Lu. i. Benedicta tu ī ml̓ieribꝰ. Eſt etiāl mater timoris) docēs fugere qd̓ fu Hgiēdū ē. et eſtl mater qꝛ hec emiſit in lucē. qꝛ ip̄a pͥma nō ſolū peccatū ſꝫ etiā occaſiones peccatoꝝ declinauit. Qd̓ ptꝫ ꝑ hͦ ꝙ magnificata ꝑ ꝯceptū filij dei; ſe hūili-auit in obſeqͥum elizabeth Lu .i. implēs illd̓ Eccī. iij. Quāto magnꝰ es; hūilia tein omnibꝰ. Ideo d̓r porta clauſa .ſ. occaſiōibꝰ pctōrū. Eze. xliiij. Ideo ſicut dicit̉Naum. i. Nō adiecit vt ꝑtrāſiret ꝑ eā belial. ſed vniuerſus interijt. Quia ip̄a contriuit caput ſerpētꝭ. Gen̄. iij. id ē. etiā initiū tēmptatōis. ſignata ꝑ iahel; q̄ iudic̄. v.malleo timoris ꝑcuſſit caput ſyſare. et ꝑ iudith q̄ caput holofernis āputauit. Iu-dith. xiij. ¶ Et agnitōis l. i. reuelate fidei. q̄ .ſ. fidei reuelatio ab ipſa et ī ip̄a facta ē. Iqꝛ ip̄a dedit exemplū credendi qd̓ credēdū eſt. qͣre dictū eſt ei Lu. i. Btā q̄ credi-diſti. Ip̄a eſt eī luna exēplo fidei mūdū tenebroſū illuminās Un̄ Cāti. vi. Pulcravt luna. Et ſtella; exemplo fidei magos ad chriſtū adducēs. Mat. ij. Ip̄a etiā aurora terminās noctē infidelitatꝭ. et diem .i. lucē fidei adducēs. Ip̄a etiā mater ſo-lis iuſticie. Malach̓. iiij. Et lucerna gr̄e et fidei poſita ſuꝑ cādelabꝝ. Matth̓. v.Et ideo mater agnitōis. ¶ Et ſancte ſpei Quia exēplo ſue ſpei docuit qͥd ſperan­ Rdū. Nouit enī ꝙ vnū eſt neceſſariū. Lu. x. Et ꝙ pͥmo q̄rendū eſt regnū dei. Mat.vi. Et ꝓpter hoc vnā petijt a dn̄o. Hec eſt enī luna a qua incepit dies feſtꝰ. Ec-cl̓i. xliij. Dies feſtus; dies eternitatis. In ip̄a enī fuit initiū diei feſti. qꝛ oīa terre-na ꝯtēpſit ſuꝑnis inhiās. Propter hͦ exemplo ſue ſpei fuit nobis l columna nubisin die. l. i. in ꝓſꝑitate. let ignis in nocte aduerſitatis. Fuit etiā exemplū nō ſoluꝫſpei ſed etl ſctē ſpei l. i. īmobilis. Cadentibꝰ eī ſtellis de celo. i. diſcipul̓ a fide. ⁊ dicētibꝰ. nos aūt ſperabamꝰ ⁊c̄. Lu. vlti. ip̄a ſola remāſit fixa ī firmamēto .i. chriſto.qͥ eſt firmamentū diuidēs aqͣs ab aquis Gene. i. Nō enī extincta eſt in nocte dn̄ice paſſiōis lucerna eiꝰ .i. fides. Uel dicit̉ lmater ſancte l. i. firmel ſpei qꝛ dat gr̄aꝫꝑſeuerādi in bono. Uel materꝭ ſancte ſpei) qꝛ ꝯtraria eue q̄ male ſperauit ꝙ fieretvt deus. et ideo mortua. Sed hec lmater eſt ſancte ſpeiqꝛ vitā gignēdo mortꝭ ſētentiā reuocauit. ſignificata ꝑ heſter. v. q̄ mortis ſententiā reuocauit. Itē ꝓpter hͦetiā dicit ip̄a eodē capitulo. ¶ In me omnis ſpes vite ⁊ v̓tutis. Oīs ſpes qꝛ ſpesomnis boni. Bonū duplex. qd̓ eſt finis .ſ. vita. et qd̓ eſt ad finem .ſ. virtꝰ. Et ip̄a ēſpes vite qꝛ ꝑ ip̄am ſperamꝰ habere vitā. let v̓tutꝭ. l.i. ꝯſtātie. qͣſi dicat. ¶ In meeſt omnis ſpes vite habēde et ꝯtinuāde. In ip̄a enī eſt ſpes nr̄al ſpes .ſ. vite ⁊ v̓tutis. ꝑ fiduciā impetrādi. quia ip̄a eſt arcꝰ in nubibꝰ in ſignū iuſtificatōis. Gene. ix.qꝛ iuſtificati ꝑ eam aſcendūt.