Ambro.HieroPilariꝰAmbro.
Uirtutes mariefiliū. cum verbis angeli dicētis. ecce ꝯcipies in vtero ⁊ paries filiū ⁊c̄. Certa d̓ facto. ſed dubia de modo.Ore vel ẜmone. Quia certificata de mō cū dictū eſſet ei. ſpūſſctūs ſuꝑueniet ī te ⁊c̄.fidē quā in corde habebat ore exp̄ſſit dicēs. Ecce ancilla dn̄i ⁊c̄. Itē prudēſ ẜmōe.qꝛ cū ſumma deuotōe poſtulauit qd̓ ei ꝓmittebat̉ impleri. ſubiungens. Fiat mihiẜm verbum tuū.Oꝑe. Quia cōcepto filio dei ſpontanee et deuotiſſime ſe hūiliauit ad ẜuiendū eliza-ſabeth. iuuēcl̓a ſcꝫ virgo ml̓ieri veterane. Et ad hͦ morata eſt cum ea tribꝰ mēſibusſicut dicit Ambroſius in libro de v̓ginitate.De fortitudīe marie quere libro ſexto.titulo nono. ꝙ maria mulierDe tēperātia vel modeſtia marie quere titulo de ꝓprietatibus virginis.¶ De pauꝑtate marie. ¶ Titulus xx.Auꝑtate que eſt ꝯtritio ſpūs .i. hūilitas. non dubiū pauꝑrimā fuiſſe mariā. Apauꝑtate etiā .i. abdicatōe tꝑaliū. Un̄ ⁊ ml̓ierē q̄ſtuariā appellat eā hieronymus. que cū acu ⁊ fuſo vnde viueret ⁊ nutriret filiū lucrabat̉. vt de ea ad li-terā videat̉ poſſe intelligi illd̓ ꝓuer. ī fi. Manū ſuā miſit ad fortia. ⁊ digiti eiꝰ app̄-hēderūt fuſū. Et nota ꝙ licꝫ pauꝑcula; nō tn̄ legit̉ aliqͥd mēdicaſſe; vel ꝓ tꝑalibꝰ habendis filiū exoraſſe. Et ꝙ pauꝑrima fuit ptꝫ ex hͦ ꝙ in ꝓpͥa ciuitate .i. bethleē. q̄ex patre ſuo dauid ſibi qͣſi iure hereditario debebat̉; dei filiū paritura hoſpitiū nōinuenit. qꝛ vnde illud ꝯduceret fortaſſe nō habuit. et iō in diuerſoriuꝫ ſeceſſit. ⁊ ibipeꝑit ſaluatorē. In hͦ etiā ꝙ filio nato nō habuit pelles qͥbꝰ eū ī media hyeme oꝑret. ſꝫ inuoluit pannicul̓. Itē in hͦ ꝙ ip̄m nō potuit ponere in lecto vel ꝯclaui. Un̄reclinauit in p̄ſepio. In hͦ etiā ꝙ fabro erat deſpōſata. ſicut dicūt iudei Ioh̓. vi. ettales fere vbiqꝫ pauꝑes ſunt. In hac aūt tanta pauꝑtate fuiſſe largiſſima ꝯꝓbat̉. Bq̄ licet fuſum app̄hēderit vt victū q̄reret. tn̄ manū ſuā aꝑuit inopi. ⁊ palmas ſuasextēdit ad pauꝑem. nō ſollicita de craſtino. Credendū eſt eī ꝙ illi btī reges qͥ filiūeiꝰ celi regē ⁊ dn̄m cognouerūt; nō modicū ſed magnū qͥd ei obtulerūt large. Un̄d̓r Mat. ij. ¶ Et aꝑtꝭ In̄ burſis; ſꝫ ltheſaurꝭ ſuiſ obtulerūt ei munera nō munꝰ vni-cū. Et immēſis etiā muneribꝰ munerauerūt ioſeph et mariā. ꝓut legit̉ in apocrifode infantia ſaluatoris. Dicūt tn̄ qͥdā ꝙ ideo dicit̉ de magis līuenerūt pueꝝ cū maria matre eiꝰ nō cū ioſeph. qꝛ diuīa diſpoſitōe actū ē vt qn̄ illi venerūt abſens eſſꝫioſeph. ne de illo crederēt chriſtū eſſe natū. Un̄ ſuꝑ locū illū dicit hilariꝰ. ꝙ ioſephnō legit̉ poſt natiuitatē chriſti vir marie dictꝰ. in qͦ innuit̉ ꝙ an̄ natiuitatē vir eiusdicebat̉ qͣſi nutriciꝰ ad officiū. ſꝫ poſt natū puerū nō eſt dictꝰ vir. vt ꝑ hͦ inſinuaretꝙ ip̄o nato marie pueri ſolaciū ſufficere poterat. Quid aūt de tātis muneribꝰ fecerit maria q̄ circa ſeip̄am ſumptuoſa fuiſſe nō credit̉. Utiqꝫ manū ſuā aꝑuit inopi.et oīa in vſus expēdiſſe credit̉ egenoꝝ. nec de viceſimooctauo purificatōis die qͥ ſeq̄bat̉. nec etiā de craſtino curā gerēs. Permaximū enī pauꝑtatꝭ eiꝰ extitit augmentū; ꝙ filiū ſuū ad tēplū deferēs; vn̄ vnū ſolū agniculū emeret nō hēbat. cū tn̄ ī terraſancta multi agniculi inueniant̉. ⁊ ꝓ modico p̄cio habeant̉. Quis eī dubitat ſi agꝭnū habere potuiſſet; qͥn iuxta p̄ceptū legis Leui. xij. ip̄m cū filio deuotiſſime ob-tuliſſet: īmo certe ſi lex p̄ciꝑet et eos habere poſſꝫ; cētū vl̓ mille agnos. Legit̉ eī ibiſic. Cū expleti fuerint dies purgatōis eiꝰ ꝓ filio vl̓ ꝓ filia; deferet agnū anniculū īholocauſtū. Cōpatiēs aūt deꝰ pauꝑtati mr̄is ſue ⁊ eā p̄uidēs; ſubītulit paulo poſtQd̓ ſi nō inuenerit manus eius. nec potuerit offerre agnū; ſumet duos turtures;vel duos pullos columbe ⁊c̄. Ambroſius videt̉ velle ꝙ vtrāqꝫ oblatōnem obtule-rit. ſcilicꝫ turturis et columbe. Item forte propter pauꝑtatem ſuā voluit deus ꝙdeſponſaretur fabro; qui de artificio ſuo ſuſtentaret eam. Item cum chriſtus di-cat. Ego egenus ſum et pauꝑ. et apl̓s. ij. ad Chorinth̓. viij. Scitꝭ gr̄aꝫ dn̄i noſtriFo. lxxix.