xerſusqͥntus
Liber. II. Particula. VII.⁊ virgo ꝓpter integritatē intētōis. ⁊ mūdiciā mētis quā p̄ſtat dīligentibꝰ ſe-Pacificus. Ut qͥ ad bn̄placitū ſuū marie deſiderat famulari; pͥus ſatagat ꝑ penitē/ Ttiā cum filio pacificari. Quādiu enī qͥs genitū peccādo impugnat. genitrici nō miniſtrat. nec ecōuerſo.Simplex l. i. ſine plica duplicitatꝭ ⁊ ſimulatōis. qꝛ ſimulator ore qͣntū in ſe eſt deci-pit amicū ſuū. Parab̓. xi. De cuiuſmodi plāgit ſe mater cū filio Iſa. xxix. Popu-lus iſte ore ſuo ⁊ labijs ſuis gl̓ificat me. cor autē eiꝰ longe eſt a me ⁊c̄. Qd̓ de multis clericis ⁊ religioſis manifeſtū eſt; qͥ nō clerici vl̓ religioſi. ſed magꝭ corā deo ſi-mie ſunt. qui cantādo ⁊ pſallēdo chriſtū vl̓ mariā nō placant. ſꝫ magis ꝓuocant ⁊irritāt. De cuiuſmodi d̓r Iob. xxxvi. Simulatores ⁊ callidi ꝓuocāt irā dei. Econtrario ſimplicitas iuſtorū diriget eos. Parab̓. xi.Patiēs) ad ꝯtumelias ꝟboꝝ. Ut ꝓ honore ip̄iꝰ patiēter toleret ſubſannatōes im Upiorū. ⁊ bibat exemplo iob. xxxiiij. ſubſannatōem ſicut aquā. Nec reſpōdeat cōtumelioſis. qꝛ ſeruū dei vel ip̄ius marie nō oꝑtet litigare. ſed manſuetū eſſe ad om̄s.ij. ad Thimo. ij. Itē. Ad damna reꝝ tꝑaliū. vt dicat cū iob. i. Dn̄s dedit; dn̄s ab-ſtulit. ſicut dn̄o placuit ita factū eſt. ſit nomē dn̄i benedictū ⁊c̄. Itē ad leſionē mē-brorū. Et hec patiētia ꝑfectior ē duabꝰ primis. Hanc exhibuit chriſtꝰ dicēs Iſa.l. Corpus meū dedi ꝑcutiētibꝰ et genas meas vellētibꝰ. faciē mea nō auerti ab īcrepantibꝰ et cōſpuentibꝰ ī me ⁊c̄. Itē ad angarias opeꝝ. Mat. v. Quicūqꝫ te anga-riauerit ⁊c̄. Itē ad tribulatōes q̄ nobis infert caro noſtra. Iaco. i. Btūs vir qͥ ſuffert tēptatōem. Itē ad ꝯtemptū mūdi. vt poſſit dicere filio ⁊ mr̄i pͣſ. lxviij. Propt̓te ſuſtinui opprobriū. Itē ad egritudīes corꝑaleſ. vt dicat cū iob. vi. Quis det vtveniat petitio mea. ⁊ qd̓ expecto tribuat mihi deꝰ. ⁊ qͥ cepit ip̄e me ꝯterat? Sol-uat manū ſuā ⁊ ſuccidat me. ⁊ hec ſit ꝯſolatio mea vt affligens me dolore nō par-cat. nec ꝯtradicam ſermonibꝰ ſancti.Et honeſtus. id ē bene ꝯpoſitus. et gratiā huiꝰ honeſtatis petat ab ea cuiꝰ fructꝰ Xſunt honoris et honeſtatis.Tqꝫ verecūdꝰ. Vt ſi ſeruitiū ſuū voluerit placere matri ⁊ filio; erubeſcatAfacere. dicere. vel etiā cogitare. turpia. noxia. vel iniqua.Hilaris. UUt ex hilaritate ſeruiat tā matri qͣꝫ filio. nō ex triſticia aut ex neceſſitate.Quia ſicut dicit apl̓s. ij. ad Choꝝ. ix. Hilarē datorē diligit deꝰ. Item ecc̄i. xxxv.In omni dato hilarē fac vultū tuū ⁊c̄.Zelans. VUt nō ex timore ſeruiat. ſed potiꝰ ex amore.Studioſus. l. i. ſollicitus in inqͥrēdo quomodo ei placeat cui ſe ꝓbauit.Incipit ſeptima particula ſecūdi libriin qua agitur de feſto eternitatis. ad qd̓ hō redijt ꝑ mariā et partū eius.Gitur quoniam de feſto eterni-tatis ad qd̓ hō redijt ꝑ mariā fecimꝰ mētōnē ſupͣ ꝑticl̓a qͥnta ca. xij.ꝙ marie de ore nr̄o dēmꝰ ſollēnizatōem. Ubi ī pͥncipio dictū ē. Aluna ſignū diei feſti. Cuiꝰ autoritatis plenariā expoſitōeꝫ inuenies libro. vij. titulo. iiij. ꝙ maria luna. Idcirco de feſto illo ſaltē pauca balbutiēdo dicemus. Dicit̉ aūt feſtū illd̓ ꝯuiuiū. Iſa. xxv. l. Faciet dn̄s exercituū oībꝰ ppl̓is ī mōte hoc ꝯuiuiū pīguiū. ꝯuiuiū vindemie. pinguiū medullatorū. vindemie d̓fecateSic expone.Faciet dn̄s exercituū oībꝰ ppl̓is. l.i. electꝭ ex om̄i ppl̓o. ſic̄ d̓r. Ad te oīs caro vēiet..i. aliqͥ ex om̄i carne. Et hͦ ꝯuiuiū ſignatū ē gen̄. xlv. vbi ioſeph qͥ chriſtū ſignabatomnibꝰ fratribꝰ ſuis ad eū ꝯgregatꝭ fecit conuiuiū.In monte hoc l. i. in eccleſia triūphāte. d̓ quo mōte ꝓpter paucitatē aſcēdētiū dicit̉.Quis aſcendet in montē dn̄i ⁊c̄.Cōuiuiū pinguiūl .i. oīmode ſatietatꝭ. Un̄ pͣs. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua.