DamnaſcePetruscayphas
Liber. II. Particula .I.qͣndo deꝰ ꝯformauit ſe ad illā qͣ hō trāſformauerat ſe ſil̓itudinē hūanā qͥ a ſe reie-cerat diuinā. Et deus factꝰ eſt quaſi vnꝰ ex nobis ꝓpter ſuā hūanitatē. Et qd̓ dictū erat ꝑ ironiā de adā. ecce adā factꝰ eſt qͣſi vnus ex nobis ſciēs bonū et malum.poſſunt ex ſentētia iā dicere pater et ſpūſſanctꝰ de adā ſecūdo ſcꝫ chriſto hoīe. Ec-ce adā ſecūdus factꝰ ē qͣſi vnꝰ ex nobis. ſciēs bonū et malū ꝓpter ſuā diuinitatem.Riceſimaquinta. Quia ex partū et conceptu eiꝰ accreuit hūane nature p̄ro Agatiua ⁊ dignitas mirabil̓. ex eo ſcꝫ ꝙ filiꝰ dei mundū redēpturꝰ nō aſſūpſitangelicā naturā ſed hūanam in ea ⁊ ex ea. Heb̓. ij. Nuſqͣꝫ angelos app̄hēdit; ſꝫ ſe-men abrae app̄hēdit. Et hͦ fuerat p̄figuratū Gen̄. xxviij. vbi ſic legit̉. Uocauit iſaac iacob. et bn̄dixit. p̄cepitqꝫ ei dicēs. Noli acciꝑe ꝯiugē de genere chanaan. ſꝫ ꝓficiſcere in meſopotamiā ſyrie ad domū bathuel̓ patrꝭ matris tue. ⁊ accipe tibi vxorē de filiabꝰ laban auunculi tui. Et ſunt v̓ba dei pr̄is ad filiū carnē ſūpturū. Chanaan ſicut dicūt interp̄tat̉ poſſidēs domū. ⁊ ſigͣt angelos qͥ in celeſti domo ſꝑ aſſi-ſtūt dn̄o. De quoꝝ genere noluit deꝰ pater vt filiꝰ ſibi copularet vxorē .i. aſſumeret naturā. Meſopotamia interp̄tat̉ eleuata. Syria ſublimis. Hec eſt hūana na-tura eleuata ⁊ facta ſublimis. exqͦ eam aſſumpſit ſibi filiꝰ dei. Sꝫ nō ad quācūqꝫ;ſed ad domū bathuel̓ mittit̉ .i. ad btām v̓ginē. Bathuel enī virgo dei. vl̓ caſtꝰ d̓ointerp̄tat̉. Quia hͦ pͥuilegiū btē virgini ſeruabat̉. Et ibi accepit vxorē de filiabꝰ laban. qͥ interp̄tat̉ candidatio .i. de puriſſimis et mūdiſſimis ſāguībꝰ btē v̓ginis carnē. ſicut dicit damaſcenꝰ. Et de v̓gine voluit naſci. ad denotādū ꝙ eccl̓iam virgi Bnē ſibi virgini copularet. ij. Choꝝ. xi. Deſpōdi vos vni viro v̓ginē caſtā exhiberechriſto. Et ex hͦ maxima dignitas accreuit hūane nature. q̄ antea vilis erat. ⁊ clamabat ad dn̄m Tren̄. i. Uide dn̄e ⁊ ꝯſidera; quoniā facta ſum vilis. Sꝫ poſt in-carnatōem dicit chriſto. Cū gl̓ia aſſumpſiſti me. ⁊ facta ſum gl̓ioſa. ſicut innobil̓ml̓ier ſublimat̉ cū a viro nobili in mr̄imoniū aſſumit̉. Et hoc eſt ꝙ omne pctm̄ pꝰincarnatōem ſaluatoris gͣuius eſt qͣꝫ ante. Sicut ignominioſiꝰ ē viro nobili vilit̓agere qͣꝫ innobili. Siqͥdeꝫ hūana natura ꝑ euam fuerat ſathane pedibꝰ ſubſtrata.ſed modo ꝑ mariā ſuꝑ angelos eſt exaltata. Et quā ꝑ euā diabolus traxerat in ī-teritū. mō ꝑ mariā angelorū p̄cedit meritū. Et q̄ ꝑ euā facta eſt ignominioſa. ꝑ mariā p̄ angelis facta eſt gl̓ioſa. Intrauerat enī ꝑ euā mors in mūdū. Sap̄. ij. Sꝫ ꝑempta ē mors ꝑ marie puerperiū. Un̄ filiꝰ dic̄ Oſee ī fi. O mors ero mors tua ⁊c̄.Itē hoc mr̄imoniū ſupͣdictū ſigͣtū ē ꝑ mr̄imoniū heſter ⁊ aſſueri. Aſſuerꝰ qͥ interp̄ta Ctur btūs; chriſtꝰ ē. Heſter abſcōdita vl̓ exaltata. Hec eſt natura hūana pͥus a d̓oabſcōdita ꝑ peccatū ade ⁊ eue. Sed ineffabilit̓ exaltata qn̄ a chriſto aſſūpta. Ur̄petrꝰ cayphas. Maritari noluit v̓bū patrꝭ altiꝰ. nubere nō potuit caro glorioſiꝰHō etiā ꝑ hͦ matrimoniū vehemēter magnificatꝰ ē. Qd̓ admirās iob. vij. dic̄ dn̄oQuid eſt hō qꝛ magnificas eū ⁊c̄. Et pͣs. l Quid eſt hō ꝙ memor es eiꝰ. ſcꝫ ꝓ eo filiū incarnādo. Nā antea videbat̉ pater oblitꝰ hoīs. Unde in ꝑſona antiqͦꝝ dice-bat dauid. Uſqꝫ qͦ dn̄e obliuiſcerꝭ me ī finē. vſqꝫ qͦ auertꝭ faciē tuā a me .i. filiū tuū.Ideo orabat. Memēto nr̄i dn̄e in bn̄placito populi tui. l. i. in filio. (viſita nos īſalutari tuo. hoc eſt in eodē filio.A Riceſimaſexta. Quia volēs nos obtinere victoriā vt ꝑueniamꝰ ad coronā.ſciēs qꝛ nō coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit. ij. Thim̄. ij. ꝓcurat forte bel-la ⁊ tēptatōes amatoribꝰ ſuis. ⁊ ip̄os qn̄qꝫ ꝑmittit tribulari. Sed facit cū tēptation ꝓuentū vt valeāt ſuſtinere. i. Choꝝ. x. et eis v̓tutē ſubmīſtrat. vt ſic ꝑueniāt adcoronā. Nā ip̄a eſt q̄ p̄cibꝰ ſuis meritis et exēplisˡ dat laſſo v̓tutē. ⁊ his qͥ nō ſūtẜm ſuā reputatōem .i. hūilibꝰ lfortitudinē ⁊ robur ml̓tiplicat. Iſa. xl. Idcirco deip̄a p̄t intelligi illd̓ Sap̄. x. ¶ Certamē forte dedit illi l. i. amatori ſuol vt vīceret.⁊ coronā acqͥreret q̄ ſolis victoribꝰ tēptationū ꝓmiſſa eſt. et ſciret ꝑ exꝑientiāl qͦ-niā omniū potētior ē ſapiētia l.i. maria; q̄ emphatice dicit̉ ſapiētia.Riceſimaſeptima. Quia qͥ ſeruiūt ei in p̄ſenti. gl̓ioſiſſimā illiꝰ faciē viſuri ſūtin futuro. Un̄ iob. xxxiij. dicit de maria. ¶Placabil̓ ei erit. ſcꝫ ſeruo ſuol ⁊ videbit ſcꝫ ip̄e ſeruꝰ l faciē eius in iubilo. I. Apocal̓. xxij. Seruiēt ei ⁊ videbūt faciē