Grego.
Liber .I. Ca. VIII.calix iſte. Hec mirificata eſt; ſe verū hominē eſſe oſtendēdo. et infirmitatē noſtraꝫſe veraciter aſſumpſiſſe.Cōpaſſionis. qua cōpaſſus eſt peccatoribꝰ. Luc̄. xix. Uidens ciuitatē fleuit ſuꝑ illam ⁊c̄. Oſee. vi. Miẜicordiā volo et nō ſacrificiū. Quā mirificauit; etiā indigniscōpatiendo. ¶ Has inquā volūtatesl mirificauit ſanctis nō iudeis; aut paga-nis. qꝛ his ſcandalū vel ſtulticia .i. ad Chorī. i. ⁊c̄. lſanctꝭ. ſcꝫ l qui ſunt ī terra eiꝰ Iid ē qui ſpem ſuā quaſi anchorā in illa terra que eſt eiꝰ. ſcꝫ terra viuentiū fixerūt.ne ſeculi fluctibus ſubmergant̉.¶ Multa alia de hoc fructu mirabili inuenies libro. xij. particula pͥma. x. verſu orti cōcluſi. vbi ille ortꝰ dicit̉ mirabil̓. que debuiſſent hic ſcribi.¶ De maria frequenter ſalutanda Capitulū. viij.Gitur quia tam dulcis. cā feſtiua. ⁊tam celebris. tā deuota. tā efficax. tā ſuauis; eſt ſalutatio quā chriſtꝰ mandauit beate virgini marie. quādo mūdū hac mediatrice ſaluare decreuit.dignū et iuſtū eſt vt a chriſticolis creberrime ⁊ deuotiſſime recitet̉ in terris. cū acelicolis vt vere credit̉ freq̄ntet̉ in celis ad honorē et gloriā virginis glorioſe. Un̄canit eccl̓ia. Te laudant angeli ⁊c̄. Si enī tā affectuoſe et ſedule ſalutamꝰ. caputnudamꝰ. inclinamus. aſſurgimꝰ. genua flectimꝰ. ſalutatōnē totiēs replicamꝰ. fa-miliares et cognatos ac ſocios magnatū. quorū cōſilijs ⁊ auxilijs in curijs indi-gemus. ⁊ ip̄oꝝ beniuolentiā captamꝰ exenijs et muneribꝰ; et quibuſcūqꝫ p̄uale-mus modis. quid faciēdū eſt tā potētiſſime matri in curia vnigeniti ſui. cui nō ſolū efficaciter ſupplicare. ſꝫ etiā materna autoritate p̄ualet imperare.Itē ſi ioculator eſuriens ad plenā mēſam diuitis cātauerit; nūquid ei cibꝰ negabit̉? 4Similiter ſi qͥs tēporalia cōtemnens; et gratiā eſuriens veniat ad mēſam matrꝭdn̄i toto corde et affectu dicēs. ¶ Aue maria gratia ⁊c̄. Inūquid ip̄a largitaſ ei gͣtiāpoterit denegare? Saltē exquo gratia plena eſt; vl̓ aliqua fragmēta gratie largi-etur. Ip̄a enī fauus melleꝰ eſt; cui dicitur Cāti. iiij. Fauus diſtillās labia tua. qͥſi bene cōpreſſus fuerit tactu labiorū deuote orātis; dulcedinē melleā facile diſtillabit. Ip̄a vellꝰ gedeonis madefactū rore gratiarū. quod cōpreſſiōe leuiſſima deuote ſalutatōis ⁊ oratōnis; larga diſtillabit ſtillicidia ſuper terrā cordis humani.Ip̄a virga gracillima eſt ꝑ ſummā humilitatē. que flatu aure tenuis. id ē humilisſalutatōis vel oratōis facile poterit inclinari. Inclinata vero ſecū afferet floreꝫ ⁊fructū ſuum.Item ſi quis aſſidue magnatē aliquē aut potentē ſalutaret. licꝫ indignabundū ⁊ ſu 5perbū. nō eſſet tam illiberalis quin ſalutatorē ſuū reſalutaret aliqͣndo. ſaltē victꝰimportunitate. iuxta illud Eccl̓iaſtici. xliij. Erubeſce a ſalutātibꝰ de ſilētio. Nunquid magis indignātis nature erit mater miſericordie mulierū humillima? Ab-ſit. Reſalutat autē beneficia tribuēdo. Satis enī ꝓbabile et credibile eſt ꝙ qui ſepe beate virgini ſalutationē angelicā replicaret. ſcꝫ ¶ Aue maria vſqꝫ lfructꝰ vētrꝭtui l. ip̄m benedictū fructū a bn̄dicta matre qn̄qꝫ in p̄miū reportaret.Sed notādum ꝙ qui beatā virginē digne ſalutare vult aut orare. oportꝫ eū priꝰ ani Dmā p̄parare. Unde eccl̓iaſtici. xviij. Ante oratōem p̄para animā tuā. ⁊ noli eſſe qͣſihomo qui tēptat deum. Alioquin oportebit eū iterare oratōem ſuā. qd̓ ꝓhibeturEccl̓iaſtici. vij. ☞Nō iteres verbū tuū in oratōe. Iid ē ſic deuote ora ꝙ nō oporte-at iterare. Gregoriꝰ. Hic ſcilicꝫ vir ſapiēs nequaqͣꝫ nos ꝓhibet ſepiꝰ veniā pete-re; ſꝫ culpas iterare. Ac ſi aꝑte dicat. Cum male geſta fleueris; nequaqͣꝫ rurſus facias quod p̄cibus iterū plāgas. Minus enim efficax et vtilis eſt marie ſalutatiovel directa ad eā oratio; eū p̄ſumitur ab indigno. Unde anteqͣꝫ dn̄s orare doceatdiſcipulos Matth̓. vi. p̄mittit de virtutibꝰ inſtructionē. Sicut enī peccatoresdeus nō audit. Ioh̓. ix. ſic nō eſt ſpecioſa laus vel ſalutatio in ore peccatorꝭ. Ec-cleſiaſtici. xv. In oratōe que deſunt nobis ſuggerimꝰ. et rogamꝰ et querimꝰ no-ſtre cōpaſſionē miſerie. Sed hāc nō meret̉; qui aliene glorie cōgratulari neſcierit.