& uitę integritatem oſtētabāt. Acceſſi ergo ꝓpius adeos exiſtimas me de charybdi iam ſecurum ī portumapplicuiſſe: cum ſubito incircumſpectam latrātibꝰ canibꝰ in ſcyllam uideo me delatā ac pręcipitatā. Namquas ibi non audiui horrendas latrantum cauſidicorum uoces? quas non iudicantium iniquas interlo-cutiones atqꝫ diffinitiones? quas non uidi prętorumambitiones? qͣs nō aduerti tabellionum ſcribarum qfalſitates? quos &iam cum pͥmo adiuuiſſem tanqͣ hu-milioris conditionis homines: mirum ut qͣntociꝰ ca-lamariis ſimul atqꝫ glaphiariis thecis: calamisq ac a-tramentariis ualis: ſcalpellis: &iam & ceteris ſcriptoriis ferramētis ſuis in os mihi oculosqꝫ acrit̉ inſulta-uerunt. Mox acriꝰ qͦꝫ & impudentiꝰ ꝓterue in me auſi pręſides: aſſeſſores: circūlatrātesqꝫ undiqꝫ illi ſcyllęi canes: tā lōgꝰ tāqꝫ uenerabilis ac togatꝰ ordo: atqꝫī me primo unguibuſ dehinc dentibꝰ crudeliſſime ſcęuientes dilaniarunt totum mihi atqꝫ ubiqꝫ corpꝰ ex-ederunt. quorum quotienſ recordor caninā illam rabiē: morſus uenenatos: famēqꝫ nō minꝰ ticiano uul-ture ardentem & indomitam: contremiſco totiēs deſtituorqꝫ tota pene prę recordatione. ita mihi pene-trauerūt ultimos &iā cordis receſſus ut hoꝝ comꝑa-tiōe pͥora certe quę exceꝑam ꝗͣuis amariſſima uulnera prope dulceſcerēt. At poſtqͣ defeſſi pͥus qͣ exatiatiſunt malis meis liq̄re me tādem. Ego uero qͣntū uul-nerum acerbitaſ magnitudoq ſinebant maturaui inde fugā. & quę unica tātū reſtabāt loca cōtuli me adcuriaſ pͥncipū atqꝫ eoꝝ ꝗ pͥncipibꝰ aſſiſtebāt potētioꝝhoīm turbulētiſſimaſ turbas. Neqꝫ uero dicā q̄ paſſim

uliciꝰ