catum/ te antea totiēs poſt longa tandem mala mea inopinatus hic dies atqꝫ locus obtulit; Sed cur (ediſſeremihi) tam incultus es & ueſte lacer: tam ſqualidus &abiectus? cur hęc habitas quę pr̄ę horrore ferę &amloca refūgerent? PHI. Ediſſeram tibi ut lib&: Sed inprimis: quandoquidem miſerabilior tua conditio uidetur; expone mihi cur tantis tu confecta uulneribꝰtantoqꝫ ſis cruore conſperſa atqꝫ fedata: cuius olimtam eximiam eſſe forma acceꝑam atqꝫ liberalem; cuiꝰex ore candidiorem ſole &iam ſplendorem ſcintilla-re prędicabant; cuius frons neqꝫ hilarior neqꝫ triſti-or: cuius aſpectus neqꝫ deiectus humilius: neqꝫ pro-fuſus licentius: neqꝫ euectus altius: ſed reuerenda qͣ-dā & formidabili qͣſi maieſtate conditꝰ ferebat̉. Vbinūc decor ille lōge lętꝰ longeqꝫ charites illas exupe-rās ubi nūc tata illa formę dignitaſ/ ſimulacriſ eiamomnibꝰ emēdatior; ubi uenuſtas oris & elegatia; ubicapillorū rutilatio. candor corꝑis: honor oculorū& gratia? cur īmutata nūc omnia deformata: cōſputcata: coinꝗnata: Quinā dic mihi ita te cōfoderūt cōfoſſam qꝫ ita crudelit̓ affecerūt ut nullam uideā ſineuulnere ſineqꝫ cruore uel minimā corꝑiſ partē. VE-Lōgū factura eſſem ſermonē ſi maloꝝ meoꝝ ſeriē o-mue explicare uellē; qͦd ad auctores tamē ꝑtinꝰ poſ-ſim eos breui uerbo tibi ſignificare: mortales ſcilicꝰa ꝗbꝰ tā diꝝ ī modū uulnerata atqꝫ crueta ſum/ PHI.Mortaleſ ergo tantoꝝ tibi malorum auctores? Vf.Mortaleſ. PHI. Quaſi diuinaba. nā eoꝝ īꝓbitas ſa-tis mihi ac ſuꝑ manifeſta eſt; qͦſ &iā p̄ īfinita ſceleꝝ eoL turba ita ſū aſꝑnatꝰ ita dedignatꝰ: ut nō mō a dome

ſticabꝰ