me mortales ſcelerum eorum/ ut nō aliquos tamē exſingulis eorum ſtatibꝰ credam bone frugi ſemper extitiſſe? Hos ego: ſi qui ſunt temporibus noſtris: nondubito pro conſtantia uirtutis eorum libello meocongratulaturos; reliquoſ uero qui conſcientia flagiciorum ſuorum actidicta omnium pariter & ſcriptain ſe iaci ſuſpicant̉/ uideo & acculaturos ſuſceptū la-borem noſtrum; & ut ad riſum ſunt faciles & aliquā-do irriſuros; Sed age accuſent atqꝫ irrideant ut libæ.quos certe minorispendo ꝗͣ floccos indumenti mei.Te autem germane chariſſime cuius egregiam uirtutem: & cum uirtute coniunctum/ mirum litterarum.amorē ac ſtudium intelligo; ꝑſuaſi mihi: non poſtremum fore qui ſcriptiunculę noſtrę congratulatum ires. quem quoniam ita perſuaſi/ dignum &am duxiinſuꝑ cui eam quaſi quodam iure dedicarem. Veritatem igit̉ noſtram ita uulneratā atqꝫ cruentam uti de-ſcripſimus tibi mitto tanꝙͣ idoneo hoſpiti; Tu ipſam& amice & humaniter ſuſcipito; tractato qꝫ non ſecusac alt̓ Philaletheſ. Proficiſcit̉ ſiꝗdē ea ad te libent̓; nācum ſciſcitāti illi multum mores tuos integritatēqꝫ uitę commēdaſſem; exiluit ſtatim gaudio & prę deſide-rio quo te uiſendi correpta eſt ociuſ euolauit; Ornātalij germanos ſuos auro & gemmis precioſaqꝫ ſupel-lectile; ego te bonis diſciplinis: clariſ moribꝰ rectiſqꝫuiuendi exemplis ſemper ornare ſtudui. quod & iti-dem facio in pręſentia: Sed cum fluxa illa & momen-tanea: hęc uero ſtabilia atqꝫ ęterna ſint: quantum altera alteris pręſtent qui ignorat nō deſipit ille iudiciomeo ſed inſanit.I