ACi. O

De differentia facientium miraculade etiā ꝑ miracula prout vigebant tꝑe ſanctoꝝ Dn̄ici⁊Fraciſci ⁊cͣ Et qꝛ non eſt gaudendū ꝙ ſpūs nobis ſubi-ciunt̉ ſed potius ꝙ noīa nr̄a ſcripta ſunt in celis Luce.x. et ne nobis dicat̉ Generatio praua ſignum querit ⁊non dabit̉ ei niſi ſignū Ione prophete vt dr̄ Luce xi.ẜm Auguſt. xx. de ci. dei. Item qꝛ in ipſis deus tentarividet̉. c. fi. de purg. vul. Hinc ē ꝙ cū diceret̉ AchasPete tibi ſignū ⁊cͣ. Rn̄dit Non petam. et non tentabodn̄m deū meū. Et dicit ſcūs Tho. ī. iij. ꝑte. q. xliij ꝙ miracula minuūt meritū fidei nolentiū credere niſi per eaItē Aug. in ſer. de martyribus. qͥa ꝟtutes ⁊ mirabilianō oībus datū eſt facere ⁊cͣ vident̉ nanqꝫ ſufficere debere miracula myſtica. Satis enī linguis loquunt̉ nouis.qui vite veteris ſecularia verba derelinquentes: ſacramyſteria inſonant. et ꝯditoris ſui laudem et potentiamquantū preualent narrāt Et ſerpentes tollere. qͥ bonisſuis exhortationibus maliciā de alienis cordibus auferūt. Et dū peſtiferas ſuaſiones audiūt: ſed tn̄ ad oꝑationem prauā mīme pertrahunt̉ Mortiferū qͥdem eſt qd̓bibūt ſed nō eis nocebit. Itē ꝙ quotiens ꝓximos ſuosin bono opere infirmari conſpiciunt: dum eis tota ꝟtu-te occurrūt: et exemplo ſue oꝑationis illoꝝ vitam roborant: qui in ꝓpria actione titulabant: quid aliud faciuntniſi quia ſuꝑ egros manus imponunt et bene habeant.Scd̓m Grego. in omel̓. aſc enẜ qui ſubdit hec miraculanimirū tanto tꝑe maiora ſunt qͣnto et ſpūalia. tanto maiora ſunt quanto per hec non corꝑe ſed anime curant̉ ⁊ſanctificant̉. Facit qd̓ dicit apl̓s. ij. ad theſſa. ij. c. de tꝑeantichriſti. et alibi Lingue in ſignū ſunt nō fidelibus: ſꝫinfidelibus ⁊cͣ. Nā corꝑalia illa miracula oſtendūt aliqn̄ſanctitate: nō aūt faciūt. Hec aūt. ſpūalia non tm̄ oſten-dūt ſed etiam faciūt ⁊cͣ. vt patet ꝑ Grego. vbi ſupͣ. IteꝫGreg. miracula hoīem ſanctū nō faciunt ſed oſtendunt.Deus enī facit miracula per auctoritatem angeli ꝑ materie habilitationem. demones per virtutes naturalesnſitas/ magi ꝑ occultos contractus cū demonibus boni